ది వైట్ బలూన్ (1995).

ఈ సినిమా గురించి చాలా సార్లు నేను ఇంకో సినిమా స్నేహితుడు చర్చించాం. నిజానికి నేను Jafar Panahi దర్శకత్వం వహించిన రెండో చిత్రం "అయినా" (ది మిర్రర్ ) అన్న సినిమా ముందరగా చూసాను . దాన్ని చర్చిస్తున్నపుడు ఈ సినిమా గురించి తెలిసి అప్పుడు ఈ సినిమా చూసాను . జాఫర్ గురువు Abbas Kiarostami ( where is my friends home, taste of cherry, the wind will carry us చిత్రాల దర్శకుడు ). ఈయన దగ్గర ఒక చిత్రానికి సహాయకుడిగా చేసాడు. వైట్ బలూన్ కి చిత్రానువాదం (స్క్రీన్ ప్లే ) Abbas Kiarostami సమకూర్చారు.

సినిమా మొదట్లో నే రేడియో లో కొత్త సంవత్సరానికి స్వాగతం పలకడానికి తయారుగా ఉండండి అని వినిపిస్తుంది. అక్కడ నుంచి కెమెరా విభిన్న తరగతలు , సంస్కృతుల వ్యక్తులని ఒక చోట చూపిస్తూ మనకి ఇది ఒక పట్టణం లోని కూడలి అక్కడ జనాల జీవన స్రవంతి ని ఒక చిన్న షాట్ ద్వారా పరిచయం చేస్తారు దర్శకుడు. అలా కెమెరా మెల్లిగా ఒక యువతి రెండు చేతులతో సామాను మోస్తూ ఎవరినో వెతుకుతూ ఉన్నట్టు గా కనపడుతుంది. ఆమె వెతికేది ఆమె కూతురు Razieh (Aida Mohammadkhani) . అమ్మాయికి ఆరు ఏళ్ళు ఉండవచ్చు. అక్కడ ఉన్న కొట్టు లో గాజు జాడి లో ఉన్న తెల్ల చేప పిల్లని చూసి ముచ్చట పడుతుంది. తల్లిని దాని కొనిపెట్టమని సతాయించడం మొదలు పెడుతుంది. ఇంట్లో అలాంటివి చాలా ఉన్నాయి కదా , అది ఒద్దు అని అంటుంది తల్లి. దారి పొడుగునా అదే సంభాషణ ఇద్దరి మద్య .

ఇంటికి వచ్చే అప్పటప్పటికి అమ్మాయి అన్న తండ్రికి సబ్బు తీసుకు రావడానికి బయలుదేరుతా కనపడతాడు. (చిత్రం లో తండ్రి పాత్ర ఉన్నా అది ఎక్కడా కనపడదు వినపడుతుంది అంతే) అన్న సబ్బు తీసుకు వచ్చే వరకు అమ్మాయి చేప పిల్ల కోసం అడుగుతానే ఉంటుంది. తల్లి నూతన సంవత్సరానికి ఆహ్వానం పలికే పనుల్లో హడావుడిగా ఉంటూనే అమ్మాయి కి జవాబు చెపుతూ ఉంటుది. అబ్బాయి తిరిగి వస్తాడు. తండ్రి సబ్బు కాదు షాంపూ తెమ్మని అరుస్తాడు. అబ్బాయి మళ్ళి షాంపూ తెచ్చే వరకు చేప సంగతి తేలదు.

అబ్బాయి తిరిగి వచ్చి అమ్మాయి మొహం చూసి తల్లి కి నచ్చ చెప్పి అది కొనడానికి ఆ డబ్బు ఇప్పిస్తాడు. అమ్మాయి ఆ డబ్బు దారిలో పారేసుకుంటుంది. అక్కడ నుంచి సినిమా అమ్మాయి ఆ డబ్బు తిరిగి ఎలా సంపాదించింది, దానికి అన్న ఎలా సహాయపడ్డాడు, ఇతరులు ఎలా సహాయ పడ్డారు అన్న దాని చుట్టూ తిరుగుతుంది.

సినిమాలో ఎవరు ఎవరికీ కారు. కాని సహాయం అవసరం అయినప్పుడు ఎలా సహాయపడతారు అన్నది చక్కగా చూపించారు. మనవ సంబందాలు ని చక్కగా ఆవిష్కరించారు అని చెప్పవోచ్చు.

సినిమా నిజానికి మనకి ఇంగ్లీష్ టైటిల్స్ లో చూడటం వల్ల చాలా వరకు ఒరిజినల్ ఫ్లేవోర్ మిస్ అవుతున్నాం అని అర్ధం అవుతూనే ఉంది. అలా అని సినిమా ని ఎంజాయ్ చెయ్యకుండా కూడా ఉండము. కాని భాష అర్ధం అయితే ఇంకా బాగా ఎంజాయ్ చేసే వాళ్ళం ఏమో అని అనిపించక మానదు. ఎందుకంటే బజార్ లో మనకి ఒక భాష కాదు బోలెడు బిన్న సంస్కృతుల మనుషులని పరిచయం చేస్తారు దర్శకులు.

తన పదో ఏట మొదటి పుస్తకం రాసి దానికి బహుమతి పొందారు జాఫెర్. అదే సంవత్సరం 8mm ఫిలిం తో ఒక దాంట్లో నటించడం , ఇంకో దానికి సహాయకుడిగా పనిచెయ్యడం కూడా జరిగింది. తరవాత ఫోటోగ్రఫీ లో కొన్ని రోజులు దాని తరవాత పదేళ్ళు సైనికుడిగా పనిచేసి చివరగా సినిమాల్లోకి వచ్చారు. మొదటి చిత్రం తరవాత రెండో చిత్రం "అయినా" (ది మిర్రర్ ) కూడా చిన్న పిల్ల కథాంశమే. తరవాత వచ్చిన "సర్కిల్" సినిమా ముగ్గురు అమ్మాయిల చుట్టూ తిరిగే కథ. సర్కిల్ చిత్రానికి చిత్రీకరణకి పర్మిషన్ రావడానికే పది నెలలు పట్టింది. అది కూడా తీసిన తరవాత సెన్సార్ అయితే నే విడుదలకి నోచుకుంటుంది అన్న షరతు మీద. దాని సెన్సార్ కి పంపకుండా వేరే దేశాలలో విడుదల చేసారు అనుకోండి. నాలుగో చిత్రం crimson gold చిత్రం కూడా అదే పరిస్థితి. దానికి కూడా సెన్సార్ కాలేదు అక్కడ విడుదల కాకా పోవడం వల్ల ఆ సినిమాకి బెస్ట్ ఆస్కార్ ఎంట్రీ కి తిరస్కరించ బడింది. జాఫర్ చివరి చిత్ర్రం (ప్రస్తుతానికి ) ఆఫ్ సైడ్ కూడా అక్కడి (ఇరాన్) ఆడవారి పరిస్థితులకి అద్దం పడుతుంది.

జాఫర్ ఎక్కడికి వెళ్ళినా అక్కడ ఒక వివాదం తయారు గా ఉండేది. అమెరికా కి వచ్చినప్పుడు ఎయిర్ పోర్ట్ లో ఫింగర్ ప్రింట్ ఇవ్వడానికి నానా గొడవ చేసి ఇవ్వకుండా వెనక్కు వెళ్ళిపోయాడు (ఇది మీడియా కి తెలీదు కాని హాంగ్ కాంగ్ లో సినిమా స్క్రీనింగ్ అప్పుడు ప్రెస్ మీట్ లో చెప్పారు. ) హాంగ్ కాంగ్ లో కూడా ఇలాంటిదే అయ్యింది. ఫిలిం ఫెస్టివల్ వాళ్ళు కలగ చేసుకుని వీసా ఇప్పించారు. ఇలా వివాదాల కి స్వాతంత్రానికి పేరు పొందిన జాఫర్ మొన్న జూలై లో టెహరాన్ లో కుటుంబం తో అరెస్ట్ కాబడ్డారు (ఎన్నికల కి వ్యతిరేకంగా ఉన్నవారి మరణాలకి మద్దత్తు గా జరిగిన ఊరేగింపు గా వెళ్ళిన వారి లో వీరి కుటుంబం కూడా ఉంది )

నాలుగు దేశాల్లో నాలుగు భిన్నమైన ఫిలిం ఫెస్టివల్స్ లో ఉత్తమ చిత్రంగా ఎన్నికైన చిత్రం ఇది. ఇది అనే కాదు జాఫర్ తీసిన ప్రతి చిత్రం అవార్డ్లు పొందిన చిత్రాలే .

కుదిరితే జాఫర్ గారి సినిమాలు అన్ని చూడండి.

ఏక్ నిరంజన్ - చిత్ర సమీక్ష

సిగరెట్టు తాగేవాడు ఎలా అయితే చట్టబద్దమైన హెచ్చరికను లెఖ్ఖ చెయ్యడో (పొగ తాగుట ఆరోగ్యానికి హానికరం అని ఉంటుంది కదా సిగరెట్టు డబ్బా మీద ) అలాగే నేను కూడా జనాల మాట పెడ చెవిన పెట్టి సినిమాహాల్లో కి ఒక దూకు దూకాను స్నేహితుడి తో కలిసి. మామూలు గా ఒక రేంజ్ హీరో సినిమా అయితే హాలు ఎంత లేదు అన్న సగం పైన నిండుతుంది. రెండువందల పైగా పట్టే హాలు లో ముప్పై మందిమి ఉన్నాము మాతో కలిపి మొదటి ఆట శుక్రవారం నాడు. కాక పొతే పూరీ గారికి లేని బుర్ర మనకి మాత్రం ఉంటుందా అని నిశ్చయించేసుకుని , నిర్ణయించేసుకుని ఒక సారి బుర్ర లో ఎం లేదు కాళి అని చెయ్యి పెట్టి చూసుకుని హాయిగా ముందర సీట్ మీద కాలేస్కుని , స్టార్ బక్స్ కాఫీ తాగుతూ సినిమా చూడటం మొదలు పెట్టాం.

ఎప్పుడో చిన్నప్పుడు చూసిన Qayamat Se Qayamat తక్ లో ని మర్కండ్ దేశ్ పాండే (సినిమాలో పేరు చిదంబరం ) హటాత్తుగా తెర మీద దర్శనం ఇచ్చాడు. ఇయన ఏదో హిందీ సినిమా దర్శకత్వం చేస్తున్నాడు అని విన్నా ఈ సినిమా లో ఏం చేస్తున్నాడురా బాబు అనుకున్నా. పిల్లలని ఎత్తుకుపోయి, వాళ్ళతో బిచ్చం ఎత్తించి బతికే పాత్ర అతనిది. అలాగే మన నాయకుడిని కూడా ఎత్తుకు పోతాడు. ఎత్తుకు పోయిన పిల్లాడికి తన తల్లి తండ్రులు ఎవరో తెలీదు. ఒక రోజు చిదంబరం ని పోలీసులు తరుముతూ ఉండగా, మన నాయకుడు (పేరు చోటూ ) పట్టిస్తాడు. అప్పుడు ఆ పోలీసు చోటూ కి ఒక రూపాయి ఇస్తాడు. ఆ దెబ్బకి మన వాడు పోలీసు ఇన్ఫార్మర్ గా మారి నేరస్తులని బేడీలు (బేడీలు ఇండియా లో ఎక్కడ పడితే అక్కడ దొరుకును , ఎవరు పడితే వారు కొనుకోవచ్చు ను అన్న కొత్త విషయం తెలిసింది అన్న లైట్ వెలిగింది నా బుర్ర పైన ) వేసి మరి పోలీసు స్టేషన్ కి తీసుకు వచ్చి కమీషన్ తిసుకుపోతావుంటాడు.

నాయిక పేరు సమీర. పాత తరం నాయిక ల లాగ పాపం పొట్ట కూటికి సంగీత పాఠాలు తన పాతిక వేల రూపాయల గిటార్ మీద ఫీజు కూడా కట్టని విద్యార్దుల కి నేర్పిస్తూ , కట్టుకోడానికి సరి అయిన బట్టలు లేక పాపం చిన్నప్పటి గౌన్లె వేసుకుంటూ , తలకి నూనె పెట్టుకునే డబ్బుకూడా లేక తైల సంస్కారం లేని జుట్టు ని గాలికి వదిలేసి తినడానికి తిండిలేక సోమాలియా అమ్మాయి లాగ ఉంటుంది. తిండి లేని ఆ అమ్మాయిని చూసి దుక్కలాంటి ఈ అబ్బాయి గోతి (ప్రేమ లో అని చదువుకోగలరు ) లో పడిపోతాడు. అడుసు తొక్కనేల కాలు కడగనేల అన్న చందం గా అమ్మాయి ప్రేమ లో పడితే సరి పోదు కదా, అమ్మాయి అన్న మరి రౌడీ , పోలీసు లిస్టు లో ఉన్నవాడు వాడిని పట్టిస్తే డబ్బు వస్తుంది , అందువల్ల నాయకుడు ఆ పని చేసి డబ్బు సంపాదిస్తాడు. ఆ ఆన్న ఇంకో దున్న సోను భాయి (సోను సూద్ ) దగ్గర పని చేస్తాడు. అక్కడ నుంచి అన్న, దున్న ల తో ఈ చోటూ కొట్టుకోడం , మధ్య లో సోమాలియా సమీర తో పాటలు పాడటం , విదేశాలలో గెంతులు వెయ్యడం తో సరి పోతుంది.

పూరీ బ్రాండ్ perverted దృశ్యాలు ఈ సారి అలీ, బ్రహ్మానందం , అభినయశ్రీ , మీద, కొంత వేణు మాధవ్ మీద చిత్రీకరంచబడ్డాయి. ఒక కుళ్ళు కామెడి దృశ్యం, ఒక భారి పోరాటం, ఒక పాట ఇలా సినిమా ఆరు పోరాటాలు మూడు పాటలు తో పూరీ మార్క్ సంబాషణ లతో సాగిపోతోంది. సినిమాలో బాగున్నవి సోను సూద్ , బ్రహ్మాజీ మధ్య ఉన్న సంబాషణలు . బాగొలెనిదీ పూర్తి సినిమా.

సినిమాకి సోను సూద్ ప్రధమ ఆకర్షణ, తరవాత, బ్రహ్మాజీ. ఆ తరవాత ప్రభాస్, ప్రభాస్ పాత్ర చాలా వరకు బుజ్జిగాడికి కొనసాగింపు, బుజ్జిగాడికి ఎక్కువ , పోకిరి కి తక్కువ లాగ ఉంది. సంభాషణలలో కొన్ని బాబు మింగేస్తాడు. మనం ఏమన్నాడో ఒక సారి ఆలోచించుకోవాలి. నాయిక కి డబ్బింగ్ చెప్పిన సబితా రెడ్డి దారుణం. ఒకో సారి పెదవుల కదలికకి వచ్చే సంభాషణకి సంభందం ఉండదు. రెండు దేనికి అదే. ఎవరి గోల వారిది టైపు. లాజిక్ కి అందని సన్నివేశాలు కో కొల్లలు సినిమాలో. దానికి తొడు సినిమా అంతా విరివిరిగా కనపడే పరభాషా నటులు చూసేది తెలుగు సినిమానో లేక వేరే భాష సినిమానో తెలీకుండా.

సాంకేతికంగా సినిమాలో బాగుంది మణిశర్మ సంగీతం, శ్యాం కే నాయుడు కెమెరా. సినిమాలో బాగుంది ఇంకోటి ఉంది. జాక్సన్ కి నివాళి గా పెట్టిన పాట సినిమాకి పరమ దండగ పాత్ర నాయిక . అంత చెత్త నాయిక ని ఈ మధ్య కాలం లో తెలుగు సినిమా లో చూడలేదు. ఆ అమ్మాయి ఆహార్యం , మొహానికి వేసి రంగు తో సహా అంతా దండగే. ఇంతోటి భాగ్యానికి అంత కర్చుపెట్టలా అంటే మరి పూరీ గారి కి నచ్చింది తప్పదు. రాజు తలచుకుంటే దెబ్బలకి కొదవా . వర్మ ఎప్పుడో చెప్పాడు .నాకు కావలసింది తీస్తా, చూస్తె మీ ఖర్మ , నా భాగ్యం. లేక పొతే నా ఖర్మ , మీ భాగ్యం అని .. ఇదీ అంతే.

తాజా కలం : ఇది నిజానికి మహేష్ తో చెయ్యవలిసిన సినిమా. ముందర మహేష్ బాబు తో పోకిరి -2 గా ఈ సినిమాని చేద్దాం అని అనుకున్నారు. మహేష్ త్రివిక్రం సినిమా చెయ్యడం వాళ్ళ కాళి లేక ప్రభాస్ చేసాడు అని వార్త.

ఏక్ నిరంజన్ : తారాగణం : ప్రభాస్, కంగనా రావుత్ సంగీతం : మణిశర్మ దర్శకత్వం : పూరీ జగన్నాథ్.

బంపర్ ఆఫర్ , జయీభవ చిత్ర సమీక్షలు

పూరీ గారి తమ్ముడు, శ్రీ సాయి రాం శంకర్ గారు నటించిన బంపర్ ఆఫర్ చూసే బాగ్యం ఈ మధ్య తటస్తించింది అప్పటికే రమణమ్మ పాట సూపర్ హిట్ కావడం వల్ల సినిమా మీద పెద్ద అంచనాలే పెట్టుకున్నారు సోదరులు ఇద్దరూ. సినిమా మొదలే తేడా గా మొదలు అవుతుంది. తల్లి కోవై సరళ , కొడుకు కలిసి ఆరవ సినిమాలో లాగ ఎందుకె రవణమ్మ పాటకి మసాలా నాట్యం తో మనకి ఒక రకమైన బెదురు పుట్టిస్తారు. అది అయ్యాక ఎవరో వచ్చి వీడు మరి ఎక్కువ స్టెప్స్ వేస్తున్నాడు అని కాళ్ళు విరగ గొడతారు. అది నాయక పని అని తెలిసి , హీరో వెళ్లి ఆ అమ్మాయి చెంప పగలగొడతాడు. ఆ అమ్మాయి వచ్చి విడి విరిగిన కాలు ని ఇంకో కర్ర తీసుకుని కొడుతుంది. పాత సినిమాలో తలకి దెబ్బ తగిలి మతి పొతే మళ్ళా దెబ్బ తగలనే మళ్ళా పోయిన మతి వచ్చినట్టు వీడి కాలు కూడా వచ్చేస్తుంది. ఆ దెబ్బతో వీడికి కుడా ఆ పిల్ల మీద ప్రేమ పుట్టేస్తుంది

నీ అందం చూసి , నీ బాబు డబ్బు చేసు కాదె , నీ బలుపు చూసి నిన్ను ప్రేమిస్తున్నా అని హీరో గారు చెప్పేస్తారు. నాయక కూడా విడి బుర్ర తురుగుడు చూసి ప్రేమించేస్తుంది. హీరో నాన్న నాయక తండ్రి వద్ద పని చేస్తూ ఉంటాడు.

ఇదేంటి బంపర్ ఆఫర్ కథ అని ఇడియట్ కథ చెపుతున్నాడు వీడికి పూరి సినిమాలు చూసి మైండ్ బ్లాక్ అయ్యింది అని మీరు అనుకుంటే, చల్ల చల్లని పూరీ కూరలో కాలు వేసునట్టే (పూరీ గారు అదే హీరో క్యారెక్టర్ ని తీసి తీసి ఆ వేడి లేకుండా చేసాడు మరి ).

ఆవకాయ బిర్యాని నాయిక బిందు అందాలుఆరబోసింది. కాని అమ్మాయి కొంచం ఒళ్లు తగ్గించాలి, ఇలా అందాలు ఆరబోయాలి అంటే. జోక్ ఏంటి అంటే, పాటల్లో సుబ్బరంగా చూపించిన ఈ అమ్మాయి, స్విమ్మింగ్ పూల్ దగ్గర మాత్రం కొంచం కప్పుకుని కనపడింది. ఇంకో కామెడి ఏంటి అంటే , అయిదు లక్షలు ఇచ్చి జయప్రకాశ్ ని (ఈయనది ఒక రాజకీయ నాయకుడి పాత్ర ) ఎవరన్న సరే నాన్న అని అనేయడమే,

హీరో, నాయిక తండ్రి ని బీదవాడిని చేస్తా అని అనడమే బంపర్ ఆఫర్. అప్పటిదాకా బోలెడు తెలివి తేటలు ఉన్న నాయికి తండ్రి కి ఇంటెర్వల్ నుంచి బుర్ర పనిచెయ్యడం మానేస్తుంది. దాంతో హీరో వేసే ఎత్తులకి చిత్తయై , చెత్త అయ్యి డబ్బు పరువు పోగాట్టుకుని జైలు కి వెళ్తాడు. హీరో అతని దగ్గర నుంచి కొట్టేసిన డబ్బుతో నాయిక తో సంతోషంగా ఉంటాడు.

బాడీ పెంచిన సాయి రాం, నటన పెంచితే బాగుండేది. మనం ఆ పైనున్న సాయిరాం ని తలుచుకునే బాద తప్పేది. బిందు కి చెయ్యడానికి ఎం లేదు. హీరో కావలసినప్పుడు వచ్చి అర్ధనగ్నంగా గెంతులేయ్యడం తప్ప. మిగిలిన నటులు ఉన్నారు అంటే ఉన్నారు. లేక పొతే లేదు. . ఉన్నంతలో కొంచం బాగున్నది రఘు సంగీతం మాత్రమె. కొత్త దర్శకుడు జయరవీంద్ర కి కొత్తగా చెయ్యడానికీ ఎం లేదు. అన్ని వెనక ఉండి పూరీ గారు చూస్కున్నారు మరి. సినిమా చిన్న కేంద్రాలలో బాగానే ఆడుతోంది అని భోగట్టా. కాని మరి ఏక్ నిరంజన్ దాటికి మరి ఎంత వరకు నిలదొక్కుకుంటుందో చూడాలి.

బంపర్ ఆఫర్ : తారాగణం : సాయిరాం శంకర్ , బిందు , సాయాజీ షిండే సంగీతం : రఘు కుంచె , దర్శకత్వం : జయ రవీంద్ర
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
జయీభవ

యాక్షన్ హీరో గా పేరు తెచ్చుకున్న కళ్యాణ్ రామ్ మొదటి సారిగా కాస్త ట్రెండ్ మార్చి యాక్షన్ కి కొంచం హాస్యాన్ని కలిపి కుటుంబ ప్రేక్షకులకి దగ్గర కావాలని చేసిన ప్రయత్నం జయీభవ.

కాని కథ పాత చింతకాయ పచ్చడి. కొత్త సన్నివేశాలు ఉన్నయ్యా , అంటే ఆలోచించవలసిందే. సినిమాలో ఒక్కటే కొంచం కొత్తగా ఉంది. హీరో నాకు పుట్టబోయే కొడుకు కి నీ పేరే పెట్టుకుంటా అనగానే ఆలీ కి, బ్రహ్మానందం కి వెనుక దేవుళ్ళకి వచ్చినట్టు చక్రం తిరగడం అన్నది బాగుంది.

కథ ని ఇంటెర్వల్ బాంగ్ కోసం మొదటి సగం గంటలో పూర్తి చేసి , రెండో సగం గంటన్నర సాగదీసారు. కథ ప్రకారం, ఒక దుష్టుడి వల్ల విడిపోయిన స్నేహితుల పిల్లలు ప్రేమించుకుని పెద్దలని కలపడం అన్నది కథాంశం.

ఇంటెర్వల్ లో నాయకా నాయికిలకి వారిద్దరి తండ్రులిద్దరూ ప్రస్తుతం శత్రువులు అన్న సంగతి తెలుస్తూంది. తరవాత ప్రేమికులిద్దరూ కలిసి ఒకరి ఇంట్లో ఒకరు ప్రవేశించి ఇంటి వారిని ఎలా మెప్పించి ఒప్పించారు అన్నది కొంచం కామెడి గా చూపించాలి అని ప్రయత్నం చేసారు. ప్రయత్నం చేసారు అని ఎందుకు అన్నా అంటే, అది ప్రయత్నమే కాని ఫలితం లేకపోవడం వల్ల. సినిమా రెండో సగం నస, కొనసాగడమే తప్ప కోన (చివర ) ఎక్కడా కనపడలేదు. ఒక పాట చిత్రీకరణ బాగుంది. సో సో సంగీతం. కళ్యాణ్ రామ్ హాస్య సన్నివేశాలకు ఇంకా ఇంప్రూవ్ కావాలి. హన్సిక పాత్ర కి చెయ్యడానికి ఎం లేదు షరా మామూలు. ఆడే పాడే బొమ్మ. రఘు బాబు , రఘు కారుమంచి కామెడి పరవాలేదు. బ్రాహ్మి దండగ . ఇంకా ఎక్కువ చెప్పుకోవడం అనవసరం ఈ సినిమాకి. సోది సినిమా.

జయీభవ తారాగణం : కళ్యాణ్ రామ్ , హన్సిక దర్శకత్వం : నరేన్ కొండేపాటి

ది బాయ్ ఇన్ ది srriped పైజమాస్

ఒక రోజు మా స్నేహితుడి స్నేహితుడు భోజనానికి పిలిచారు. మనకి అసలే ఎక్కువగా ఇలా ఫార్మల్ భోజనాలకి వెళ్ళాలి అంటే ఒక విధమైన బెరుకు. వీలయినంతగా తప్పించుకోడానికి ప్రయత్నిస్తా. సో అలాగే ఇది తప్పించుకోడానికి వెళ్లి ఒక మాల్ లో ఉన్న పుస్తకాల దుకాణం లో దూరాను. అక్కడ జాన్ బోయ్నే పుస్తకం ది బాయ్ ఇన్ ది srriped పైజమాస్ కనపడింది. జాన్ బోయ్నే రాసిన మొదటి పుస్తకం The thief of time చదివాను. అది బాగానే అనిపించింది. ఇది ఎలా ఉంటుందో అని ఒక సారి సెర్చ్ కొట్టి చూసా. అప్పటికే అది అయిదు మిలియన్ కాపీలు అమ్మింది అని తెలిసి సరే అని కొని అక్కడ ఉన్న కాఫీ షాప్ లో కూర్చుని చదవటం మొదలు పెట్టాను. కథ బాగానే ఉన్నా కొన్ని సన్నివేశాలు నాటకీయతని సంతరించుకున్నాయి అని అనిపించింది. పుస్తకం చివరకి వచ్చే సరికి భాద వెయ్యక మానదు. మొత్తం మిద మంచి పుస్తకమే అని అనిపించింది.

జాన్ మొదటి డ్రాఫ్టు మొత్తం రెండు రోజ్జులలో రాసాడు అని చెపుతారు. కథ మొత్తం ఒక తొమ్మిదేళ్ళ అబ్బాయి వైపు నుంచి చెప్పబడుతుంది . కథాకాలం హిట్లర్ పాలన సమయం లో జరిగినట్టు గా ఉంటుంది. బ్రునో ఒక తొమ్మిదేళ్ళ అబ్బాయి. హాయిగా బెర్లిన్ లో అయిదంతుస్తుల మేడలో బోలెడు మంది పనివాళ్ళ మద్య సంతోషంగా ఉంటూవుంటాడు. ఒక రోజు బడి నుంచి వచ్చే సమయానికి వాళ్ళ నాన్న కి వేరే వూరికి బదిలీ అయ్యింది అని తెలుస్తూంది. తన పన్నెండేళ్ళ అక్కతో కలిసి ఆ వూరికి వెళతాడు బ్రునో. అక్కడ అతనికి ఆడుకోవడానికి ఎవ్వరూ ఉండరు. బెర్లిన్ లో బోలెడు సందడిగా ఉన్న ఇంటి నుంచి వచ్చిన బ్రునో కి కొత్త స్థలం అసలు నచ్చదు. ఒక రకంగా అది వాడికి జైలు లాగా ఉంటుంది. ఎక్కడికి వెళ్ళనివ్వరు వాడిని. అలాంటి సమయం లో ఒక రోజు కిటికి లో నుంచి చూస్తున్న బ్రునో కి దూరంగా ఒక కంచె అక్కడ చారల పైజమాలు వేసుకున్న మనుషులు కనపడతారు. వారు మనుషులే కారు అంటాడు తండ్రి. ఒక రోజు కంచె దగ్గర చుక్కలా కనపడ్డ అబ్బాయి ని వెతుకుంటూ వెళ్తాడు బ్రునో, అక్కడ పరిచయం అవుతాడు జువిష్ కుర్రాడు ష్మయూల్. తన వయసు వాళ్ళు ఎవ్వరూ లేని బ్రునో కి ష్మయూల్ ఎడారిలో ఒయస్సిస్ లా కనపడతాడు. ఇద్దరికీ స్నేహం కుదురుతుంది. రోజు కంచె దగ్గర కలుసుకుని ఇద్దరు ఆడుకుంటూ ఉంటారు.

ఇంతలొ మళ్లి బ్రునో తండ్రికి బెర్లిన్ బదిలీ అవుతుంది. ఆఖరి సారి ష్మయూల్ ని కలిసి వెళ్లడానికి కంచె దగ్గరకి వెళ్తాడు బ్రునో. అక్కడ ష్మయూల్ తండ్రి కనపడటం లేదు అని తెలిసి బ్రునో , ష్మయూల్ లో కలిసి వెతుకుదాం అని కంచె కి కింద తవ్వి లోపలకి వెళ్తాడు వర్షం మొదలు అవుతుంది , ష్మయూల్ తండ్రి కనపడడు, బ్రునో వెనక్కి వెళ్లి పోదాం అని అనుకుంటాడు కాని ఈ లోపల సైనికులు చుట్టుముట్టి అందరిని ఒక గదిలోకి పంపుతారు . అక్కడ వర్షానికి తడవకుండా ఉండటానికి పంపారు అని అనుకుంటారు ఇద్దరూ. కానీ అది ఒక గాస్ ఛాంబర్. అలా ఒకరి చెయ్యి ఒకరు పట్టుకుని తెలీకుండానే ఇద్దరూ కలిసి మృత్యువు ని చేరుకుంటారు.

రచయిత తుది పలుకులో బ్రునో కోసం వెతికిన తల్లి తండ్రులకి బ్రునో దుస్తులు కంచె దగ్గర దొరకడం వల్ల జరిగింది ఊహించగలుగుతారు అని చెపుతారు . దాదాపు గా నలభై బాషలలో ఈ పుస్తకాన్ని అనువదించారు అంటే ఈ పుస్తకం ఎంత మందికి నచ్చిందో ఆలోచించండి.

ఈ కథ మిద విమర్శలు లేవా అంటే ఎందుకు లేవు ఉన్నాయి. అప్పట్లో మరి ఇంత చిన్నపిల్లల్ని concentration క్యాంపు లో అసలు ఉంచేవారు కాదు, గాస్ ఛాంబర్ లో ముందరే పంపెసేవారు లాంటి విమర్శలు కనిపించాయి. కాని ఇవి ఏవీ నవల విజయాన్ని ఆపలేక పోయాయి.

ఈ కథ ని అచ్చుకావడానికి ముందరే ప్రూఫ్ కాపి ని జాన్ ఏజెంట్ మార్క్ హెర్మన్ కి డేవిడ్ హేమాన్ కి విడి విడిగా పంపారు. పుస్తకం అచ్చు కాక ముందర నుంచే వారి తో విడి విడిగా జాన్ చర్చించేవారు. తర్వాత వారి ఇద్దరినీ కలిపి చర్చకు పిలిచారు. అలా వాళ్ళిద్దరూ కలిసి చిత్రానికి పని చేసారు.

కథ లో లేని చాల సన్నివేశాలు సినిమాలో కనపడతాయి. అలాగే చాలా సన్నివేశాలు కథలో నుంచి సినిమాలో కి వచ్చేఅప్పటికి దారితప్పి కనపడకుండా పోయాయి. కాని అవి తప్పదు అంటారు జాన్. సినిమాకి స్క్రీ ప్లే కోసం వాళ్ళిద్దరూ ఎంత కష్టపడ్డారో తనకి తెలుసునని ప్రతి మార్పు తనకి తెలిసే జరిగింది అని చెప్పారు జాన్.

మార్క్ హార్మన్ పేరు వినగానే గుర్తు వచ్చేది అయన మొదటి చిత్రం Blame it on Bellboy (దీన్నే తెలుగు లో ఎవడి గోల వాడిది అని ఈ వి వి గారు తీసారు ) , తర్వాత గుర్తుకు వచ్చేది మైఖేల్ కేన్ అద్భుతంగా నటించిన లిటిల్ వాయిస్ చిత్రం. అయన ఈ చిత్రాన్ని కూడా బాగా తీసారు.

డేవిడ్ హేమన్ పేరు వినగానే మనకి హారీ పోట్టర్ సినిమాలు గుర్తురాక మానవు. ఈయనే వాటి అన్నిటికి నిర్మాత. ఇవే కాక అయన ఇంకా వేరే సినిమాలు కూడా తీసారు. వాటిలో ఇది ఒకటి.

బ్రునో గా వేసింది Asa Butterfield , ఇతనికి ఒక అన్న ఒక అక్క ఉన్నారు. చిన్నప్పట్టి నుంచి గిటారు , పియానో వాయించడం లో అనుభవం సంపాదించాడు. తొమ్మిదో ఏట రాక్ స్కూల్ పోటిలలో పాల్గొని గిటార్ బహుమతి గా పొందాడు. సినిమాకోసం అప్లై చేసిన వాళ్ళల్లో ఇతనే మొదటి వాడు. Audition కి వచ్చిన వాళ్ళల్లో మూడో వాడు. డేవిడ్ కి మార్క్ కి వెంటనే నచ్చినా కాని మిగిలిన వాళ్ళని కూడా పరీక్షించే చివరకి తీసుకున్నారు. British Independent Film Awards లో దేవ్ పటేల్ (slumdof millionere hero ) పోటి పడ్డాడు మోస్ట్ ప్రోమిసింగ్ న్యూ కమ్మర్ అవార్డు కి. ఇతని రాబోయే చిత్రం లో Anthony Hopkins తో నటించనున్నాడు. ష్మయూల్ గా వేసింది జాక్ స్కాన్లోన్. ఇతను వడపోతలో చివరి ముగ్గురిలో మిగిలాడు. ఆ ముగ్గురిని Asa Butterfield తో కలిపి విడివిడిగా చిత్రీకరించి చూసి చివరికి ఇతన్ని ఎన్నిక చేసారు. ఇతను కూడా చాలా బాగా చేసాడు.

నిర్మాత డేవిడ్ హేమాన్ కూడా ఒక చక్కటి పాత్ర వేసారు. సినిమా మొత్తం బుడాపెస్ట్ లో తీసారు. concentration camps సన్నివేశాలకి ఎస్కాపే తో విక్టరీ సెట్ వాడారు. సినిమాలో ఇంకా చెప్పుకోదగ్గవి కెమెరా , సంగీతం , ఆర్ట్ వర్క్ ... అన్ని చక్కగా కుదిరాయి.

కుదిరితే తప్పక చూడాల్సిన చిత్రం

కొత్త చిత్రాల సమీక్షలు

ఈ వారం నేను చూసిన వాటిలో కొంచం బాగున్నా సినిమా Law abiding citizen. అసలు బాగోలేనివి ఘటికుడు, జగన్మోహిని.

కొంచం బాగున్నా సినిమా అని ఎందుకు అన్నా అంటే , Law Abiding Citizen లో హింస పాలు ఎక్కువ, చెత్త క్లైమాక్స్ కావడం వల్ల ఆ సినిమా సాధారణ సినిమా కి కొంచం ఎక్కువ గా మిగిలింది. కథ, కథనం బాగుండి క్లైమాక్స్ వల్ల పాడయిన సినిమా ఇది.

Clyde ఒక మంచి భర్తా , మంచి తండ్రి. అతనికి ఒక పది సంవత్సరాల కూతురు. ఒక రోజు కూతురు తో ఆడుకుంటున్న సమయంలో ఇద్దరు దుండుగులు ప్రవేశించి , ఇతన్ని పొడిచి , భార్య ని హత్య చేసి , కూతురు ని ఎత్తుకు పోయి హత్య చేస్తారు. తర్వాత ఇద్దరు పట్టు పడతారు. District Attorney నిక్ కి ఈ కేసు అప్పగిస్తారు. కోర్ట్ లో కేసు వాధించాల లేక అప్ప్రోవేర్ గా మారిన వాడితో డీల్ కుదుర్చుకుని వాడికి శిక్ష తగ్గించి రెండో వాడికి మరణ శిక్ష విధించడమా అని డైలమా లో పడతాడు నిక్. సహాయకురాల్ని సలహా అడుగుతాడు. ఆ అమ్మాయి, కేసు నడిస్తే బోలెడు పని గంటలు , లక్షల కొద్ది ప్రజా ధనం దండగ అవుతుంది అందువల్ల డీల్ కుదుర్చుకోవడం బెటర్ అన్న సలహా ఇస్తుంది. దాని ప్రకారం నిక్ డీల్ కుదుర్చుకుని ఒకడిని విడిచి పెట్టేస్తాడు. రెండో వాడికి పదేళ్ళ శిక్ష , మరణ దండన విధిస్తారు. వెళ్ళే పోయే అప్పుడు మొదటి వాడు నిక్ ని షేక్ హ్యాండ్ ఇస్తున్నప్పుడు CLYDE నిస్సాహాయం గా గాయపడి చూస్తూ ఉండి పోతాడు.

పదేళ్ళు గడిచాక శిక్ష అమలు చేసే సమయం లో ఇంజెక్షన్ లో ఏదో కలవడం వల్ల హంతకుడు నరక యాతన అనుభవించి మరణిస్తాడు. అది ఎలా జరిగింది అని ఆలోచించే లోపలే విడుదల కాబడ్డ హంతకుడి ని కిడ్నాప్ చేసి చిత్రహింసల పాలు చేసి ఖండ ఖండాలు గా చేసి దాని వీడియో చేసి నిక్ కి పంపిస్తాడు Clyde.

ఈ లోపల Clyde ఇంటి ని చుట్టుముట్టి అరెస్టు చేస్తారు. Clyde తను హత్య చేశాను అని ఒప్పుకుంటాడు కాని ఆధారం ఏది అని అడుగుతాడు. ఎక్కడ ఆధారం దొరకదు. ఈ లోపల జైలు లో ఉండే Clyde కేసు కి సంభందించిన ఒకో ఆఫీసర్ ని మట్టుపెట్టడం మొదలు పెడతాడు. ఎలా చేస్తున్నాడో అర్ధం కాక నిక్ సతమతమవుతాడు.

ఆఖరికి నిక్ ఎలా చేదించాడు. ఎం చేసాడు అన్నది క్లైమాక్స్. నాకు క్లైమాక్స్ చిత్రం లో పరమ చెత్త గా అనిపించింది. ఒక పక్కన Clyde చేసేది తప్పు అని చెపుతూ నిక్ చేసింది కూడా అదే కదా అని అనిపించింది.

సినిమాలో ముఖ్యం గా చెప్పుకోవాల్సింది స్క్రీన్ ప్లే , సంభాషణలు. మొదటి డ్రాఫ్టు రాసింది Kurt Wimmer. ( Al Pachino , Collin Farell నటించిన The Recruiter కి కూడా ఈయన స్క్రీన్ ప్లే చేసారు. తరవాత దానికి మెరుగులు దిద్దింది Frank Darabont. ఈయన ఇంతకు ముందర (The Shawshank Redemption, The Greenmile, The majestic ) లాంటి సినిమాలకి పనిచేసారు. ఈయనే డైరెక్ట్ చేస్తారు అని కూడా అనుకున్నారు కాని చివరి నిమషం లో Felix Gary Gray (The Negotiator (1998) , The Italian Job (2003) ) డైరెక్ట్ చేసారు.

నిక్ గా జేమీ ఫాక్సు, Clyde గా గేరార్డ్ బట్లర్ ( 300, పి ఎస్ ఐ లవ్ యు హీరో ) పోటి పడి నటించారు. హింస కొంచం ఎక్కువగా ఉండటం వల్ల అందరికి నచ్చకపోవచ్చు ఈ చిత్రం. నిక్ కి clyde మిద సానుభూతి ఉంటుంది కాని అతను చట్టాన్ని తన చేతుల లో కి తీసుకోవడం భరించలేక పోతాడు. తన దాకా వస్తే అన్నది ఎలా ఉంటుందో బాగా తెలిసి వస్తుంది నిక్ కి.

చిత్రం : Law abinding citizen Cast : Jamie Foxx, Gerard Butler , Director : F.Gary Gray.
---------------------------------------------------------------------------------------------

ఘటికుడు

ఈ సినిమా చూసాక గొప్ప సందేహం రాక మానదు. ఘటికుడు ఎవరు అని. ఇలాంటి చెత్త చిత్రం ఒప్పుకున్నా నాయకుడా , ఇలాంటి పాత చింతకాయ కథ ని బోలెడు కర్చు పెట్టి తియ్యడానికి ఒప్పించగలిగిన దర్శకుడా లేక తెలిసి తెలిసి ఇలాంటి సినిమా చూసే నా లాంటి సీతయ్యలా ?

మనం ఈ మధ్య బోలెడు సినిమాల్లో చూసినట్టే హీరో ఒక కిరాయి హంతకుడు ( మన కథకులకి ఈ మధ్య తాజా జాడ్యం ఈ కిరాయి హంతకుల నాయకుల పైన సినిమా తియ్యడం ) ఎప్పుడు గురి తప్పని నాయకుడు ఒక సారి గురి తప్పుతాడు. పెంపుడు తండ్రి తో పందెం కట్టి ఎలా అయినా సరే ఆ తప్పించుకున్న వారి ని చంపుతా అని ప్రతిన పూని, ఆ ఇంట్లో పని వాడుగా ప్రవేశిస్తాడు. అక్కడ ఇతను ఎలా నెగ్గుకు వచ్చాడు, చంపడానికే వెళ్ళాడా ? లేక వేరే కారణం ఏంటి ? గట్రా గట్రా ఏదో ఒక తెర మిద మీరు కూడా సితయ్యలు అయితే చూడండి లేక పొతే వచ్చే నష్టం ఎంత మాత్రము లేదు .

హీరో చంపడానికి వెళ్ళడం అక్కడ హీరోయిన్ ఉండటం, గురుడు పీకల లోతు లేక ఇంకా ఎక్కువ కుదిరితే పడిపోవడం , బుర్ర తక్కువ హీరోయిన్ ఒడ్డు పొడుగు ఉన్నాడు అని ప్రేమించేయ్యడం చాలా మాములుగా దీంట్లో కూడా అంతే. కొత్తేం లేదు. హీరో కి చదువు చట్టుబండలు ఉండవు. కాని కంప్యూటర్లు , హాకింగ్ లు గట్రా అవలీలగా చేసి పారేస్తాడు.

క్లైమాక్స్ కామెడీ ఏంటి అంటే .. హీరోయిన్ కారు గాల్లో క్రేన్ కి కట్టి ఉంటుంది.. విలన్ ఆ కార్ కి బజ్జుక ప్రయోగిస్తాడు. వెంటనే పెలేది కాదు, దానికి టైమర్ ఉంటుంది. మరి నాయకుడు వెళ్లి రక్షించాలి కదా.. ఇలాంటి సినిమా కామేడీలకి ఈ సినిమా లో బోలెడు అవకాశాలు ఉన్నాయ్ లెండి.

సినిమాలో బాగుంది ఒక్కటే, సూర్య , వడివేలు కామెడి అది తప్ప సినిమా అంతా పరమ చెత్త. చాలా రోజుల తరవాత బి సరోజా దేవిని చూడటం బాగుంది. కానీ ఆవిడ కొంచం తగ్గితే బాగుంటుంది ఏమో. ఆవిడ పాత్ర మాత్రం దండగ పాత్ర. సినిమా నే దండగ .. ఇంకా పాత్రల విషయం ఎందుకు అంటే ఎం చెప్పలేం మరి . తమిళ్ నాడు లో మంచి వసూళ్ళ ల లో ఉంది మరి.

ఘటికుడు : సూర్య , నయన తార దర్శకత్వం : కే ఎస్ రవికుమార్
----------------------------------------------------------------------------------------------
జగన్మోహిని ...

తెలుగు లో డెబ్భై ల చివరల లో వచ్చిన సూపర్ హిట్ చిత్రం జగన్మోహిని. ఈ చిత్రం తో జయమాలిని ఒక రేంజ్ లో ఇమేజ్ వచ్చింది. ఆ తరవాత ఆ అమ్మాయి లేకుండా లేని చిత్రం ఒక దశాబ్దం వరకు లేదు అంటే అతిశయోక్తి కాదేమో. అప్పటి వరకు తెలుగు కమల్ హసన్ (కమల్ తమిళ్ లో వేసిన వేషలని ఇక్కడ తెలుగు లో నరసింహ రాజు చేసారు ఆ సమయం లో, తూర్పు - పడమర , అమ్మాయిలు జాగర్త ) ఇమేజ్ ఉన్న నరసింహ రాజు కి జానపద నాయకుడి గా ఇమేజ్ తెచ్చి కొత్త జీవితాన్ని ఇచ్చింది ఈ పాత జగన్మోహిని. ఈ తరవాత జానపదం అంటే నరసింహ రాజే అన్న మాట చిన్న నిర్మాతలకి.

తెలుగు లో నే కాక తమిళ్ లో కూడా ఈ సినిమా బాగానే ఆడింది అప్పట్లో. ఇప్పుడు తెలుగు , తమిళ్ లో లవర్ బాయ్ గా పేరు ఉన్న రాజా, భారి అందాల నమిత ముఖ్య పాత్రల్లో ఈ సినిమా , దానికి ఇళ్లయరాజ గారి సంగీతం అంటే అందరి (ముఖ్యం గా తమిళ్ లో ) అంచనాలు పెరిగాయి. నాకు తప్ప. నా ఉద్దేశం లో రాజా అసలా ఆ పాత్ర కి సరి పోడు అని అనిపించింది. అదే విషయం చెప్పాను తనకి. అయన మళ్ళా అటువంటి ఛాన్స్ రాదు అని దూకేసాడు ఆ సినిమాలోకి (పోయేది ప్రేక్షకుడు కదా ) .

సినిమా కథ మొత్తం మార్చి పడేసారు. మంచిదే సరిగ్గా తియ్యగలిగితే. కాని ఇక్కడ ఒక్క సన్నివేశం కూడా అతికే సన్నివేశం లేదు. పాత్రల పేరు కూడా అన్ని ఆరవ వాసన. అలల దొంగ, జగన్, ఇవి పేరులు. నమిత తెలుగు వాళ్ళకి కష్టం, ఆవిడ తమిళ తంబి లకే ఇష్టం. సినిమా లో అప్పటికి ఇప్పటికి పెరిగిన సాంకేతిక అభివృద్ధి వల్ల సినిమాని ఇంకా బాగా ఎలా తియ్యవచ్చో అరుంధతి , మగధీర లాంటి సినిమాలు నిరూపించాయి. అవి చూసిన కళ్ళకి ఇది చుస్తే ఏడ్చినట్టు ఉంది అనడం తప్పు కాదు.

రాజా అసలు దేని మీదా శ్రద్ధ పెట్టి నట్టు గా కనపడదు. ఒకో సీన్ లో ఒకో రకం గా ఉంది అయన వస్త్ర ధారణ కాని, కేశాలంకారణ కాని. ఎక్కడ జానపద పోలికలు కనపడవు అయన ఆహార్యం లో కాని , భాష లో కాని. మీరా పాత్ర దారుణం. అలీ, హనుమంత రావు లు కలిసి హాస్యాన్ని అపహాస్యం చేసారు..

సినిమాలో కొంతవరకు భరించగాలిగింది నరసింహ రాజు తండ్రి పాత్ర వేసారు దీంట్లో. అలాగే కోట శ్రీనివాస్ రావు. తన పాత్రని బాగా చేసారు. జగన్మోహిని తల్లిగా జయమాలిని ని ప్రయతించారు కాని ఆవిడ చేయ్యననడం వల్ల ఆవిడ అక్క జ్యోతి లక్ష్మి ఆ పాత్ర చేసారు.

మొత్తానికి అందరు కలిసి జగన్మోహిని ని దారుణమైన సినిమా గా చెయ్యడానికి శాయశక్తులా కృషి చేసి విజయాన్ని సాధించారు. జై జగన్మోహిని టీం ...

జగన్మోహిని : రాజా , నమిత , కోట శ్రీనివాస్ రావు , మీరా . దర్శకత్వం విశ్వనాధం

ఇదేనండి ఇదేనండి భాగ్యనగరము ...

ఒక పక్క మనం అభివృద్ధి చేద్దాం అని చంకలు కొట్టుకుంటూ .. ఇంకో పక్క మన ట్రాఫిక్ ని చూడండి ఎలా ఉందొ ...

పంపిన వారు : హేమంత్ పరాన్జీ

ఓ గురువారం సాయంత్రం

అమెరికా లో ఎవరన్నా తెలిసిన వాళ్ళు ఇండియా వెళ్తున్నారు అంటే ముందర మనం ఆలోచించేది వాళ్ళు మనకి ఎం తీసుకెళ్తున్నారు అని. అదే వాళ్ళు వస్తున్నారు అంటే మనకి ఎం తెస్తున్నారు అని. అలాగే పోయిన గురువారం మధు ఇండియా వెళ్తున్నాడు అని తెలిసి గుడిలో ఉండే జయగారు ఏవో ఇస్తా అని అన్నారు. సరే అని మంగళ వారం వెళ్ళాం తెచ్చుకుని పాక్ చెయ్యడానికీ. ఆవిడ మధు గారు మధ్యానం వెళ్ళిపోతారు కదా సాయంత్రం మీటింగ్ ఉంది వెళ్తారా అని అడిగారు. సాయంకాలాలు మనకి పని పాట ఎం ఉండదు కదా సరే అని చెప్పా. ఎం మీటింగ్ లాంటి వివరాలు కూడా ఎం అడగలేదు. ఆ సంగతి అప్పుడే మర్చిపోయాను.

గురువారం సాయంకాలం సాయి గారు కాల్ చేసి గుడికి వస్తున్నారా అని అన్నారు. గుడికే కదా అని చిరిగిన జీన్స్ , రెగ్యులర్ గా వేసే టి షర్టు , చెప్పులు వేసుకుని సాయి గారి కోసం ఎదురుచూడటం మొదలు పెట్టాను. సాయి గారు మాములుగా గుడికి పంచె కట్టుకుని వస్తారు. కాని ఈ రోజు మంచి ఆఫీసు డ్రెస్ లో వచ్చారు అప్పుడు సందేహం వచ్చింది ... డ్రెస్ మార్చుకోవాలా అని అడిగితె , మారిస్తే బెటర్ అని అన్నారు. ఎం మీటింగ్ అంటే , ఎస్ ఎం యు లో టర్కీ దేశస్తులు అన్ని దేశస్థులతో ఒక స్నేహేపురిత డిన్నర్ అని చెప్పారు. మన దగ్గర ఫార్మల్స్ లేవు , అన్ని జీన్స్ తప్ప. సరే అని వేరే జీన్స్ కు మరి , ఇంకో ఫార్మల్ చొక్కా వేసుకుని , షూ వేసుకుని బయలుదేరాను. గుడి లో పూజారి గారి అబ్బాయిలు ఇద్దరినీ పిక్ అప్ చేసుకునే మీటింగ్ జరిగే చోటికి బయలుదేరాం.

మీటింగ్ కాడ ఎక్కువగానే ఉన్నారు జనాలు. వెళ్ళగానే అందరికి నేమ్ టాగ్స్ ఇచ్చారు. దానితో పాటు ఒక రంగు కాగితం ఇచ్చారు. నా కిచ్చిన రంగు కాగితం ఆకు పచ్చ. మా నలుగురికి సీట్లు నాలుగు వేరు వేరు టేబల్ లో ఇచ్చారు. ఒకో టేబల్ మిద ఎనిమిది మంది కి కూర్చునే వీలు ఉంది. మా టేబల్ మిద నేను వెళ్ళే అప్పటికి ఒక టర్కీ దేశస్థుల జంట, ఒక అఫ్రికాన్ అమ్మాయి కుర్చుని ఉన్నారు. నేను దగ్గరకి వెళ్ళగానే అతను నవ్వుతూ లేచి ఎదురు వచ్చి పరిచయం చేసుకున్నారు. తన పేరు ముస్తఫా , ఇక్కడ స్కూల్ లో టీచర్ గా పని చేస్తున్నారు . ఏడో తరగతి పిల్లలకి కంప్యూటర్ క్లాస్సులు చెపుతాను అని చెప్పారు.

నన్ను పరిచయం చేసుకున్నాను. ఆఫ్రికా అమ్మాయి పక్కన ఇంకో ఇద్దరు వచ్చి కూర్చున్నారు. ఈ లోపల సమావేశం మొదలు పెట్టిన సూచనగా డయాస్ మిద ఒక అతను వచ్చి ప్రారంభ ఉపన్యాసం మొదలు పెట్టాడు. ఇది మొదలు పెట్టి పది సంవత్సరాలు అయ్యింది అని చెప్పారు. ఎక్కువగా టర్కీ వాళ్ళే కనపడ్డారు. వారి తరవాత ఇక్కడ వేరు వేరు ప్రదేశాల నుంచి వచ్చిన అమెరికన్స్ ఉన్నారు ఇండియాన్స్ మేము నలుగురు కాకా ఇంకో ఇద్దరు కనపడ్డారు. దాదాపు గా అందరూ సూట్ వేసుకునే ఉన్నారు, మేము తప్ప.

మా టేబల్ మిద ఎనిమిది మంది కూర్చో వచ్చు అని చెప్పా కదా. ఒకో కుర్చీ దగ్గర మేము వెళ్ళే అప్పటికే ఒక ప్లేట్ నిండా సలాడ్ (కుకుంబర్, లేక్టిస్ వగైరాలతో చేసినది ) పెట్టి ఉంది. మంచి నీళ్ళు కాని , ఐస్ టీ కాని సర్వ్ చేస్తున్నారు తాగాడానికి. ఇంకో ప్లేట్ లో రెండు రకల టర్కీ స్వీట్స్, ఒక చిన్న బుట్ట లో టర్కీ రొట్టెలు రొట్టెలు ముందర ఒక క్రీం లాంటిది ఉంది ... అది విడిగా కూడా తినవచ్చు అని తర్వాత తెలిసింది.

ఉపన్యాసాలు వింటూ సలాడ్ తినడం మొదలు పెట్టాం. మధ్య మధ్య లో ముస్తఫా టర్కీ గురించి చెపుతూ నేను భారత దేశం గురించి చెపుతూ సలాడ్ ముగించాం. ఉపన్యాసాలు (అందరు అమెరికన్స్ ) ఇచ్చే వారు అందరు దాదాపు గా టర్కీ ని సందర్శించారు. అక్కడి వారి పద్దతులు, అక్కడి వారి స్నేహపూరిత వాతావరణం గురించి ఎక్కువ గా మాట్లాడారు . ఉపన్యాసకుడిని పరిచయం చేసే అప్పుడు, ఒక్కొక్కళ్ళ పేరు వెనుక బోలెడు డిగ్రీలు చెప్పారు. వీళ్ళకి చాలా ఓపిక అంత చదవటానికి అని అనుకున్నా (మనం ఏమో విన్నది రాయడానికే బద్ధకం కదా మరి ).

ముగ్గురి వుపన్యాసం అయ్యాక డిన్నర్ మొదలు పెట్టడానికి ముందర , ఒక ప్రకటన చేసారు. ప్రతి ఒక్కరు వేరే టేబల్ దగ్గరకి వెళ్లి కొత్తగా ఇంకో ముగ్గురిని కొత్తగా పరిచయం చేసుకోవాలని చెప్పారు. నేను నా టేబల్ మిద ఉన్నవాళ్ళనె పూర్తిగా పరిచయం చేసుకోలేదు అని ముందర ఆ ఆఫ్రికా అమ్మాయి కనపడగానే పరిచయం చేసుకున్నా. ఆవిడ ఆఫ్రికా లో ఒక చిన్న దేశం నుంచి వచ్చారు అని చెప్పారు. ఆవిడ పక్కన ఉన్నవాళ్ళు కూడా అక్కడ ఉన్న పక్కన దేశం లో నుంచి వచ్చారు. నేను వీళ్ళతో మాట్లాడుతూ ఉండగానే అనిల్, సునీల్ (పూజారి గారి పిల్లలు ) వచ్చారు. నేను వాళ్ళని పరిచయం చేసి మాట్లాడుతూ ఉండగా , ఇంకో ముగ్గురు పరిచయం చేసుకున్నారు. అంత బిన్న దేశాలకి చెందినవారే. ఇలా ఒక అయిదు నిమషాలలో దాదాపు కొత్తగా ఒక ఎనిమిది మంది కలిసారు.

మళ్ళా ఒక ప్రకటన , డిన్నర్ కి అందరు కూర్చోవాలని.. అప్పుడు నాకు ఇచ్చిన కాగితం అకుపచ్చది టేబల్ మిద పెట్టినట్టు గుర్తు వచ్చింది. నా పక్కన ఉన్న ముస్తఫా ఎదురుగా గిలబి రంగు కాగితం, వాళ్ళ పక్క వాళ్ళ దగ్గర ఎర్ర కాగితాలు గమనించాను. అవి మేము తినే ఆహారం గురించి సర్వర్ కి తెలియడానికి ఇచ్చిన కాగితాలు అని అర్ధం అయింది. నాది శాఖాహారం, పింక్ ఉంటె చేపలు, ఎర్ర రంగు కి కోడి మాంసము ఇలా వివిధ రంగులకి వివిధ రకాల భోజనం. నాకు శాఖాహారం లో సమోసా లాంటిది ఒక మూడు పెట్టారు దాంట్లో లైట్ గా పాల కూర పెట్టారు (మనకి ఎక్కువగా ఆలుగడ్డ మసాల పెడతారు కదా ). కొంచం బ్రోకల్లి , కొంచం వేయించిన బీన్సు , వేయించిన అన్నం కొంచం లావుగా ఉన్నది పెట్టారు. మనకి ఆ అన్నం సయించలేదు కాని ఒక సమోసా లాంటింది తిని ఆ బ్రోకేల్లి , బీన్సు తిని సరిపుచ్చు కున్నా.

స్వీట్స్ మనకి మిడిల్ ఈస్ట్ షాప్స్ లో కూడా దొరకుతాయి , వాటిని dry గా తెచ్చి వాటి మీద గోరువెచ్చని పంచదార పాకం వేస్తె చాలా బాగుంటుంది అని ముస్తఫా భార్య చెప్పారు. మేము భోజనం ముగించే సమయానికి మళ్ళా ఉపన్యాసాలు మొదలు పెట్టారు. ఇంకో ముగ్గురు అయ్యాక ఇక్కడి మేయర్ వచ్చి ఉపన్యాసం మొదలు పెట్టారు. అయన చెప్పిన దానిప్రకారం తొంభైల మొదట్లో ఇక్కడ తెల్ల వాళ్ళే ఎక్కువ గా ఉండేవారు (తొంభై శాతం ) ఇప్పుడు తెల్లవాళ్ళ సంఖ్య అరవై అయిదు కి వచ్చింది. మిగిలిన ముప్పై అయిదు శాతం లో ఇరవై శాతం వరకు మన వాళ్ళు మిగిలిన వాళ్ళు ఇతర దేశాల వాళ్ళు అని చెప్పారు . ఈ పద్దెనిమిది ఏళ్లలో చాలా పెరిగింది మన సంఖ్య అని అర్ధం అయ్యింది.

సమావేశం ముగిసే సరికి కొంచం ఏదోలా అనిపించింది. అప్పుడే అయ్యి పోయిందా అన్న భావన. అక్కడ సాయి గారి టేబల్ లోఒక టర్కీ కి చెందిన మెడికో కుర్చుని ఉంది. ఆ అమ్మాయి చెప్పిన దాని ప్రకారం. తనకి అక్కడ చదువుకునే అవకాసం లేక ఇక్కడకి వచ్చి చదువుకుంటోంది (టర్కీ లో అమ్మాయిలు జుట్టు కనపడకుండా తల మొత్తం ఒక వస్త్రం కప్పుకుంటారు. అమ్మాయిలు, కాని University లొ చదివె అమ్మాయిలు అలా కప్పుకుంటె వారికి University లో చదివె అవకాశం లేదు అలా అని కప్పుకొక పొతే వారు వారి మతానికి అపచారం చెసిన వారు అవుతారు . అందువల్ల వారికి అక్కడ చదివె అవకశం లేదు ) ఎంత బాధొ వింటుంటె నె, అలాంటిది అనుభవించాలి అంటె ఒక్క సారి అలొచించండి.) మన దేశం ఎంత గొప్పదొ అని అనిపిచదం లొ తప్పు లెదు. అక్కద నుంచి బైటకి వచ్చాక కొంతమంది కొత్త స్నెహితులని కలిసిన అనుభుతితొ యింటికి చెరుకున్నా.