Monday, August 10, 2009

వావి వరసలు...

మాములుగా మనకన్నా పెద్దవాళ్ళని వరసని బట్టి మామయ్యా , అత్తయ్య, అక్క , బావా గట్రా వరసలతో పిలిచేస్తాం కదా. కొత్త వాళ్ళయితే ఇప్పుడు అందరు అంకుల్లు , అంటీ లే కదా. అదే మనకంటే పెద్ద వాళ్ళు అయి మనకి వరసకి చిన్న వాళ్ళు అయితేనో లేక మనకన్నా కొంచం చిన్న అయి మనని మరి పెద్ద వాళ్ళని చేసేస్తే నో వచ్చే ఇబ్బంది లాంటి కామెడి భలే గా ఉంటుంది కదా..

నేను బడిలో ఉండగానే ... అంటే నాలుగైదు తరగతుల్లో అనుకుంటా ... ఒక రోజు డిగ్రీ అయిపోయిన మా చుట్టాలబ్బాయి బడికి వచ్చాడు నన్ను తొందరగా తేసుకు వెళ్ళడానికి.. వరస ప్రకారం నేను తనకి బాబాయ్ అవుతాను. అందువల్ల (మరియు నన్ను ఏడిపించడం కోసం ) నన్ను బాబాయి అనే పిల్చే వాడు. తను తరగతి గదికి వచ్చి మా శ్రీను బాబాయ్ ని తెసుకేల్లోచ్చ అని పంతులు గారిని అడిగారు. ఇంకా చూసుకోండి క్లాసు అంతా ఒక్క సరి గొప్ప కలకలం అండ్ నవ్వులు... నాకు గొప్ప సిగ్గు అండ్ అవమానం ( ఆ సమయం లో రెండు ఒక్కటే అని అనుకునే వాడిని లెండి ). తనతో ఇంకా వారం మాట్లాడితే ఒట్టు. తను గదిలో కి వస్తే వేరే గదిలో కి వెళ్లి పోయేవాడిని.. నాన్నగారు కూర్చో పెట్టి వరస పెట్టి పిలవడం లో తప్పు లేదు అని నాకు సర్ది చెప్పారు . అక్కడికి అది సర్దు మణిగింది. అప్పటినుంచి నేను ఆ పిల్పు కు అలవాటు పడిపోయాను. తను నన్ను ఇప్పటికి అలాగే పిలుస్తాడు.

కట్ చేస్తే ఇప్పుడు అతను అమెరికా లో ఉన్నాడు.. మొన్న మద్య వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాను. వాళ్ళ అబ్బాయి కి పదిహేను ఏళ్ళు అనుకుంటా . పిలిచి మీ తాతగారు అని పరిచయం చేసారు. ఆ అబ్బాయి ఒక చూపు చూసి. He don't look that old. I cannot call him as తాతగారు అనేసి చక్క వెళ్ళిపోయాడు. నాకు నవ్వు ఆగలేదు . మళ్ళా భోజనలకాడ కలిసాడు. నాకు తాతగారు అని పిలిస్తే నేను ఎం ఫీల్ కాను అని అన్నాను. ఒక సరి ఎగా దిగా చూసి I think I can call you as brother అని తీర్మానం చేసేసి ఇదే నా తీర్పు లాగా వినిపించేసాడు.

TANA కి వెళ్ళినప్పుడు, మా మేనకోడలు, తన భర్త తో banquet కి వచ్చింది. అబ్బాయి ఆరడుగుల కన్నా ఇంకో ఇంచి ఎక్కువే. తనని తీసుకు వెళ్లి సిరివెన్నెల గారికి మా అబ్బాయి అని పరిచయం చేశాను ఆయనకి ఒక నిమషం అర్ధం కాలా పాపం. నీకు పెళ్లి అయిందా ? అప్పుడే ఎంత పెద్ద కొడుకా అని ఒక గుక్క తిప్పుకోకుండా అడిగేసారు. ఆయనకి అప్పుడు చుట్టరికం చెప్పను. అంత పొడవు అబ్బాయి ని పాలనా వాళ్ళ భర్త అని ఎం పరిచయం చేస్తాము, కాంతం గారి మొగుడు టైపు లో కష్టం కదా .. అలా రెండు సార్లు అయ్యే సరికి పాపం అబ్బాయి సిగ్గు పడిపోయి బాబాయ్ మనం కజిన్స్ అని చెప్తే ప్రాబ్లం ఉండదు ఏమో అది బెటర్ ఆప్షన్ ఏమో అన్నాడు..అలా కాదులే మా వాడు అని చెప్తా లెండి అన్నా అక్కడి నుంచి ఎవరకి పరిచయం చెయ్యాలి అన్న మా వాడు అని అటు ఇటు కాకుండా పరిచయం చేశా.

నిన్న ఇంకో అబ్బాయి వచ్చాడు. తను కూడా నాకు వరసకి అబ్బాయే.. కొత్తగా పెళ్లి అయింది . చాల ఇబ్బంది పడి పోయాడు. ఇమ్మలని బాబాయి అని పిలవాలంటే .. అన్నా అని పిలవోచ్చ అని అడిగాడు... నీకు ఇబ్బంది లేన్దినిది ఏదన్న పరవాలేదు లే అంటే ఇంకా అప్పటి నుంచి అన్న అనడం మొదలు పెట్టాడు...

Saturday, August 8, 2009

నిన్న ఖదీర్ నేడు గోపిని...

ఖదీర్ సాక్షి దినపత్రిక లో ఒక వంతు అని ఈ మధ్య ఒక కథ రాసారు అది ఒక రోజు అతిధి (రచయిత: నిర్మల్ వర్మ (ఇంగ్లీష్ ) కథని భీమసేన్ నిర్మల్ గారి తెలుగు లోకి అనువదించారు . ఆ కథ ని ఖదీర్ గారు చాల బాగా సొంతం చేసుకున్నారు అని ప్రపంచ వల (వరల్డ్ వైడ్ వెబ్ ) లో బోలెడు చర్చ జరుగుతోంది.. ఆ వేడి ఇంకా చల్లారక ముందరే ... సాక్షి లో ఆగష్టు రెండున వచ్చిన ఆదివారం పత్రిక లో గోపిని గారి నేరము - శిక్ష అన్న కథ వచ్చింది. అది ( Bom yeoreum gaeul gyeoul geurigo bom (2003) aka Spring, Summer, Autumn, Winter... and Spring అన్న కొరియన్ సినిమా లో సన్నివేశాలతో ప్రేరణ పొంది రాసారు.

గోపిని గారు ఇలా రాస్తారు అని ఎప్పుడు అనుకోలా ... పాఠకుల కోసం ఆ చిత్రం లో సన్ని
వేశాలని కథని ఇక్కడ పెడుతున్నా .. మీరే న్యాయ నిర్ణేతలు ... (ఇక్కడ ఉన్న వీడియో edited వెర్షన్ ) సినిమా కథ కి ఈయన రాసిన కథ చాల వరకు ఒకటే.

Friday, August 7, 2009

అన్నం గుడ్డ - సుంకోజి దేవేంద్రాచారి

TANA కి వెళ్ళినప్పుడు నవీన్ గారి ని కలవడానికి వారి హోటల్ గదికి వెళ్ళాను . అక్కడ ఉమా మహేశ్వర రావు గారు కలిసారు. వెళ్ళగానే నాకోసం ఏం పుస్తకాలూ తేలేదా అని అడిగా (సరదాగా ). వెంటనే ఉమా చేతి లో ఉన్న అన్నం గుడ్డ పుస్తకాన్ని నాకు ఇచ్చేసారు. నేను దాన్ని కెమెరా సంచి లో పెట్టి మర్చి పోయాను. మళ్ళా సంచి సర్దుతుంటే పుస్తకం కనపడింది. చదువుదాం అని పక్కన పెట్టా ..

ఈ రోజు చెయ్యవలిసిన పని తొందరగా అయి పోవడం తో పుస్తకం మొదలు పెట్టాను. ప్రతి కథా జీవన చిత్రమే మనకి బాగా తెలిసిన కథలే ... ఇది మనవాళ్ళ జివితామే ఏమో అన్న అనుమానం ఒకో కథ చదువుతున్న కొద్ది బలపడి పుస్తకం పూర్తి చేసే సమయానికి ఈయనకి మనకథలు ఎలా తెలుసు ? మన ఇంట్లో మనిషే ఏమో ఇలా రాసాడు అన్న ఆత్మీయతా భావం వచ్చేస్తుంది దేవేంద్ర గారి మీద.

రాబందులు కథ చదువుతుంటే ఊర్లో కుప్పనుర్పిళ్ళ దగ్గరే కనపడే మా ఊరి రైస్ మిల్లు యజమాని కనపడ్డాడు. (ఊర్లో అందరు మనకి బాబాయ్ లు మామయ్యలు కదా , వాళ్ళ కళ్ళల్లో కనపడ్డ నైరాశ్యం ఆక్కడ కనపడింది. )

కడ గొట్టొల్లు కథ చదువు తుంటే ఊర్లో మా ఇళ్ళ వెనకాల ఉండే జనాల జీవితం గుర్తుకు వచ్చింది.. నేను ఆడుకోడానికి వెళ్ళాలి అంటే మా ఇంట్లో చిరాకు పడే వాళ్ళు , మేము హైదరాబాద్ లో పెరగడం వల్ల ఇలాంటివి తేలిక పోవడం తో అర్ధం అయ్యేది కాదు.

అన్నదాత చదువుతుంటే ఎందరు బాబాయిలు గుర్తుకు వచ్చారో... కొల్లేరు మునిగినప్పుడల్లా వాళ్ళ పంటలు మునిగేవిమా ఇంటి ముందర ఎప్పుడు ఆ బాబాయిల గోషీ ... (మా ఇల్లు కొల్లేటి ఒడ్డున ఉండేది లెండి ). మనకి సరిగ్గా లేవువాడికి బియ్యం కొలవమంటావు అనే పిన్ని సనుగుడుకి మా బాబాయి నవ్వు కనపడింది ఆ కథ లో. ..

తమ్మిపూ లు చదువుతుంటే గది అంతా తమ్మిపూల వాసన వస్తున్నా అనుభూతి (నీ మొహం అమెరికా లోతమ్మిపూలు ఏంటి .. రూమీ గాడు రాసుకున్న స్ప్రేయ్ ఏమో అన్న బుడుగు ఎటకారం యాహూ లో )

కొస మెరుపు : ఊరు నుంచి కొడుకు దగ్గరకు వచ్చిన బాబాయ్ గారికి ఈ పుస్తకం ఇచ్చాను చదవమని ... పుస్తకం మొత్తం చదివి అక్కడ ఇదే భాద ఇక్కడ కూడా ఇదేనా .. ఈదేడన్నా కొత్తగా సేపుతాడు అనుకున్నా.. మన బాదలు మళ్ళా కొత్తగా సదవాలా అని రెండు తిట్టులు తిన్నా (అంటే ఎంత బాగా రాసారో ఒక్క సారి ఆలోచించండి )

పుస్తకం ఇచ్చిన ఉమగారికి కృతజ్ఞతలు
...

అన్నంగుడ్డ - కథలు .. రచయిత సుంకోజి దేవేంద్రా చారి . యుక్త ప్రచురణలు (వారి అమ్మాయి పేరు మిద అనుకుంటా ) ధర యాభై రూపాయలు.

Thursday, August 6, 2009

స్వప్న (1981)

ముద్ద ముద్ద మందారాలు, లేత బుగ్గ సింగారాలు - ఇవి రెండు దాసరి గారు (లేక పాలగుమ్మి పద్మరాజు గారా?) వ్రాసినవి.

ఇన్ని సూపర్ హిట్ పాటలు ఉన్న చిత్రం "స్వప్న"! హైదరాబాదులోని సంధ్య 70mm థియేటర్లో విడుదల అయిన ఈ చిత్రానికి సంగీతం "ఢోలక్" సత్యం గా ప్రసిద్ది పొందిన చెళ్ళపిళ్ళ సత్యం గారు. దాదాపు అంతా కొత్తవాళ్ళతో తీసిన చిత్రం గా చెప్పుకొనవచ్చు ఈ చిత్రాన్ని. "స్వప్న"గా నామకరణం చెయ్యబడ్డ మంజరికి తెలుగులో ఇదే మొదటి చిత్రం. తర్వాత ఈ అమ్మాయి "టిక్.. టిక్.. టిక్..", "పార్వతీపరమేశ్వరులు", "ప్రియ" లాంటి కొన్ని తెలుగు చిత్రాలలో కనిపించి ఆ తరువాత "ఏక్ దిన్ కీ బహూ" అన్న చిత్రంతో హిందీ రంగానికి వెళ్లి అక్కడ "తేరీ మెహర్బానియా"(జాకీ ష్రాఫ్ సగంలో చనిపొతే కుక్క ప్రతీకారం తీర్చుకునే సినిమా అంటే కొందరికి గుర్తు రావచ్చు.) చిత్రంలో రెండో నాయకగా కనిపించి అలా అలా మెల్లిగా మాయమయిపోయింది లెండి. (పాఠకులు చెప్పిన వార్త స్వప్న అమెరికాలో Las -Vegas లో ఒక షో ప్రోమోటర్ గారిని పెళ్ళాడారు పదేళ్ళ క్రితం కనపడ్డారు )...

ఈ చిత్రం లో బాగా పేరు వచ్చింది రాజాకి. అంకితం నీకే అంకితం..., ఇదే నా మొదటి ప్రేమలేఖ... అన్న పాటలు ఇతని మీదే తీసారు. రాజా చాలా చిత్రాల్లో సహాయ పాత్రల్లో బాగానే రాణించి, పాపం, చిన్న వయసులో గుండె నొప్పితో చనిపోయాడు.

ఇంకో నాయకుడిగా రాంజీ అన్న ఉత్తరాది అబ్బాయి నటించాడు. "జేగంటలు" అన్న చిత్రం గుర్తు ఉందా? (ఇది ఆమని సాగే చైత్ర రథం, ఇది రుక్మిణి ఎక్కిన పూల రథం..., జేసుదాస్ పాడిన ఎవరమ్మా, ఎవరమ్మా ఈ కొమ్మ..., వందనాలు, వందనాలు, వలపుల హరిచందనాలు..., తెలుసులే, నీకు తెలుసులే... వంటి అద్భుతమైన పాటలుండి సింగీతం దర్శకత్వం వహించిన ఫ్లాప్ చిత్రం) ఆ చిత్రంలో ముచ్చెర్ర్ల అరుణ పక్కన కథానాయకుడిగా చేసాడు రాంజీ. తర్వాత కొన్ని సినిమాల్లో చిన్న చిన్న పాత్రలు చేసి కనుమరుగయిపోయాడు.(పాఠకులు చెప్పిన వార్త : రాంజీ గారు ప్రస్తుతం travel agent గా వుండి అవుట్ డోర్ షూటింగ్ లకి సహాయపడుతున్నారు )

నాటకరంగంలో ప్రసిద్ధి గాంచిన చాట్ల శ్రీరాములు గారు ఈ చిత్రంలో తండ్రి పాత్ర పోషించారు. (ఈయన "న్యాయం కావాలి" చిత్రంలో రాధికకి తండ్రిగా కనిపించారు, ఈ మధ్య విడుదల అయిన "రాముడు మంచి బాలుడు" చిత్రంలో కూడా కనిపించారు.) చాట్ల శ్రీరాములు గారు నాటకరంగానికి చేసిన సేవ చాలా గొప్పది. ఈయన "రసరంజని" అన్న సంస్థ ద్వారా "శంకరాభరణం" సోమయాజులు గారితోనూ, వారి సోదరుడు, నటుడు జె.వి. రమణమూర్తి గారితోనూ కలిసి బోలెడు నాటక ప్రదర్శనలు ఊరూరా ప్రదర్శిన్చారు.

కథాంశం ప్రకారం స్వప్నని రాజా ప్రేమిస్తాడు. అది చెప్పే లోపలే స్వప్నకి రాంజీతో పెళ్లి నిశ్చయం చేస్తారు ఆమె తండ్రి. రాంజీ అన్ని విధాల తగిన వాడు అని స్వప్న కూడా ప్రేమలో పడుతుంది. ఈ లోపల స్వప్న తండ్రి మరణిస్తారు. స్వప్న ఆస్తి మొత్తం కోర్టు గొడవల్లో ఉండటంతో రాంజీ ఇంకో డబ్బున్న అమ్మాయి వెనకాల పడతాడు. ఆ అమ్మాయి రాంజీ స్వభావం తెలిసి వదిలేస్తుంది. రాంజీ తిరిగి స్వప్న దగ్గరకి వస్తాడు. స్వప్న ఛీకొట్టి రాజాతో వెళ్ళిపోతుంది. రెండో అమ్మాయి పేరు గుర్తు లేదు కాని తరువాత శోభన్‌బాబుతో ఒకటి రెండు చిత్రాలు చేసింది ఆ అమ్మాయి.

ఈ సినిమాని నిర్మించింది జగదీశ్ ప్రసాద్. జగదీశ్ గారు తన భార్య లలిత గారి పేరు మీద పెట్టిన బ్యానర్ "లలితా కంబైన్స్". లలిత గారు అన్నపూర్ణ కంబైన్స్ అధినేత దుక్కిపాటి మధుసూదనరావు గారి కూతురు కావటం వల్లన జగదీశ్ గారికి సినిమా రంగంతో పరిచయం ఏర్పడింది. జగదీశ్ గారు దాసరితో దీనికి ముందర "ఇదెక్కడి న్యాయం?", "కోరికలే గుర్రాలయితే..." చిత్రాలు తీసారు. "స్వప్న" వీరిద్దరి కలయికలో మూడో చిత్రం. మూడో చిత్రం కదా అని మూడు భాషల్లో మొదలు పెట్టినట్టు ఉన్నారు. ఈ చిత్రాన్ని తెలుగు, తమిళం, కన్నడ భాషల్లో తీసారు.

నాయకానాయికలు తప్ప మిగిలిన సహాయ పాత్రలకి ఆయా భాషల చిత్రరంగాల్లోని నటులని తీసుకున్నారు. కానీ ల్యాబ్‌లో జరిగిన పొరపాటు కారణం వల్ల తమిళ చిత్రం ప్రింట్ పాడయ్యి తమిళంలో విడుదలవలేదు. తెలుగు, కన్నడ భాషల్లో మాత్రం విజయవంతం అయ్యింది.

గాడిద ...

గాడిద ...

కూసే గాడిద వచ్చి మేసే గాడిదని పాడుచేసింది ... కుక్క పని కుక్క గాడిద పని గాడిద చెయ్యాలి... అడ్డ గాడిద .. ఇవి అన్ని వినికుండా పెరగని వాళ్ళు వుండరు నాకు తెలిసి. గాడిద మీద బోలెడు కథలు ... నిజానికి వరసకు మా పెదనాన్న గారు ఒకరు (అట్లూరి పిచ్చేశ్వర రావు గారు , ఆయన్నని నేను ఎప్పుడు చూడలేదు అనుకోండి ) ఒక గాడిద ఆత్మ కథ అన్న పుస్తకం కూడా రాసారు.
చిన్నప్పుడు ఎప్పుడు బళ్ళో కానీ ఇంట్లో కానీ ఎక్కువ గా తిట్టే తిట్టు అడ్డ గాడిద .. అలా ఊరంతా అడ్డగాడిలా తిరగక పొతే ఏదన్నా తరగతి పుస్తకం చదువుకోవచ్చు కదా (తరగతి పుస్తకమే సుమా , ఏంటో ఈ పెద్ద వాళ్ళు ఎప్పుడు తరగతి పుస్తకమే, వాళ్ళు మాత్రం ఏదన్నా చడువ్కోవచ్చు .. ఎంత దారుణమో చూడండి.

అందరికి ఉండే ఇంకో అనుభవం దాడిగా డువానసిరా దీని తిప్పి చదవడవంది అని క్లాసు లో కామెడి చెయ్యని గాడి ఉండడు కదా.

పోనీ ఇన్ని తిడుతున్నారు కదా ఎమన్నా పని చెప్పకుండా ఉంటారా అంటే అది లేదు ... గాడిద చాకిరి చేయిస్తారు

అడ్డ గాడిదా అంటారు అంటే గాడిదలు ఎమన్నా నిలువుగా ఉంటాయ ? దీనికి సమాధానం తెలిసి చెప్పకపోయారో...

Wednesday, August 5, 2009

రాఖి

రాఖి అనగానే ముందర హైదరాబాద్ లో ఉండే హడావిడి గుర్తుకు రాక మానదు .

దాదాపు ఒక ఇరవై రోజుల నుంచి చిన్న చిన్న షాప్స్ లో పెట్టడం మొదలు పెడతారు . బాగా చిన్నప్పుడు అక్కలని తేసుకు వెళ్లి నాకు కావలిసిన వి చూపించే వాడిని. పాపం వాళ్ళు వాళ్ళ పాకెట్ మనీ అంతా వాటికే సరి పోయేది .. పోనీ నేను ఎమన్నా వాళ్ళకి బహుమతిగా ఇవ్వడానికి మనకి చాల చిన్న వయసు కాదా.. ఆ సమయం లో ఆంధ్ర లో ఉంటె మాత్రం అక్కడ ఈ హడావుడి ఎం కనపడేది కాదు. సందులో ఉండే అక్కలందరూ పాపం డబ్బులు ఇవ్వక పోయినా కట్టే వాళ్ళు.

మేము అక్కడ ఇల్లు మారాక , మా అక్కలకి పెళ్లి ళ్ళు అవ్వడం , నేను హాస్టల్ కి మారిపోవడం ఇలా రక రకాల కారణాల వల్ల తర్వాత తర్వాత రాఖీలు తగ్గిపోయ్యాయి .

అమెరికాలో దాదాపు ఒక నెల ముందరే షాప్ లో దర్శనం ఇచ్చే ఆ రాఖీలు చూడగానే బోలెడు మంది అక్కలు గుర్తుకు వచ్చారు. ఇంటర్ లో ఉన్నప్పుడు మిత్రుడి అక్క ప్రతి సంవత్సరం కట్టేది. ప్రతి సంవత్సరం వచ్చే రాఖీలు అన్ని ఒక డబ్బా లో పెట్టి వుంచేవాడిని. ( ఆ అలవాటు మా అక్క నేర్పింది. అవి పారేయ్య కూడదు అని చెప్పేది ). అమెరికా వచ్చే ముందర సామాను సర్దుతుంటే ఒక సరి ఆ డబ్బా కనపడింది .. ఒక్క సరి ఎన్ని జ్ఞాపకాలో చుట్టూ ముట్టాయి . ఎవరు ఎక్కడ ఉన్నారో కూడా తెలీని అక్కలు (మా ఇంట్లో వాళ్ళు కాదు లెండి ) ఎక్కడ ఉన్న బాగా ఉండాలని ఈ రాఖి రోజు మళ్ళా కోరుకుంటూ ...

ఓ తమ్ముడు

Sunday, August 2, 2009

మగధీర


మాములుగానే మొదటి రోజు నేను ఉన్న ఊర్లో ప్రింట్ రాకపోవడం వల్ల సినిమా చూడలేక పోయాం. ఇంకా మాములుగా ఆ ఎదవ exibitor / డిస్ట్రిబ్యూటరూ ఫోన్ ఎత్తడం కానీ , ప్రెస్ రిలీజ్ కానీ ఇవ్వలేదు చాలా మాములుగా ధియేటర్ కాడికి వెళ్లి మేము ఎదవలం అయ్యాం. సరే అని మరసటి రోజు ఆరుగంటల ఆటకి టికెట్ కొందాం అనుకున్నా, లేవు పో అన్నాడు exibitor . సరే అని జే కి ఫోన్ చేస్తే తొమ్మిది గంటల ఆటకి టికెట్స్ తీసుకున్నా అన్నాడు. తొమ్మిదికి కాదా ఏడు గంటలకి ఇంటికి కాడ బయలుదేరవచ్చు లే అనుకున్నాం. ఈ లోపల ఫోన్ మధ్యలో ఒక స్పెషల్ షో వేస్తున్నాం రండి బాబు అని.. సరే అని ఏడున్నర కి ఉండేలా రున్నింగ్ రేస్ (కారు లో నే లెండి ) మొదలు పెట్టి , సమయానికి అన్న ముందరే చేరుకున్నాం. రా రమ్మని రారా రమ్మని మనకోసం కుర్చీలు ఆపరు కదా ఎవరు అందువల్ల నేలక్లాస్స్ తప్పలా మాకు.. నాకు అక్కడ చూస్తె బొమ్మ (సినిమా) చూసినట్టు ఉండదు కదా. అందువల్ల వెనక్కి వెళ్లి నిల్చున్నా.

చిత్రం మొదలు పెట్టాక బూజు బూజు గా మొదలయింది (లెన్స్ సరిగ్గా లేక ) బంగారు కోడిపెట్ట పాట సగం అయ్యేదాకా. అప్పుడు జనాలు గోల పెట్టారు అని మళ్ళా మొదటి నుంచి మొదలు పెట్టారు లెన్స్ సరి చేసి. సినిమాలో మొదటి సగం కథ ఎం జరిగినట్టు కనపడదు. నాయకా నాయకుల మధ్య ప్రేమ నాయకుడికి ఏదో పూర్వజన్మ స్మృతులు కనపడటం తప్ప.

రెండో సగం మొదలు కాగానే ఒక అద్బుత ప్రపంచం లో కి వెళ్ళిన భావన. ఆర్ట్ డైరెక్టర్, చాయగ్రాహాకుడు కలిసి ఆడుకున్నారు వాళ్ళకి దర్శకుడు తోడయ్యాడు. ప్రతి దృశ్యం ఒక చాయ చిత్రం లా ఉంది.. మనవాళ్ళు ఎవరికీ తీసి పోము అని నిరూపించారు. ఫ్లాష్ బ్యాక్ అవ్వగానే చిత్రం హటాత్తుగా చివరకి వచ్చేస్తుంది. శ్రీహరి పాత్రకి ఫ్లాష్ బ్యాక్ అయ్యాక వచ్చే సన్నివేశాలకి సరిగ్గా సంయమనం కుదరలేదు .

చిత్రంలో లోపాలు లేవా అంటే చాలా ఉన్నాయ్ . బ్రహ్మానందం , హేమ పాత్ర లకి తల తోకా లేదు. ఆలి పాత్ర అసలా కనపడలా. సునీల్ పాత్ర రెండో సగం లో కనపడదు, సలోని పాత్ర దండగ. హీరో కి వాచకం స్పష్టంగా లేదు (కొత్త హీరోలకి అందరికి అదే సమస్య లెండి , అందువల్ల క్షమించేయ్యవచ్చు నాకు తెలిసి ఒక తెలుగు సినిమాని ఒక దృశ్య కావ్యంగా ఒక వర్ణ చిత్రంగా ఇంత బాగా చెయ్యగలగడం ఈ జనరేషన్ లో గొప్పగా చెప్పుకొనవచ్చు. నాకయితే మొదటి సగం నచ్చక పోయిన రెండో సగం కోసం సినిమా ఎన్ని సార్లు అయిన చూడొచ్చు.. (ఫ్లాష్ బ్యాక్ ఎపిసోడ్ అవ్వగానే లేచి రావచ్చు కూడా )