త్రీ ఇడియట్స్

గత ఏడాది ఒక స్నేహితుడితో మాట్లాడుతున్నప్పుడు చేతన్ భగత్ పేరు వచ్చింది. అప్పిటికి నేను Five point someone పుస్తకం చదవలేదు. పేరు గుర్తు పెట్టుకుని, తర్వాత పుస్తకాల దుకాణం కి వెళ్ళినప్పుడు కొనుక్కుని వచ్చి చదివా. పుస్తకం బాగుంది. దాని అమీర్ ఖాన్ తో తీస్తున్నారు అని తెలిసినప్పుడు కుతూహలం పెరిగింది. పుస్తకం కన్నా సినిమా ఇంకా బాగుంది. పుస్తకం కొంత నెమ్మదిగా వెళ్లినట్టు అనిపిస్తుంది. సినిమా అలాకాదు. చూసినంత సేపు నవ్వుకోవడమే. ఇది నిజానికి సిద్దార్థ కూడా చెయ్యాల్సిన సినిమా. పారితోషకం ఒక కారణం అయితే, తన పాత్ర కి ఎక్కువ ప్రాధాన్యత లేదన్న ఇంకో కారణం తో సిద్దార్థ చెయ్యలేదు అని ఒక వార్త.

సినిమా కథ గురించి ఎక్కువ చెప్పను. ముగ్గురు స్నేహితులు, వాళ్ళ కాలేజి జీవితం, వాళ్ళ తల్లి తండ్రులు వాళ్ళ పైన పెట్టుకునే ఆశలు, వీళ్ళ మిద ఉండే ఒత్తిడి ఇలా చాలా చర్చిస్తారు కథలో. చదువును ఉద్యోగం కోసం కాకా చదువుకోవాలన్న ఇష్టం తో చేస్తే అది బాగుంటుంది. అలా కాక ఇష్టం లేని చేడువు వుద్యోగం కోసం చేసే చదువు తో కష్టం అని చెపుతారు సినిమాలో.

సినిమాలో కావలసినంత హాస్యం ఉంది. అది చతుర్ కావచ్చు, లేదా మిల్లిమీటర్ కావొచ్చు. సినిమా దాదాపు రెండున్నర గంటలు పైగా ఉన్నా, ప్రతి దృశ్యం నవ్వులు రువ్వుస్తూ నే ఉంటుంది. శర్మన్ ఆసుపత్రి లో ఉన్నప్పుడు కూడా, మీ అక్కకి పెళ్లి, మనవాడే అంటే , అబద్దాలు అపరా బాబు అంటాడు , శర్మన్ , బతికిపోయవో పో అంటాడు మాధవన్ తో అమీర్. ఒకటి అని ఎం ఉంది, ప్రతి దృశ్యం నవ్వే. ఆగష్టు లో షూటింగ్ మొదలు పెట్టి, మొత్తం మన దేశం లో తీసి, డిసెంబర్ కల్లా విడుదల చేసారు అంటే స్క్రిప్ట్ ఎంత పకడ్బందిగా రాసుకున్నారో చూసి నేర్చుకోవాలి. సినిమా మొత్తం బెంగుళూరు, ఢిల్లీ, సిమ్లా , లడఖ్ లో తీసారు.

సినిమా లో కథ, కాని దృశ్యాలు కొత్తవి అని చెప్పను. కాని మీరు చెల్లించే ప్రతి పైసా కి న్యాయం జరింగిది అని మాత్రం చెప్పగలను. నేను అయితే ఇంకో రెండు సార్లు చూడమన్నాచూస్తాను. సమీక్షలు చదివి సినిమా చూడటం మాత్రం మానకండి.

ఆడియో పుస్తకాలు ... ? ! ...

పోయిన మాసం ఓ పుస్తకం కోసం అంతర్జాలం లో వెతకడం మొదలు పెట్టాను. పుస్తకం అయితే అప్పుడు దొరకలేదు కానీ ఆ పుస్తకం యొక్క ఆడియో వెర్షన్ బోలెడు చోట్ల డౌన్లోడ్ కి ఉంది. (ఇప్పుడు ఆ పుస్తకం దొరికింది లెండి ఎక్కువ వెతకకుండానే ). చాలా సార్లు గ్రంధాలయానికి వెళ్ళినప్పుడు కావలిసిన పుస్తకం దొరకపోవడం, దాని ఆడియో వెర్షన్ ని చూస్తూ ఉండటం పరిపాటి నాకు. కానీ పుస్తకం చదవడం లో ఉన్న మాధుర్యం ఆడియో వినడం లో దొరుకుతుందా ?! నా వరకు నాకు అది మింగుడుపడనిదే. ఒక కథ మనం చదువుతున్నప్పుడు ఆ సన్నివేశాన్ని మన కావలసినట్టు గా ఊహించుకోడం, దాన్ని సన్నివేశానికి అనుగుణంగా మనం స్పందిచడం లాంటివి అయితే బాగుంటుంది అని నా అభిప్రాయం. లేదా అది ఒక నాటకం గా కాని సినిమా గా కాని అయితే అది కొంచం నటీ నటుల సామర్ధ్యలని బట్టి మనకి రసానుభూతి కలుగుతుంది. అలా కాక ఒకే రచయిత కానీ వ్యక్తీ కాని ఆ కథని చదివి వినిపిస్తే మనకి మనం పుస్తకం చదివిన అనుభూతి వస్తుందా అంటే నా వరకు అయితే రాదు మరి.

గుడిలో పంతులు గారు మరి పురాణం చదివితే నోరు తెరుచుకుని, నోట్లోకి దోమలు పోతున్నా చెవులప్పగించి వింటూ ఉంటావు కదా అంటే పురాణం వేరు అది మనకి అర్ధం అయినా కాని , పంతులు గారు చెప్పే విధానం బాగుంటే వింటాం అని అంటాం. కానీ కథ కాని నవల కాని అలా వినగలమా ? ఏమో ? అప్పట్లో శారదా అశోకవర్ధన్ , రత్న కుమారి గారు (రేడియో చిన్నక్కయ్య గా ప్రసిద్ది పొందారు ఆవిడ) ఇలా చదివే వారు అని అంటారు. వారు చదివిన కథ / నవల ఆ రచయితలూ వారు చదివిన విధానానికి సంతోషపడే వాళ్ళు (కొండక చొ ముగ్ధులు కూడా) అయ్యేవారు అని విన్నాను ). కాని తెలుగు లో మొదటి సారిగా అది కూడా అంతర్జాలం లో ఆడియో పుస్తకం గురించి వినడం ఇదే.

సరే ఈ సోది అంతా ఏంటి అనుకుంటున్నారా, ఈ రోజు ఒక టపా (మెయిల్ ) వచ్చింది. బాపు - రమణ గారి కోతి - కొమ్మచ్చి స్వాతి లో ధారావాహికంగా వస్తోంది కదా, అలాగే ఇప్పటికే మొదటి బాగం పుస్తక రూపం లో రావడం, మొదటి ప్రచురణ రెండు రోజులలో అమ్ముడు పోవడం లాంటివి జరిగాయి అని అందరికి తెలుసు కదా ... ఇప్పుడు ఆ పుస్తకాన్ని స్వర గంధర్వుడు గా పేరు పొందిన బాల సుబ్రహ్మణ్యం గారు చదివి మనకి కొంత రుసుముకి వినిపించే సౌలభ్యాన్ని వినియోగించు కోవచ్చు అని దాని సారాంశం. మచ్చుకు కొన్ని భాగాలు కూడా అక్కడ పెట్టారు. ఇప్పటికి అయిదు భాగాలు పెట్టారు అక్కడ. అయిదు భాగాలు కలిపి ధర రెండు డాలర్లు మాత్రమె. పన్నులు అదనం. నేను అక్కడ మచ్చుకు పెట్టినవి చూసాను. బాగానే ఉన్నా నావరకు మాత్రం నేను చదువుకుంటే ఉండే ఆనందం వేరు గా ఉంటుంది అన్నది నా భావన. (బాల సుబ్రహ్మణ్యం గారిని కించపరచాలని కాదు అని నా మనవి. అయన బాగా చదివారు కూడా ) కాని లోకో భిన్న రుచి .అందువల్ల నేను నా పుస్తకాన్ని చదువుకుంటే వుండే ఆనందాన్ని పాడు చేసుకోదల్చు కోలేదు. . మీరు కూడా ప్రయత్నించి చూడండి . మీకు నచ్చవచ్చు .మీకోసం ఇదిగోండి లింక్ ..కోతికొమ్మచ్చి.కాం

ఆర్య - 2 సమీక్ష

గత ఏడాది జూలై లో నవదీప్ లో మాట్లాడుతున్నప్పుడు ఆర్య - 2 చిత్రం చేస్తున్నా అని చెప్పారు. అల్లు అర్జున్ ని హీరో గా పెట్టుకుని మీకు అంత చెయ్యడానికి ఏం ఉండక పోవచ్చ్చు అని అన్నాను. కథ ముగ్గురి మీద ఉంటుంది. అందువల్ల సమస్య ఉండక పోవచ్చు అని అన్నారు. సెప్టెంబర్ లో షూటింగ్ మొదలు కాగానే ముందర అనుకున్న కథ కన్నా బాగా వస్తోంది అది ఇది అని కబుర్లు మొదలు పెట్టారు.

జగడం తో అట్టర్ ఫ్లాప్ ఇచ్చిన సుకుమార్ ఈ సారి చాలా జాగర్త గా అన్ని చూసుకుని చేస్తున్నాడు అని అంటే ఓహో నిజమే కాబోలు అని నమ్మారు జనాలు. జగడం నిర్మాత , బి వి ఎస్ ఎన్ ప్రసాద్ కలిసి సంయుక్తంగా తీస్తున్నారు అని అన్నారు. సినిమా పూర్తి కావోచ్చే సరికి నిర్మాతలు ఇద్దరికీ గొడవలు వచ్చేసాయి. నిర్మాతకి దర్శకుడికి గొడవలు వచ్చేసాయి. హీరో కి నిర్మాతకి గొడవలు వచ్చేసాయి. ఇన్ని గొడవల మధ్య లో అసలా సినిమా పూర్తి అయ్యి విడుదల అవుతుందా అన్నది నమ్మకం లేకుండా పోయింది. బిజినెస్ మాత్రం బోలెడు చేసేసారు. దేశం లో నే కాక బైట కూడా అన్ని చోట్ల కూడా ధియేటర్ లు బుక్ చేసారు. తెలుగు లో ఒకే ఒక డి టి ఎస్ చేసే అతను ఉన్నాడు మన ఖర్మ కి . అతనికి కూడా ఆర్య అయ్యే వరకు వేరే సినిమా కి పని చెయ్యడానికి లేక కూర్చున్నాడు. దానితో రావలిసిన సినిమా లు అన్ని ఆగిపోయాయి.

సరే ఇన్ని అంచనాలు తో విడుదల అయిన సినిమా ఎలా ఉంటుందో అన్ని నిద్ర మాని ప్రీమియర్ కి వెళ్ళిన వాళ్లకి చావు దెబ్బ కొట్టాడు సుకుమార్. తెలుగు లో పర్వేర్తేడ్ దర్శకులు ఉన్నారు అని తెలుసు కాని ఇంత పెర్వేర్షన్ ఉన్న దర్శకులు ఉన్నారు అని తెలుసు కోవడం ఇదే మొదటి సారి. ఇప్పటి దాకా పూరి ఒక్కడే అనుకున్నా సుకుమార్ పూరి కి ఇంకో రెండు ఆకులు ఎక్కువ చదివాడు.

కథ గురించి చెప్పదల్చుకోలేదు. ఇప్పటికే బోలెడు మంది చెప్పేసి ఉంటారు కదా. సినిమాలో తిక్క గురించి చెప్పడం ఈ వ్యాసం ఒక్క ఉద్దేశం. హీరో కి లేని అలవాటు లేదు. ఒక పక్క నవదీప్ ని ప్రేమిస్తున్నా అని అంటాడు. ఇంకో పక్క నాయిక ని కూడా ప్రేమిస్తాడు. అర్జున్, నవదీప్ ల మధ్య సన్నివేశాలు చూస్తూ ఉంటె జనాలకి అర్జున్ మిద ఇంకో అభిప్రాయం వస్తే అది వారి తప్పు కాదు. దారుణమైన హెయిర్ స్టైల్. మొహం సగం కనపడదు (అదే కరెక్ట్ ఏమో లెండి, నటన అవసరం లేదు అప్పుడు. ఏది చేసినా చెల్లిపోతుంది కదా. నవదీప్ కి చెయ్యడానికి ఎం లేదు. శ్రద్ధ దాస్ కి అంతే. బ్రహ్మానందం పాత్రం దారుణం. సినిమాలో అయన పేరు దశావతారం. ఆ కంపెనీ కి హెచ్ ఆర్ . సినిమాలు జనాలు అందరు అయన చుట్టూ చేరి భజన తప్ప ఎం కనపడదు సినిమాలో. పరమ దండగ పాత్ర. మొదటి గంట గీత (నాయిక ) ఆర్య మంచి వాసు కాదు అని నిరూపించడానికి చేసే ప్రయత్నాలే తప్ప మిగతాది ఎం కనపడదు.

ఒక సాఫ్ట్ వేర్ కంపెనీ ఎలా నడుస్తుందో కూడా తెలీకుండా ఎలా సినిమా తీయావచ్చో సినిమా చూస్తె అర్ధం అవుతుంది. సినిమా లో నాయిక వచ్చిన ఐదో నిమషం లో నాయకుడు పెదవుల మిద ముద్దుపెట్టేస్తాడు. అంతే మనకి అప్పుడే తెలిసి పోతుంది ఇద్దరు పెళ్లి చేసుకుంటారు అని. ఒక రకంగా కథ అయిపోయినట్టు. అలాంటిది దాని ఇంకో రెండు గంటలు సాగా తియ్యడం దేనికో అర్ధం కాదు. ఒక దశలో ఆర్య చేష్టలు చూసి ఈ దర్శకుడు సమాజానికి ఎం చెప్పదలుచుకున్నడో అర్ధం కాదు. ఊరూరా ఉన్న మనోహరులు చాలరు అన్నట్టు గా కొత్తగా ఈయన నాయకుడు అనే వాడు ఇలా ఉండాలి అని చెప్పడం ఒక రకం గా విడ్డూరం. ఆర్య చేసే దానికి చిన్న ఉండాహరణ ఇంట్లో తలకిందులుగా వేలాడుతూ టి వి ని కూడా తలకిందులుగా వేలాడదీసి గేమ్స్ ఆడుతూ ఉంటాడు. ఇది మచ్చుకు మాత్రమె.

దర్శకుడు ప్రేమ ఆంటే ఎలా ఉండాలి అని దర్శకుడి అబిప్రాయం ? ఆర్య లాగ అన్ని విదాలుగా మోసం చేసి ప్రేమించాలా ? అల చేస్తే అది ప్రేమ ఎలా అవుతుంది ? మోసం కాని. సినిమా అంటా ఒక రకమైన ఏవగింపు. అసహ్యం మన మిద మనకే కలుగుతుంది ఇలాంటి చెత్త సినిమా ఇంతవరకు రాలేదు .. దీనికన్నా ఆలి చేసిన సోంబేరి, తిన్నామా పడుకున్నామా లాంటి సినిమాలు చాలా చాలా బెటర్ అని అనిపిస్తే అది మన తప్పు కాదు. గీత పాత్ర కి బుర్ర అంటూ ఉన్నది ఆంటే సందేహమే ... సినిమాలో ప్రతి పాత్రా గీత తో ఫుట్ బాల్ ఆడుకుంటుంది. ఇన్ని చెప్పాక కూడా ఇంకా చూడాలని ఉందా ...మీ ఖర్మ .. అల్లు అర్జున్ ఈ మీకు దిక్కు. సినిమా మొత్తం చూసాక కోతి నుంచి వచ్చాడు మానవుడు అని పాడుకుంటూ బైటకి రాక పొతే అడగండి.

ఇన్ని చెప్పి సంగీతం గురించి చెప్పక పోవడం అన్యాయం. పాటలు ఓ హిట్ రేంజ్ కదా. సినిమాలో మొత్తం సెన్సార్ చేసి బైట ఉన్న ఆడియో కి సినిమాలో వినే దానికి బోలెడు మార్చి పడేసారు. రెండు పాటలు తప్ప అన్ని ఆంగ్ల గీతాలు అనుకుంటే మన తప్పు కాదు. దేవి శ్రీ పాత పాటలే ఇంగిలి పీసు లో పాడేసాడు కొత్తగా.. పాత భాణీలే అయినా రెండు పాటలు బాగున్నాయి . అవి వింటే చాలు .. వాటి కోసం సినిమా చూసారో చచ్చారే .. మీఇష్టం..

ది వైట్ బలూన్ (1995).

ఈ సినిమా గురించి చాలా సార్లు నేను ఇంకో సినిమా స్నేహితుడు చర్చించాం. నిజానికి నేను Jafar Panahi దర్శకత్వం వహించిన రెండో చిత్రం "అయినా" (ది మిర్రర్ ) అన్న సినిమా ముందరగా చూసాను . దాన్ని చర్చిస్తున్నపుడు ఈ సినిమా గురించి తెలిసి అప్పుడు ఈ సినిమా చూసాను . జాఫర్ గురువు Abbas Kiarostami ( where is my friends home, taste of cherry, the wind will carry us చిత్రాల దర్శకుడు ). ఈయన దగ్గర ఒక చిత్రానికి సహాయకుడిగా చేసాడు. వైట్ బలూన్ కి చిత్రానువాదం (స్క్రీన్ ప్లే ) Abbas Kiarostami సమకూర్చారు.

సినిమా మొదట్లో నే రేడియో లో కొత్త సంవత్సరానికి స్వాగతం పలకడానికి తయారుగా ఉండండి అని వినిపిస్తుంది. అక్కడ నుంచి కెమెరా విభిన్న తరగతలు , సంస్కృతుల వ్యక్తులని ఒక చోట చూపిస్తూ మనకి ఇది ఒక పట్టణం లోని కూడలి అక్కడ జనాల జీవన స్రవంతి ని ఒక చిన్న షాట్ ద్వారా పరిచయం చేస్తారు దర్శకుడు. అలా కెమెరా మెల్లిగా ఒక యువతి రెండు చేతులతో సామాను మోస్తూ ఎవరినో వెతుకుతూ ఉన్నట్టు గా కనపడుతుంది. ఆమె వెతికేది ఆమె కూతురు Razieh (Aida Mohammadkhani) . అమ్మాయికి ఆరు ఏళ్ళు ఉండవచ్చు. అక్కడ ఉన్న కొట్టు లో గాజు జాడి లో ఉన్న తెల్ల చేప పిల్లని చూసి ముచ్చట పడుతుంది. తల్లిని దాని కొనిపెట్టమని సతాయించడం మొదలు పెడుతుంది. ఇంట్లో అలాంటివి చాలా ఉన్నాయి కదా , అది ఒద్దు అని అంటుంది తల్లి. దారి పొడుగునా అదే సంభాషణ ఇద్దరి మద్య .

ఇంటికి వచ్చే అప్పటప్పటికి అమ్మాయి అన్న తండ్రికి సబ్బు తీసుకు రావడానికి బయలుదేరుతా కనపడతాడు. (చిత్రం లో తండ్రి పాత్ర ఉన్నా అది ఎక్కడా కనపడదు వినపడుతుంది అంతే) అన్న సబ్బు తీసుకు వచ్చే వరకు అమ్మాయి చేప పిల్ల కోసం అడుగుతానే ఉంటుంది. తల్లి నూతన సంవత్సరానికి ఆహ్వానం పలికే పనుల్లో హడావుడిగా ఉంటూనే అమ్మాయి కి జవాబు చెపుతూ ఉంటుది. అబ్బాయి తిరిగి వస్తాడు. తండ్రి సబ్బు కాదు షాంపూ తెమ్మని అరుస్తాడు. అబ్బాయి మళ్ళి షాంపూ తెచ్చే వరకు చేప సంగతి తేలదు.

అబ్బాయి తిరిగి వచ్చి అమ్మాయి మొహం చూసి తల్లి కి నచ్చ చెప్పి అది కొనడానికి ఆ డబ్బు ఇప్పిస్తాడు. అమ్మాయి ఆ డబ్బు దారిలో పారేసుకుంటుంది. అక్కడ నుంచి సినిమా అమ్మాయి ఆ డబ్బు తిరిగి ఎలా సంపాదించింది, దానికి అన్న ఎలా సహాయపడ్డాడు, ఇతరులు ఎలా సహాయ పడ్డారు అన్న దాని చుట్టూ తిరుగుతుంది.

సినిమాలో ఎవరు ఎవరికీ కారు. కాని సహాయం అవసరం అయినప్పుడు ఎలా సహాయపడతారు అన్నది చక్కగా చూపించారు. మనవ సంబందాలు ని చక్కగా ఆవిష్కరించారు అని చెప్పవోచ్చు.

సినిమా నిజానికి మనకి ఇంగ్లీష్ టైటిల్స్ లో చూడటం వల్ల చాలా వరకు ఒరిజినల్ ఫ్లేవోర్ మిస్ అవుతున్నాం అని అర్ధం అవుతూనే ఉంది. అలా అని సినిమా ని ఎంజాయ్ చెయ్యకుండా కూడా ఉండము. కాని భాష అర్ధం అయితే ఇంకా బాగా ఎంజాయ్ చేసే వాళ్ళం ఏమో అని అనిపించక మానదు. ఎందుకంటే బజార్ లో మనకి ఒక భాష కాదు బోలెడు బిన్న సంస్కృతుల మనుషులని పరిచయం చేస్తారు దర్శకులు.

తన పదో ఏట మొదటి పుస్తకం రాసి దానికి బహుమతి పొందారు జాఫెర్. అదే సంవత్సరం 8mm ఫిలిం తో ఒక దాంట్లో నటించడం , ఇంకో దానికి సహాయకుడిగా పనిచెయ్యడం కూడా జరిగింది. తరవాత ఫోటోగ్రఫీ లో కొన్ని రోజులు దాని తరవాత పదేళ్ళు సైనికుడిగా పనిచేసి చివరగా సినిమాల్లోకి వచ్చారు. మొదటి చిత్రం తరవాత రెండో చిత్రం "అయినా" (ది మిర్రర్ ) కూడా చిన్న పిల్ల కథాంశమే. తరవాత వచ్చిన "సర్కిల్" సినిమా ముగ్గురు అమ్మాయిల చుట్టూ తిరిగే కథ. సర్కిల్ చిత్రానికి చిత్రీకరణకి పర్మిషన్ రావడానికే పది నెలలు పట్టింది. అది కూడా తీసిన తరవాత సెన్సార్ అయితే నే విడుదలకి నోచుకుంటుంది అన్న షరతు మీద. దాని సెన్సార్ కి పంపకుండా వేరే దేశాలలో విడుదల చేసారు అనుకోండి. నాలుగో చిత్రం crimson gold చిత్రం కూడా అదే పరిస్థితి. దానికి కూడా సెన్సార్ కాలేదు అక్కడ విడుదల కాకా పోవడం వల్ల ఆ సినిమాకి బెస్ట్ ఆస్కార్ ఎంట్రీ కి తిరస్కరించ బడింది. జాఫర్ చివరి చిత్ర్రం (ప్రస్తుతానికి ) ఆఫ్ సైడ్ కూడా అక్కడి (ఇరాన్) ఆడవారి పరిస్థితులకి అద్దం పడుతుంది.

జాఫర్ ఎక్కడికి వెళ్ళినా అక్కడ ఒక వివాదం తయారు గా ఉండేది. అమెరికా కి వచ్చినప్పుడు ఎయిర్ పోర్ట్ లో ఫింగర్ ప్రింట్ ఇవ్వడానికి నానా గొడవ చేసి ఇవ్వకుండా వెనక్కు వెళ్ళిపోయాడు (ఇది మీడియా కి తెలీదు కాని హాంగ్ కాంగ్ లో సినిమా స్క్రీనింగ్ అప్పుడు ప్రెస్ మీట్ లో చెప్పారు. ) హాంగ్ కాంగ్ లో కూడా ఇలాంటిదే అయ్యింది. ఫిలిం ఫెస్టివల్ వాళ్ళు కలగ చేసుకుని వీసా ఇప్పించారు. ఇలా వివాదాల కి స్వాతంత్రానికి పేరు పొందిన జాఫర్ మొన్న జూలై లో టెహరాన్ లో కుటుంబం తో అరెస్ట్ కాబడ్డారు (ఎన్నికల కి వ్యతిరేకంగా ఉన్నవారి మరణాలకి మద్దత్తు గా జరిగిన ఊరేగింపు గా వెళ్ళిన వారి లో వీరి కుటుంబం కూడా ఉంది )

నాలుగు దేశాల్లో నాలుగు భిన్నమైన ఫిలిం ఫెస్టివల్స్ లో ఉత్తమ చిత్రంగా ఎన్నికైన చిత్రం ఇది. ఇది అనే కాదు జాఫర్ తీసిన ప్రతి చిత్రం అవార్డ్లు పొందిన చిత్రాలే .

కుదిరితే జాఫర్ గారి సినిమాలు అన్ని చూడండి.

ఏక్ నిరంజన్ - చిత్ర సమీక్ష

సిగరెట్టు తాగేవాడు ఎలా అయితే చట్టబద్దమైన హెచ్చరికను లెఖ్ఖ చెయ్యడో (పొగ తాగుట ఆరోగ్యానికి హానికరం అని ఉంటుంది కదా సిగరెట్టు డబ్బా మీద ) అలాగే నేను కూడా జనాల మాట పెడ చెవిన పెట్టి సినిమాహాల్లో కి ఒక దూకు దూకాను స్నేహితుడి తో కలిసి. మామూలు గా ఒక రేంజ్ హీరో సినిమా అయితే హాలు ఎంత లేదు అన్న సగం పైన నిండుతుంది. రెండువందల పైగా పట్టే హాలు లో ముప్పై మందిమి ఉన్నాము మాతో కలిపి మొదటి ఆట శుక్రవారం నాడు. కాక పొతే పూరీ గారికి లేని బుర్ర మనకి మాత్రం ఉంటుందా అని నిశ్చయించేసుకుని , నిర్ణయించేసుకుని ఒక సారి బుర్ర లో ఎం లేదు కాళి అని చెయ్యి పెట్టి చూసుకుని హాయిగా ముందర సీట్ మీద కాలేస్కుని , స్టార్ బక్స్ కాఫీ తాగుతూ సినిమా చూడటం మొదలు పెట్టాం.

ఎప్పుడో చిన్నప్పుడు చూసిన Qayamat Se Qayamat తక్ లో ని మర్కండ్ దేశ్ పాండే (సినిమాలో పేరు చిదంబరం ) హటాత్తుగా తెర మీద దర్శనం ఇచ్చాడు. ఇయన ఏదో హిందీ సినిమా దర్శకత్వం చేస్తున్నాడు అని విన్నా ఈ సినిమా లో ఏం చేస్తున్నాడురా బాబు అనుకున్నా. పిల్లలని ఎత్తుకుపోయి, వాళ్ళతో బిచ్చం ఎత్తించి బతికే పాత్ర అతనిది. అలాగే మన నాయకుడిని కూడా ఎత్తుకు పోతాడు. ఎత్తుకు పోయిన పిల్లాడికి తన తల్లి తండ్రులు ఎవరో తెలీదు. ఒక రోజు చిదంబరం ని పోలీసులు తరుముతూ ఉండగా, మన నాయకుడు (పేరు చోటూ ) పట్టిస్తాడు. అప్పుడు ఆ పోలీసు చోటూ కి ఒక రూపాయి ఇస్తాడు. ఆ దెబ్బకి మన వాడు పోలీసు ఇన్ఫార్మర్ గా మారి నేరస్తులని బేడీలు (బేడీలు ఇండియా లో ఎక్కడ పడితే అక్కడ దొరుకును , ఎవరు పడితే వారు కొనుకోవచ్చు ను అన్న కొత్త విషయం తెలిసింది అన్న లైట్ వెలిగింది నా బుర్ర పైన ) వేసి మరి పోలీసు స్టేషన్ కి తీసుకు వచ్చి కమీషన్ తిసుకుపోతావుంటాడు.

నాయిక పేరు సమీర. పాత తరం నాయిక ల లాగ పాపం పొట్ట కూటికి సంగీత పాఠాలు తన పాతిక వేల రూపాయల గిటార్ మీద ఫీజు కూడా కట్టని విద్యార్దుల కి నేర్పిస్తూ , కట్టుకోడానికి సరి అయిన బట్టలు లేక పాపం చిన్నప్పటి గౌన్లె వేసుకుంటూ , తలకి నూనె పెట్టుకునే డబ్బుకూడా లేక తైల సంస్కారం లేని జుట్టు ని గాలికి వదిలేసి తినడానికి తిండిలేక సోమాలియా అమ్మాయి లాగ ఉంటుంది. తిండి లేని ఆ అమ్మాయిని చూసి దుక్కలాంటి ఈ అబ్బాయి గోతి (ప్రేమ లో అని చదువుకోగలరు ) లో పడిపోతాడు. అడుసు తొక్కనేల కాలు కడగనేల అన్న చందం గా అమ్మాయి ప్రేమ లో పడితే సరి పోదు కదా, అమ్మాయి అన్న మరి రౌడీ , పోలీసు లిస్టు లో ఉన్నవాడు వాడిని పట్టిస్తే డబ్బు వస్తుంది , అందువల్ల నాయకుడు ఆ పని చేసి డబ్బు సంపాదిస్తాడు. ఆ ఆన్న ఇంకో దున్న సోను భాయి (సోను సూద్ ) దగ్గర పని చేస్తాడు. అక్కడ నుంచి అన్న, దున్న ల తో ఈ చోటూ కొట్టుకోడం , మధ్య లో సోమాలియా సమీర తో పాటలు పాడటం , విదేశాలలో గెంతులు వెయ్యడం తో సరి పోతుంది.

పూరీ బ్రాండ్ perverted దృశ్యాలు ఈ సారి అలీ, బ్రహ్మానందం , అభినయశ్రీ , మీద, కొంత వేణు మాధవ్ మీద చిత్రీకరంచబడ్డాయి. ఒక కుళ్ళు కామెడి దృశ్యం, ఒక భారి పోరాటం, ఒక పాట ఇలా సినిమా ఆరు పోరాటాలు మూడు పాటలు తో పూరీ మార్క్ సంబాషణ లతో సాగిపోతోంది. సినిమాలో బాగున్నవి సోను సూద్ , బ్రహ్మాజీ మధ్య ఉన్న సంబాషణలు . బాగొలెనిదీ పూర్తి సినిమా.

సినిమాకి సోను సూద్ ప్రధమ ఆకర్షణ, తరవాత, బ్రహ్మాజీ. ఆ తరవాత ప్రభాస్, ప్రభాస్ పాత్ర చాలా వరకు బుజ్జిగాడికి కొనసాగింపు, బుజ్జిగాడికి ఎక్కువ , పోకిరి కి తక్కువ లాగ ఉంది. సంభాషణలలో కొన్ని బాబు మింగేస్తాడు. మనం ఏమన్నాడో ఒక సారి ఆలోచించుకోవాలి. నాయిక కి డబ్బింగ్ చెప్పిన సబితా రెడ్డి దారుణం. ఒకో సారి పెదవుల కదలికకి వచ్చే సంభాషణకి సంభందం ఉండదు. రెండు దేనికి అదే. ఎవరి గోల వారిది టైపు. లాజిక్ కి అందని సన్నివేశాలు కో కొల్లలు సినిమాలో. దానికి తొడు సినిమా అంతా విరివిరిగా కనపడే పరభాషా నటులు చూసేది తెలుగు సినిమానో లేక వేరే భాష సినిమానో తెలీకుండా.

సాంకేతికంగా సినిమాలో బాగుంది మణిశర్మ సంగీతం, శ్యాం కే నాయుడు కెమెరా. సినిమాలో బాగుంది ఇంకోటి ఉంది. జాక్సన్ కి నివాళి గా పెట్టిన పాట సినిమాకి పరమ దండగ పాత్ర నాయిక . అంత చెత్త నాయిక ని ఈ మధ్య కాలం లో తెలుగు సినిమా లో చూడలేదు. ఆ అమ్మాయి ఆహార్యం , మొహానికి వేసి రంగు తో సహా అంతా దండగే. ఇంతోటి భాగ్యానికి అంత కర్చుపెట్టలా అంటే మరి పూరీ గారి కి నచ్చింది తప్పదు. రాజు తలచుకుంటే దెబ్బలకి కొదవా . వర్మ ఎప్పుడో చెప్పాడు .నాకు కావలసింది తీస్తా, చూస్తె మీ ఖర్మ , నా భాగ్యం. లేక పొతే నా ఖర్మ , మీ భాగ్యం అని .. ఇదీ అంతే.

తాజా కలం : ఇది నిజానికి మహేష్ తో చెయ్యవలిసిన సినిమా. ముందర మహేష్ బాబు తో పోకిరి -2 గా ఈ సినిమాని చేద్దాం అని అనుకున్నారు. మహేష్ త్రివిక్రం సినిమా చెయ్యడం వాళ్ళ కాళి లేక ప్రభాస్ చేసాడు అని వార్త.

ఏక్ నిరంజన్ : తారాగణం : ప్రభాస్, కంగనా రావుత్ సంగీతం : మణిశర్మ దర్శకత్వం : పూరీ జగన్నాథ్.

బంపర్ ఆఫర్ , జయీభవ చిత్ర సమీక్షలు

పూరీ గారి తమ్ముడు, శ్రీ సాయి రాం శంకర్ గారు నటించిన బంపర్ ఆఫర్ చూసే బాగ్యం ఈ మధ్య తటస్తించింది అప్పటికే రమణమ్మ పాట సూపర్ హిట్ కావడం వల్ల సినిమా మీద పెద్ద అంచనాలే పెట్టుకున్నారు సోదరులు ఇద్దరూ. సినిమా మొదలే తేడా గా మొదలు అవుతుంది. తల్లి కోవై సరళ , కొడుకు కలిసి ఆరవ సినిమాలో లాగ ఎందుకె రవణమ్మ పాటకి మసాలా నాట్యం తో మనకి ఒక రకమైన బెదురు పుట్టిస్తారు. అది అయ్యాక ఎవరో వచ్చి వీడు మరి ఎక్కువ స్టెప్స్ వేస్తున్నాడు అని కాళ్ళు విరగ గొడతారు. అది నాయక పని అని తెలిసి , హీరో వెళ్లి ఆ అమ్మాయి చెంప పగలగొడతాడు. ఆ అమ్మాయి వచ్చి విడి విరిగిన కాలు ని ఇంకో కర్ర తీసుకుని కొడుతుంది. పాత సినిమాలో తలకి దెబ్బ తగిలి మతి పొతే మళ్ళా దెబ్బ తగలనే మళ్ళా పోయిన మతి వచ్చినట్టు వీడి కాలు కూడా వచ్చేస్తుంది. ఆ దెబ్బతో వీడికి కుడా ఆ పిల్ల మీద ప్రేమ పుట్టేస్తుంది

నీ అందం చూసి , నీ బాబు డబ్బు చేసు కాదె , నీ బలుపు చూసి నిన్ను ప్రేమిస్తున్నా అని హీరో గారు చెప్పేస్తారు. నాయక కూడా విడి బుర్ర తురుగుడు చూసి ప్రేమించేస్తుంది. హీరో నాన్న నాయక తండ్రి వద్ద పని చేస్తూ ఉంటాడు.

ఇదేంటి బంపర్ ఆఫర్ కథ అని ఇడియట్ కథ చెపుతున్నాడు వీడికి పూరి సినిమాలు చూసి మైండ్ బ్లాక్ అయ్యింది అని మీరు అనుకుంటే, చల్ల చల్లని పూరీ కూరలో కాలు వేసునట్టే (పూరీ గారు అదే హీరో క్యారెక్టర్ ని తీసి తీసి ఆ వేడి లేకుండా చేసాడు మరి ).

ఆవకాయ బిర్యాని నాయిక బిందు అందాలుఆరబోసింది. కాని అమ్మాయి కొంచం ఒళ్లు తగ్గించాలి, ఇలా అందాలు ఆరబోయాలి అంటే. జోక్ ఏంటి అంటే, పాటల్లో సుబ్బరంగా చూపించిన ఈ అమ్మాయి, స్విమ్మింగ్ పూల్ దగ్గర మాత్రం కొంచం కప్పుకుని కనపడింది. ఇంకో కామెడి ఏంటి అంటే , అయిదు లక్షలు ఇచ్చి జయప్రకాశ్ ని (ఈయనది ఒక రాజకీయ నాయకుడి పాత్ర ) ఎవరన్న సరే నాన్న అని అనేయడమే,

హీరో, నాయిక తండ్రి ని బీదవాడిని చేస్తా అని అనడమే బంపర్ ఆఫర్. అప్పటిదాకా బోలెడు తెలివి తేటలు ఉన్న నాయికి తండ్రి కి ఇంటెర్వల్ నుంచి బుర్ర పనిచెయ్యడం మానేస్తుంది. దాంతో హీరో వేసే ఎత్తులకి చిత్తయై , చెత్త అయ్యి డబ్బు పరువు పోగాట్టుకుని జైలు కి వెళ్తాడు. హీరో అతని దగ్గర నుంచి కొట్టేసిన డబ్బుతో నాయిక తో సంతోషంగా ఉంటాడు.

బాడీ పెంచిన సాయి రాం, నటన పెంచితే బాగుండేది. మనం ఆ పైనున్న సాయిరాం ని తలుచుకునే బాద తప్పేది. బిందు కి చెయ్యడానికి ఎం లేదు. హీరో కావలసినప్పుడు వచ్చి అర్ధనగ్నంగా గెంతులేయ్యడం తప్ప. మిగిలిన నటులు ఉన్నారు అంటే ఉన్నారు. లేక పొతే లేదు. . ఉన్నంతలో కొంచం బాగున్నది రఘు సంగీతం మాత్రమె. కొత్త దర్శకుడు జయరవీంద్ర కి కొత్తగా చెయ్యడానికీ ఎం లేదు. అన్ని వెనక ఉండి పూరీ గారు చూస్కున్నారు మరి. సినిమా చిన్న కేంద్రాలలో బాగానే ఆడుతోంది అని భోగట్టా. కాని మరి ఏక్ నిరంజన్ దాటికి మరి ఎంత వరకు నిలదొక్కుకుంటుందో చూడాలి.

బంపర్ ఆఫర్ : తారాగణం : సాయిరాం శంకర్ , బిందు , సాయాజీ షిండే సంగీతం : రఘు కుంచె , దర్శకత్వం : జయ రవీంద్ర
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
జయీభవ

యాక్షన్ హీరో గా పేరు తెచ్చుకున్న కళ్యాణ్ రామ్ మొదటి సారిగా కాస్త ట్రెండ్ మార్చి యాక్షన్ కి కొంచం హాస్యాన్ని కలిపి కుటుంబ ప్రేక్షకులకి దగ్గర కావాలని చేసిన ప్రయత్నం జయీభవ.

కాని కథ పాత చింతకాయ పచ్చడి. కొత్త సన్నివేశాలు ఉన్నయ్యా , అంటే ఆలోచించవలసిందే. సినిమాలో ఒక్కటే కొంచం కొత్తగా ఉంది. హీరో నాకు పుట్టబోయే కొడుకు కి నీ పేరే పెట్టుకుంటా అనగానే ఆలీ కి, బ్రహ్మానందం కి వెనుక దేవుళ్ళకి వచ్చినట్టు చక్రం తిరగడం అన్నది బాగుంది.

కథ ని ఇంటెర్వల్ బాంగ్ కోసం మొదటి సగం గంటలో పూర్తి చేసి , రెండో సగం గంటన్నర సాగదీసారు. కథ ప్రకారం, ఒక దుష్టుడి వల్ల విడిపోయిన స్నేహితుల పిల్లలు ప్రేమించుకుని పెద్దలని కలపడం అన్నది కథాంశం.

ఇంటెర్వల్ లో నాయకా నాయికిలకి వారిద్దరి తండ్రులిద్దరూ ప్రస్తుతం శత్రువులు అన్న సంగతి తెలుస్తూంది. తరవాత ప్రేమికులిద్దరూ కలిసి ఒకరి ఇంట్లో ఒకరు ప్రవేశించి ఇంటి వారిని ఎలా మెప్పించి ఒప్పించారు అన్నది కొంచం కామెడి గా చూపించాలి అని ప్రయత్నం చేసారు. ప్రయత్నం చేసారు అని ఎందుకు అన్నా అంటే, అది ప్రయత్నమే కాని ఫలితం లేకపోవడం వల్ల. సినిమా రెండో సగం నస, కొనసాగడమే తప్ప కోన (చివర ) ఎక్కడా కనపడలేదు. ఒక పాట చిత్రీకరణ బాగుంది. సో సో సంగీతం. కళ్యాణ్ రామ్ హాస్య సన్నివేశాలకు ఇంకా ఇంప్రూవ్ కావాలి. హన్సిక పాత్ర కి చెయ్యడానికి ఎం లేదు షరా మామూలు. ఆడే పాడే బొమ్మ. రఘు బాబు , రఘు కారుమంచి కామెడి పరవాలేదు. బ్రాహ్మి దండగ . ఇంకా ఎక్కువ చెప్పుకోవడం అనవసరం ఈ సినిమాకి. సోది సినిమా.

జయీభవ తారాగణం : కళ్యాణ్ రామ్ , హన్సిక దర్శకత్వం : నరేన్ కొండేపాటి

ది బాయ్ ఇన్ ది srriped పైజమాస్

ఒక రోజు మా స్నేహితుడి స్నేహితుడు భోజనానికి పిలిచారు. మనకి అసలే ఎక్కువగా ఇలా ఫార్మల్ భోజనాలకి వెళ్ళాలి అంటే ఒక విధమైన బెరుకు. వీలయినంతగా తప్పించుకోడానికి ప్రయత్నిస్తా. సో అలాగే ఇది తప్పించుకోడానికి వెళ్లి ఒక మాల్ లో ఉన్న పుస్తకాల దుకాణం లో దూరాను. అక్కడ జాన్ బోయ్నే పుస్తకం ది బాయ్ ఇన్ ది srriped పైజమాస్ కనపడింది. జాన్ బోయ్నే రాసిన మొదటి పుస్తకం The thief of time చదివాను. అది బాగానే అనిపించింది. ఇది ఎలా ఉంటుందో అని ఒక సారి సెర్చ్ కొట్టి చూసా. అప్పటికే అది అయిదు మిలియన్ కాపీలు అమ్మింది అని తెలిసి సరే అని కొని అక్కడ ఉన్న కాఫీ షాప్ లో కూర్చుని చదవటం మొదలు పెట్టాను. కథ బాగానే ఉన్నా కొన్ని సన్నివేశాలు నాటకీయతని సంతరించుకున్నాయి అని అనిపించింది. పుస్తకం చివరకి వచ్చే సరికి భాద వెయ్యక మానదు. మొత్తం మిద మంచి పుస్తకమే అని అనిపించింది.

జాన్ మొదటి డ్రాఫ్టు మొత్తం రెండు రోజ్జులలో రాసాడు అని చెపుతారు. కథ మొత్తం ఒక తొమ్మిదేళ్ళ అబ్బాయి వైపు నుంచి చెప్పబడుతుంది . కథాకాలం హిట్లర్ పాలన సమయం లో జరిగినట్టు గా ఉంటుంది. బ్రునో ఒక తొమ్మిదేళ్ళ అబ్బాయి. హాయిగా బెర్లిన్ లో అయిదంతుస్తుల మేడలో బోలెడు మంది పనివాళ్ళ మద్య సంతోషంగా ఉంటూవుంటాడు. ఒక రోజు బడి నుంచి వచ్చే సమయానికి వాళ్ళ నాన్న కి వేరే వూరికి బదిలీ అయ్యింది అని తెలుస్తూంది. తన పన్నెండేళ్ళ అక్కతో కలిసి ఆ వూరికి వెళతాడు బ్రునో. అక్కడ అతనికి ఆడుకోవడానికి ఎవ్వరూ ఉండరు. బెర్లిన్ లో బోలెడు సందడిగా ఉన్న ఇంటి నుంచి వచ్చిన బ్రునో కి కొత్త స్థలం అసలు నచ్చదు. ఒక రకంగా అది వాడికి జైలు లాగా ఉంటుంది. ఎక్కడికి వెళ్ళనివ్వరు వాడిని. అలాంటి సమయం లో ఒక రోజు కిటికి లో నుంచి చూస్తున్న బ్రునో కి దూరంగా ఒక కంచె అక్కడ చారల పైజమాలు వేసుకున్న మనుషులు కనపడతారు. వారు మనుషులే కారు అంటాడు తండ్రి. ఒక రోజు కంచె దగ్గర చుక్కలా కనపడ్డ అబ్బాయి ని వెతుకుంటూ వెళ్తాడు బ్రునో, అక్కడ పరిచయం అవుతాడు జువిష్ కుర్రాడు ష్మయూల్. తన వయసు వాళ్ళు ఎవ్వరూ లేని బ్రునో కి ష్మయూల్ ఎడారిలో ఒయస్సిస్ లా కనపడతాడు. ఇద్దరికీ స్నేహం కుదురుతుంది. రోజు కంచె దగ్గర కలుసుకుని ఇద్దరు ఆడుకుంటూ ఉంటారు.

ఇంతలొ మళ్లి బ్రునో తండ్రికి బెర్లిన్ బదిలీ అవుతుంది. ఆఖరి సారి ష్మయూల్ ని కలిసి వెళ్లడానికి కంచె దగ్గరకి వెళ్తాడు బ్రునో. అక్కడ ష్మయూల్ తండ్రి కనపడటం లేదు అని తెలిసి బ్రునో , ష్మయూల్ లో కలిసి వెతుకుదాం అని కంచె కి కింద తవ్వి లోపలకి వెళ్తాడు వర్షం మొదలు అవుతుంది , ష్మయూల్ తండ్రి కనపడడు, బ్రునో వెనక్కి వెళ్లి పోదాం అని అనుకుంటాడు కాని ఈ లోపల సైనికులు చుట్టుముట్టి అందరిని ఒక గదిలోకి పంపుతారు . అక్కడ వర్షానికి తడవకుండా ఉండటానికి పంపారు అని అనుకుంటారు ఇద్దరూ. కానీ అది ఒక గాస్ ఛాంబర్. అలా ఒకరి చెయ్యి ఒకరు పట్టుకుని తెలీకుండానే ఇద్దరూ కలిసి మృత్యువు ని చేరుకుంటారు.

రచయిత తుది పలుకులో బ్రునో కోసం వెతికిన తల్లి తండ్రులకి బ్రునో దుస్తులు కంచె దగ్గర దొరకడం వల్ల జరిగింది ఊహించగలుగుతారు అని చెపుతారు . దాదాపు గా నలభై బాషలలో ఈ పుస్తకాన్ని అనువదించారు అంటే ఈ పుస్తకం ఎంత మందికి నచ్చిందో ఆలోచించండి.

ఈ కథ మిద విమర్శలు లేవా అంటే ఎందుకు లేవు ఉన్నాయి. అప్పట్లో మరి ఇంత చిన్నపిల్లల్ని concentration క్యాంపు లో అసలు ఉంచేవారు కాదు, గాస్ ఛాంబర్ లో ముందరే పంపెసేవారు లాంటి విమర్శలు కనిపించాయి. కాని ఇవి ఏవీ నవల విజయాన్ని ఆపలేక పోయాయి.

ఈ కథ ని అచ్చుకావడానికి ముందరే ప్రూఫ్ కాపి ని జాన్ ఏజెంట్ మార్క్ హెర్మన్ కి డేవిడ్ హేమాన్ కి విడి విడిగా పంపారు. పుస్తకం అచ్చు కాక ముందర నుంచే వారి తో విడి విడిగా జాన్ చర్చించేవారు. తర్వాత వారి ఇద్దరినీ కలిపి చర్చకు పిలిచారు. అలా వాళ్ళిద్దరూ కలిసి చిత్రానికి పని చేసారు.

కథ లో లేని చాల సన్నివేశాలు సినిమాలో కనపడతాయి. అలాగే చాలా సన్నివేశాలు కథలో నుంచి సినిమాలో కి వచ్చేఅప్పటికి దారితప్పి కనపడకుండా పోయాయి. కాని అవి తప్పదు అంటారు జాన్. సినిమాకి స్క్రీ ప్లే కోసం వాళ్ళిద్దరూ ఎంత కష్టపడ్డారో తనకి తెలుసునని ప్రతి మార్పు తనకి తెలిసే జరిగింది అని చెప్పారు జాన్.

మార్క్ హార్మన్ పేరు వినగానే గుర్తు వచ్చేది అయన మొదటి చిత్రం Blame it on Bellboy (దీన్నే తెలుగు లో ఎవడి గోల వాడిది అని ఈ వి వి గారు తీసారు ) , తర్వాత గుర్తుకు వచ్చేది మైఖేల్ కేన్ అద్భుతంగా నటించిన లిటిల్ వాయిస్ చిత్రం. అయన ఈ చిత్రాన్ని కూడా బాగా తీసారు.

డేవిడ్ హేమన్ పేరు వినగానే మనకి హారీ పోట్టర్ సినిమాలు గుర్తురాక మానవు. ఈయనే వాటి అన్నిటికి నిర్మాత. ఇవే కాక అయన ఇంకా వేరే సినిమాలు కూడా తీసారు. వాటిలో ఇది ఒకటి.

బ్రునో గా వేసింది Asa Butterfield , ఇతనికి ఒక అన్న ఒక అక్క ఉన్నారు. చిన్నప్పట్టి నుంచి గిటారు , పియానో వాయించడం లో అనుభవం సంపాదించాడు. తొమ్మిదో ఏట రాక్ స్కూల్ పోటిలలో పాల్గొని గిటార్ బహుమతి గా పొందాడు. సినిమాకోసం అప్లై చేసిన వాళ్ళల్లో ఇతనే మొదటి వాడు. Audition కి వచ్చిన వాళ్ళల్లో మూడో వాడు. డేవిడ్ కి మార్క్ కి వెంటనే నచ్చినా కాని మిగిలిన వాళ్ళని కూడా పరీక్షించే చివరకి తీసుకున్నారు. British Independent Film Awards లో దేవ్ పటేల్ (slumdof millionere hero ) పోటి పడ్డాడు మోస్ట్ ప్రోమిసింగ్ న్యూ కమ్మర్ అవార్డు కి. ఇతని రాబోయే చిత్రం లో Anthony Hopkins తో నటించనున్నాడు. ష్మయూల్ గా వేసింది జాక్ స్కాన్లోన్. ఇతను వడపోతలో చివరి ముగ్గురిలో మిగిలాడు. ఆ ముగ్గురిని Asa Butterfield తో కలిపి విడివిడిగా చిత్రీకరించి చూసి చివరికి ఇతన్ని ఎన్నిక చేసారు. ఇతను కూడా చాలా బాగా చేసాడు.

నిర్మాత డేవిడ్ హేమాన్ కూడా ఒక చక్కటి పాత్ర వేసారు. సినిమా మొత్తం బుడాపెస్ట్ లో తీసారు. concentration camps సన్నివేశాలకి ఎస్కాపే తో విక్టరీ సెట్ వాడారు. సినిమాలో ఇంకా చెప్పుకోదగ్గవి కెమెరా , సంగీతం , ఆర్ట్ వర్క్ ... అన్ని చక్కగా కుదిరాయి.

కుదిరితే తప్పక చూడాల్సిన చిత్రం