తెలుగు వారికీ స్వంతమైన పచ్చడి... జీవితానికి నిర్వచనం .... అందుకే బ్లాగ్ పేరు మార్చాను ....
Friday, August 21, 2009
స్నేహితుడా - చిత్ర సమీక్ష
చార్మి నటించిన 16 days అని ఈ మధ్యే ఒక సినిమా వచ్చింది గుర్తు ఉందా. దాంట్లో చార్మి చేసేది అదే పని. అక్కడే ఒక ఇంట్లో ఆ అమ్మాయి కి నాయకుడు పరిచయం అవుతాడు. అక్కడి నుంచి కథ lucky number sleven అన్న ఇంకో సినిమాలోకి వెళ్తుంది.
స్నేహితుడా సమీక్ష అని ఇదేం సోది అనుకోకండి. ఇది కూడా ఆ సినిమా తాను లో ని ముక్కే.
సాయి (నాని ) అనాధ (తెలుగు సినిమాల్లో చాలా మంది నాయకులు అనాధలె ఈ మధ్య అదేంటో కాని, అలా అయితే సపోర్ట్ కాస్టింగ్ బాధ తప్పుద్ది అని ఏమో మరి). పైన చెప్పిన విధంగా రోజు ఒక ఇంట్లో గడిపేస్తూ ఉంటాడు. అలా ఒక రోజు వెళ్ళిన ఇంట్లో నాయకి సావిత్రి (మాధవి లత) కనపడుతుంది. ఆమె ఇష్టం లేని పెళ్లి తప్పించుకోడానికి ఇంట్లో నుంచి షరా మాములుగా పారిపోయి వస్తుంది. అది తండ్రికి ఇష్టం లేక నీ మొహం నాకు చూపించకు అంటాడు. అక్కడి నుంచి నాయకుడు ఎం చేసాడు వాళ్ళని ఎలా కలిపాడు గట్రా గట్రా తో సినిమా సా....గుతుంది
సినిమా చాల వరకు మూలం లో ని సన్నివేశాలని తీసుకుని, మన వాళ్ళకి సరిపడేలా మర్చి దానికి కాసింత కామెడి, కూసింత సెంటిమెంట్ కలిపి బాగానే వందారు.
సినిమా మొత్తం నాని మోసాడు ఒకరకం గా అని చెప్పుకొనవచ్చు. కాని కొత్త హీరోలు అందరిలాగే ఈయనకి కూడా పెళ్లి , తాళి లాంటి వి పలకడం రాదు . భాష సుబ్బరంగా ఖూనీ చెయ్యగలడు. నటన , నాట్యం లాంటివి బాగానే చేసాడు. మాధవి లత పర్వాలేదు. లయ, అక్షర సీరియల్స్ లో వచ్చే రవికిరణ్ ఈ చిత్రం ద్వారా ప్రతినాయకుడి పాత్రలో కనిపించాడు. బాగానే చేసాడు. బ్రాహ్మి సో సో, ఎం ఎస్ నారాయణ అంటే తాగుడి పాత్ర. అయన అలాగే లాక్కు వచ్చాడు. నాజార్ కి వెరైటీ గా ప్రేమాయణం ఫ్లాష్ బ్యాక్ పెట్టారు. అది బాగానే ఉంది. సత్యం బెల్లంకొండ గారికి ఇదే మొదటి చిత్రం దర్శకుడిగా.. సొంత కథ తో వచ్చి ఉంటె ఇంకా బాగుండేది అని అనిపించింది నాకు. సంగీతం సో సో, కెమెరా పర్వాలేదు. సంభాషణలు బాగానే ఉన్నాయ్. పంచ్ డైలాగులు ఉన్నాయ్. బాగానే కష్టపడ్డారు.
సినిమా కాలక్షేపం బఠాణీ . చూడక పొతే నష్టం లేదు. చూసినా పర్వాలేదు.. వర్షం కురిసే సమయం లో బైటకి వెళ్ళే ఛాన్స్ లేక పొతే DVD లో కాళీ సమయం చూడొచ్చు . మనం అన్ని భాషల సినిమాలు చూడలేం అని మనకోసం మనవాళ్ళు తెగ కస్టపడి ఆ సినిమాని నానా హింస పెట్టేసి మనకోసం తెలుగు లో తీస్తే మరి మనం ఆ మాత్రం చెయ్యక పొతే ఎలా చెప్పండి.
Thursday, August 20, 2009
నాన్నకి తోడు
“ఈ రోజు వేసుకెల్లాళి”
“మీరె కుట్టుకోండి, ఏం కుట్టుకోలేరా?! “ అంటూ పేపర్ మడుస్తూ “రేపు నేను లేక పోతే మీకు కష్టం కాబట్టి ఇప్పటి నుంచే అలవాటు చేసుకోండి మీ పనులు మీరు చేసుకోవడం“ అన్నాను.
నా వైపు ఒక సారి చూసారు , పెళ్ళై పదిహేను ఏళ్ళు కాబట్టి నా మొహం చూడగానే ఏమనుకుంటున్నానో తెలిసిపోతుంది ఆయనకి. ఇంకేం అనకుండా చొక్కా తీసుకుని “దారపు డబ్బా ఎక్కడ ఉంది అని” అన్నారు.
“రోజూ ఉండే చోటే అలమారాలో. అక్కడ నుంచి అది కదలదు “ అని అన్నాను.
రెండు నిమషాలలో దారపు డబ్బా తెచ్చుకుని నా పక్కన కుర్చుని, నల్ల దారం తీసి సూదిలోకి ఎక్కించడం మొదలు పెట్టారు
“తెల్ల చొక్కా కి నల్లదారం ఎంటి స్వామీ? తెల్ల దారం వాడండి” చిరాగ్గా అన్నా .
మారు మాట్లాడకుండా తెల్లదారం ఒక గజం తెంపి, సూదిలో కి ఎక్కించి కుట్టడం మొదలు పెట్టారు బ్రోచేవారెవరురా అని పాట పాడుతూ మెల్లగా.. ఒక రెండు కుట్లు అయ్యాక “ ఈ రోజూ నీ మూడ్ బావోలెదా,మళ్ళి మీ నాన్న గారి మీద కొపం వచ్చిందా” దారాన్ని లాగుతూ అడిగారు .
“వూ .. ఆయనకి నచ్చినట్టు ఆయన పనులు చెయ్యడం నా వల్ల కావడం లేదు, ఇది అంతా మా అమ్మ తప్పు, ఆయనను అలా తయారు చేసింది. ఆయన చెయ్యి కూడా ఆయనని కదుల్చుకోనివ్వకుండా పనులు చేసిపెట్టేది ఇప్పుడు నా చావుకు వచ్చింది,” చిరాగ్గా అన్నా.
రాము చేతిలో చొక్కా తీసుకుంటూ “ అందుకే మీ పనులు మీరు చేసుకోవాలని అనేది, రేపు నేను లేక పోతే మీరు అలా అందరి మీద ఆధారపడకూడదు అనే నా కోరిక” అన్నా సంజాయిషీ గా..
మమ్మల్ని వదిలి ఎక్కడికి వెళ్తావు? అమెరికాలో మీ అన్న దగ్గరికి వెళ్ళే ఆలోచనలు ఏమన్నా ఉన్నాయా? అన్నారు నవ్వుతూ..
"ఆ నవ్వులాటలే వద్దు. నేనంటోంది మీకర్ధమయ్యిందని నాకు తెలుసు" చిరు కోపంతో అన్నాను.
నువ్వు చెప్పినట్టల్లా చేస్తే మీ నాన్న వయసుకి నేను మన వాళ్ళందరిలోకి ఎక్స్పర్ట్ అవుతానులే అన్నారు రాము.
వచ్చే నవ్వు ఆపుకుంటూ, గుండీ కుట్టడం పూర్తి చేసి, ఆయనకు క్యారేజీ కట్టి ఇచ్చి, ఆయన అటు వెళ్ళగానే నాన్నగారికి భోజనం పట్టుకుని ఆయన ఫ్లాట్ కి బయలు దేరాను. ఇంటి నుంచి పది నిమిషాల నడక ఆయన ఉండే ఫ్లాట్.
అమ్మ పోయిన తర్వాత గత రెండు సంవత్సరాలుగా నా పని అదే. రోజూ పొద్దున్నే నిద్ర లేచే అమ్మ ఒక రోజు లేవలేదు. తన ఆరోగ్యం గురించి ఎవరికీ చెప్పలేదు. డాక్టర్ ఇచ్చిన మందులు మామూలుగానే నిర్లక్ష్యం చేసి ఒక రోజు
వెళ్ళిపోయింది.
వార్త వినగానే అమెరికా నుంచి అన్నయ్య వెంటనే వచ్చాడు. వాడక్కడ పదిహేనేళ్ళుగా ఉండడం వల్ల వాడి పద్ధతులు, ఆలోచనలు, అన్నీ అమెరికనైజ్ అయిపోయాయి. వాడిని తట్టుకోవడం నాకు కష్టమయిపోయింది. వదిన పిల్లలందరినీ పదిరోజులకోసం తీసుకురావడం డబ్బులు దండగ అని అనేసాడు. వీడేనా చిన్నప్పుడు నాతో ఆడుకున్న అన్న అని విస్తుపోయాను.
నాన్నగారు అన్నయ్యతో వెళ్ళడానికి ఇష్టపడలేదు. అన్నయ్య పెదవి చివరినుండి వచ్చిన ఆహ్వానాన్ని ఆయన తిరస్కరించారు. ఆయనకి ఒక సారి అక్కడికి వెళ్ళినప్పటి ఒంటరితనం గుర్తు వచ్చిందో ఏమో మరి.
నేను రాను. అమ్మలు ఉందిగా, తను చూసుకుంటుంది లే ఇక్కడ అని నా ప్రమేయం ఏమీ లేకుండానే చెప్పేసారు.
అన్నయ్య మొహంలో కనిపించిన రెలీఫ్ చూసి పిచ్చి కోపం వచ్చింది. వెంటనే వాడితో నెల నెలా నాన్నగారికి డబ్బులు పంపు. ఆయన అవసరాలకి, వంటమనిషికి, పనిమనిషికీ కావలసి ఉంటుంది అన్నాను.
అదేంటీ? నాన్న గారు నీతో ఉండరా? ఆశ్చర్యంగా కనుబొమ్మలెత్తి అడిగాడు అన్నయ్య. వాడి దృష్టిలో నాకు ఇంకేం పని లేదు మరి. పెద్దాయన ఒక్కడే కష్టం కదా అమ్ములు అన్నాడు పైగా.
నాన్న గారు కలగజేసుకుని వాడికి సమాధానం ఇచ్చారు. "అదేంటీ? నేను అక్కడ ఎలా ఉండగలను? నేను ఇక్కడే ఉంటాను. నాకు ఇక్కడే స్వతంత్రంగా ఉంటుంది.అదీ..." అంటూ రాము గదిలోకి రావడంతో అసంపూర్తిగా ఆపేసారు. అది కూతురు ఇల్లు అక్కడ ఎలా ఉండగలను అని ఆయన పాతకాలపు ఆలోచన.
ఆయన ఆలోచనకి నాకు కొంత సంతోషమే వేసింది. ఈయన ఇంటికి వస్తే, ఉన్న రెండో బెడ్రూం ఈయనకి ఇవ్వాల్సి వచ్చేది. మా అబ్బాయి హాల్లో దివాన్ మీద పడుకోవాలి. చదువు పరీక్షల సమయంలో సరిగ్గా సాగదు. ఇవన్నీ గిర్రున బుర్రలో తిరిగాయ్.
ఆ సంతోషం కొంతకాలమే ఉంది. ఆయన పనులకి ఒక పనిమనిషిని పెట్టినా, ఆయన వాడి చేతి వంట తినడానికి ససేమీరా ఇష్టపడలేదు. పై పనులవరకూ సరే. కానీ వంట మాత్రం రోజూ రెండు పూటలా తీసుకెళ్ళల్సి వచ్చేది. అతి కష్టం మీద పొద్దున్నే బ్రెడ్డూ, టోస్ట్, కాఫీ వాడి చేతి మీద తినడానికి ఒప్పుకున్నారు.
ఇంకా నేను వెళ్ళేటప్పటికి, రోజూ నాకోసం ఏదో ఒకపని వేచి ఉండేది. ఒక రోజు బట్టలు ఇస్త్రీకి వెయ్యడం, ఇంకో రోజు వంటగదిలో లైటు పని చెయ్యడం, లేకపోతే చెత్తడబ్బా విరిగింది అని ఏదో ఒక పని చెప్పేవారు. ఒక్కో సారి రెండు సంసారాలు చూస్తున్నానా? అనిపించేది. దీనికన్నా ఆయన నా దగ్గిర ఉంటే బావుండేదేమో అనిపించేది.
రోజూ ఈ డ్యూటీ వల్ల నేను చూసే టీవీ సీరియల్లు మానేసా. మధ్యాహ్నం పూట స్నేహితులతో వెళ్ళే మ్యాటినీ సినిమాలు, హస్కు కి సమయం లేకుండా పోయింది. ఒక జైలులో బందీ అన్న భావన ఏర్పడి పోయింది. దానికి తోడు నాన్నగారికి నేను సేవ చేస్తున్నానన్న భావన ఏమాత్రం లేదు. ఆయన హక్కు లాగ అనుకుంటారు అది. అది సహజం కావచ్చు కాని నాకు ఒకో సారి చిరాకు వచ్చేది. ఒక రోజు కూరలో ఉప్పు తక్కువ, ఇంకో రోజు పప్పుబాగా ఉడకలేదు అనో లేకపోతే అన్నం ఎక్కువ ఉడికింది అనో వంకలు పెట్టేవారు. నాకు కోపం వచ్చి మాట్లాడే దాన్ని కాదు. అమ్మ ఎలా తట్టుకుంది ఈయన్ని అన్నేళ్ళు అని ఒక్కో రోజు గొణుక్కుండేదాన్ని. ఒక్కో రోజు అన్నయ్య ఇవి అన్ని తప్పించుకున్నందుకు పీకల లోతు కోపం వచ్చేది. అవీ ఇవీ అన్ని ఒకోసారి ఆయన మీద చూపలేక రాము మీద మా అబ్బాయి మీద చూపించవలసి వచ్చేది. వాళ్ళు కూడా సర్దుకు పోవడం నేర్చుకున్నారు. ఈ బాధలన్ని చూడలేక ఒక రోజు రాము నాన్నగారిని మా ఇంటికి తీసుకొద్దామనే ప్రతిపాదన తెచ్చారు. అది తలచుకుంటేనే
భయం వేసింది. అప్పుడు రోజంతా ఆయనకోసం పరిగెత్తడం నా వల్ల కాదు.
ఇదంతా రాస్తున్నా అని నేను ఏదో మరీ చెడ్డ కూతుర్ని అనో లేక మా నాన్న గారు ఆయన పనులు ఆయన చేసుకోలేరు , నేను చూడటం లేదు అనుకోకండి. ఆయన రోజూ పొద్దున్నే నాలుగు మైళ్ళు సాయత్రం నాలుగు మైళ్ళు నడుస్తారు. మంచి ఉక్కు కడ్డీ లాంటి కాయం. కాని ముందు నుంచి మా అమ్మ అటు పుల్ల ఇటు పెట్టకుండా చేసి ఇలా
అలవాటు చేసింది. ఆయన దృష్టిలో ఆయన ఏమీ పని చెయ్యకూడదు అంతే.
ఒక రోజు రాము ఆఫీసునుంచి రాగానే తనకి సింగపూరు రెండు నెల్ల ట్రిప్ పడిందని, కంపనీ నాకు కూడా సగం టికెట్ పెట్టుకుంటుందని అన్న మంచి వార్త మోసుకొచ్చారు. కాని మరి మా నాన్న సంగతో... దాంతో హుషారు అంతా చచ్చిపోయింది. మా అబ్బాయి ని తెలిసిన వాళ్ళ ఇంట్లో ఈ రెండు నెలలు ఉంచవచ్చు, కాని మా నాన్న గారి తిండి మాటో? నాకు ఏడుపు ఒక్కటే తక్కువ.
రాము తెలిసిన ఎవరినన్నా వంట కి పెడదాం అని అన్నారు. నాకు పక్కవీధిలో ఉండే విధవ మామి గారు గుర్తుకు వచ్చారు. ఆవిడ అప్పడాలు, పచ్చడులు పెట్టి అందరికీ అమ్ముతూ ఉంటారు. ముందు మా నాన్న గారిని దానికి ఒప్పించాలి కదా అని తలచుకునే సరికి నీరసం వచ్చేసింది.
ఆయన దగ్గర ఈ విషయం ఎత్తగానే నేను అనుకున్నంతా అయ్యింది. డబ్బు దండగ అంత దూరం ఎందుకు వెళ్ళడం ? నువ్వు వెళ్తే నాకు భోజనం ఎవరు వండి పెడతారు? నాకు ఏదన్నా అయితే ఎవరు ఉంటారు? అన్నారు.
ఓపిక అంతా కూడగట్టుకుని, మీకు ఏమీ కాదు నాన్నగారు, రోజూ మీ మనవడు వచ్చి చూసి వెళ్తాడు. మీకు వంటకు పక్క వీధి మామిని మాట్లాడుతాను ఈ రెండు నెలలు అని చాల సేపు నచ్చచెప్పి, రోజు విడిచి రోజు ఫోన్ చేస్తా అని ఒట్టు వేసి బైట పడ్డా.
ఆయన దానికి కూడా సవాలక్ష ప్రశ్నలు, ఆవిడ శుభ్రంగా వుంటారా? సరిగ్గా మడి కట్టుకు వండుతారా? అసలు ఒప్పుకుంటారా? ఆవిడ ఎందుకు మనకి వండి పెడుతుంది గట్రాలు..
అన్నయ్యకి ఫోన్ చేసి నేను వెళ్తున్నట్టు, మామి గారు వండి పెడుతున్నారు అని చెప్పి నేను రాము సింగపూరు బయలుదేరాం. రోజు విడిచి రోజు మా వాడు తాతగారి దగ్గర మేము ఫోన్ చేసినప్పుడు ఉండేలా చేసాం. (ఫోన్ బిల్లు తగ్గుతుంది అని)
ఆయనకి ఫోన్ చేసినప్పుడల్లా ఎలా ఉన్నారు అని అడిగితే బాగానే ఉన్నాను అని చెప్పేవారు. నన్ను ఎక్కువ మిస్ అవుతున్న ఫీలింగు ఏమీ కనపడలా నాకు. అదే అన్నా రాముతో ఒక రోజు. రాము నవ్వి "నువ్వు మీ నాన్న మొత్తానికి నీ మీద ఆధారపడి పోవాలి అన్న భావం మనసులో ఉన్నట్టు ఉంది అది తొలగించుకోవడం మంచిది. ఒకరి
కోసం కాలం ఆగదు అన్నారు.
రెందు నెలల తర్వాత రాగానే, సూట్కేసులు ఇంట్లో పెట్టి అలాగే నాన్న గారి దగ్గరకి వెళ్ళాను. ఆయన కులాసాగా నవ్వుతూ కనిపించారు చాల రోజుల తర్వాత. ఆయనకి మామి వంట చాలా బాగా నచ్చినట్టు ఉంది. ఆయనకి నేను లేని లోటు ఎక్కడా కనపడ్డ ఛాయలు లేవు, అది నన్ను బాగా బాధించింది.
రెండో రోజు నేను మధ్యాహ్నం వెళ్ళిన కాసేపటికి నాన్న గారు, నాకు రోజు వండిపెట్టడం నీకు ఇబ్బందిగా ఉన్నట్టు ఉంది కదా అమ్మలు అని అడిగారు.
నేను ఆశ్చర్యపోయాను. "అలా ఏం లేదు అండి, అలవాటు అయిపోయింది" అన్నా.
కానీ నాకా వయసు అయిపోయింది, నా అవసరానికి నిన్ను రోజు ఇబ్బంది పెట్టడం నాకు నచ్చడం లేదు రోజు నువ్వు అక్కడ ఇక్కడ రెండు చోట్ల పనులు కష్టం కదా" అన్నారు.
ఈయన అక్కడ కి వచ్చేస్తారా ఎంట్రా భగవంతుడా అనుకున్నాను.
ఈ లోపల ఆయనే "నాకు ఎవరన్నా తోడుగా ఇక్కడ ఉంటే బాగుందును అని అనుకుంటున్నా" అన్నారు.
హమ్మయ్య అయితే రారు అని ఊపిరి పీల్చుకున్నా. "అదేంటండి రోజూ మెంఉ వచ్చి వెళ్తూనే ఉన్నాంగా? అన్నా.
"అలా కాదు అమ్మలు, ఎంత కాలం ఇలా? మీకు ఇబ్బంది... నేను మళ్ళీ పెళ్ళి చేసుకుందాం అని అనుకుంటున్నా" అన్నారు చాలా నెమ్మదిగా విని వినపడనట్టుగా.
నేను విద్యుత్ఘాతం తినట్టు ఉలిక్కిపడ్డాను. నా చెవులను నేను నమ్మలేకపోయాను. నిలబడే శక్తి లేక దగ్గర్లో ఉన్న కుర్చీ లో కూర్చుని.." మీరు...మళ్ళీ పెళ్ళా?" ఎవరిని ? అన్నా కూడబలుక్కుంటూ.
నన్ను వేరుగా అనుకోవద్దు అమ్మలూ..శారీరిక అవసరాలకోసం కాదు నేను ఈ పెళ్ళి చేసుకుంటున్నది. ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉండడం చాలా కష్టం. అర్ధరాత్రి పూట మంచినీళ్ళు కావలసిన అడగటానికి ఎవరూ ఉండరు. రోజంతా నేను ఒక్కడినే ఉండటం వల్ల ఆ నిస్సహాయత ఒకో సారి నీమీద చూపేవాడిని" అన్నారు.
"కానీ మిమ్మల్ని ఎవరు పెళ్ళి చేసుకుంటారు? ఈ వయసులో? "అస్పష్టంగా గొణిగాను.
"నీకు తెలిసిన ఆవిడే మన వంటకోసం తెచ్చిన మామి ని చేసుకుందాం అని అనుకుంటున్నాను. ఆవిడికి ఓర్పు, దైవభక్తి చాల ఎక్కువ, నాకు సరిపోతారు" అన్నారు.
"మరే ఆవిడ వంట కూడా మీకు చాలా ఇష్టం కదా" వెటకారంగా అన్నాను.
"ఈ వయసులో అందరికీ జిహ్వ చాపల్యం ఎక్కువ అవుతుంది అమ్మలు. నీకు అనుభవం మీద తెలుస్తుంది. నిజమే ఆవిడ వంట కూడా నాకు నచ్చింది" అన్నారు.
నాకు మా అమ్మ స్థానం ఎవరికో ఇవ్వడం అసలు నచ్చలేదు. ఈయన అన్నేళ్ళ తన సహచరిని ఎలా మరిచి పోగలిగారు అనుకుంటే కన్నీళ్ళు ఆగలేదు. లేచి ఆయన పిలుస్తున్నా వినిపించుకోకుండా గబా గబా వచ్చేశాను.
ఇంటికి వచ్చేసరికి రాము ఇంట్లోనే వున్నారు. తన లీవు ఉండటం వల్ల ఆఫీసుకి పోలేదు. రాగానే సోఫాలో కూర్చున్న తన పక్కన కూర్చుని భుజం మీద తల పెట్టి భోరుమన్నాను. రాము గాభరా పడిపోయారు.
"ఏమయింది? మామయ్య గారు కులాసాన? " అదుర్దాగా అడిగారు.
"ఆయనకేం? బ్రహ్మాండంగా ఉనారు. కాబోయే పెళ్ళి కొడుకు ఆయనకి ఏంటి?" అన్నా వెక్కిల్ల మధ్య.
"సరిగ్గా చెప్పు" ఆశ్చర్యంగా అన్నారు, నా కన్నీళ్ళు తుడుస్తూ.
"మీకు కొత్త అత్తగారిని తెచ్చే ప్రయత్నంలో ఉన్నారు ఆయన" అంటూ మొత్తం చెప్పాను.
అంతా విన్నాక ఒక రెండు నిమిషాలు మౌనంగా ఉండి "ఇంతకీ ఆవిడ ఒప్పుకుందా?" అని అడిగారు.
"ఒప్పుకున్నట్టే ఉంది. మనం లేని సమయంలో మా నాన్నకి ఏ మందో మాకో పెట్టి ఉంటుంది. లేకపోతే ఆయన మా అమ్మని మర్చిపోగలరా?" అన్నా కళ్ళు తుడుచుకుంటూ.
"నువ్వు ఆయన ఒంటరి తనం చూడటం లేదు, మీ అమ్మ గారు పోయారు. ఈయన ఇంకా చాలా కాలం బతుకుతారు. ఆయనకు తోడు కావాలి అది ఎందుకు ఆలోచించవు? నువ్వు?"
"ఈ వయసులో ఆయనకు ఈ వ్యామోహం ఏంటి అండీ?" కోపంగా అన్నాను.
"మీ నాన్నగారు పదహారేళ్ళ బాలాకుమారిని చేసుకోడం లేదు కదా .. వ్యామోహం అనుకోవడానికి" నవ్వుతూ అన్నారు.
నాకు నవ్వు వచ్చింది. ఆయన అన్నది సబబుగానే ఉందికదా. ఈ వయసులో ఆయన పడక సుఖంకోసం చేసుకోరు కదా. నాలో అసూయ, కోపం తగ్గి మెల్లగా, తిన్నగా ఆలోచించి నాన్న గారికి ఫోన్ చేసా.. ఈపెళ్ళి నాకు ఇష్టమే అని. ఫోటోలో అమ్మ నవ్వినట్టు అనిపించింది నేను సరైన నిర్ణయమే తీసుకున్నా అన్నట్టు.
గమనిక : ఈ కథ దాదాపు అయిదు ఏళ్ళ క్రితం రాసింది. నాకే నచ్చక అలా పక్కన పడేసి ఉంచా. ఇలాంటి కథలు బోలెడు వచ్చాయి. కొత్తగా ఎం చెప్పాను ? ఏమి లేదు ... హిందీ లో అవతార్ అని రాజేష్ ఖన్నా, షబానా అజ్మి లతో ఒక సినిమా వచ్చింది . తెలుగు లో దాన్నే అది దంపతులు అని తీసారు. కొంచం అటు ఇటు గా, కలికాలం, బహుదూరపు బాటసారి గట్రా గట్రా లాంటి చిత్రాలు వచ్చాయి ఓల్గా రాసిన తోడు (దిన్ని సినిమా గా కూడా తీసారు )ఇలాంటి కథాంశం తో నే వచ్చింది దాంతో ఇది అవసరమా అని పక్కన పడేసా.
Wednesday, August 19, 2009
మిస్టర్ ఆంజనేయులు - చిత్ర సమీక్ష
సినిమా కి అనధికార నిర్మాత మంత్రి బొత్స సత్యనారాయణ అని ఒక కథనం అధికారికంగా చిన్న చితకా వేషాలు వేసే హాస్య నటుడు గణేష్! మీరు గమనించారో లేదో కాని మంత్రివర్గం ప్రమాణ స్వీకారం అప్పుడు ఈయన (గణేష్ ) మంత్రి గారి వెనకే కుర్చుని ఉన్నారు .
సరే కథ కి వస్తే అన్ని పూరి చిత్రలలాగే దీంట్లో కూడా నాయకుడు ఒక రకమైన పోరంబోకు. ఒక టీవీ ఛానల్ లో పని చేస్తా ఆ ఛానల్ అదినేత ని లెక్క చెయ్యకుండా ఇష్టం వచ్చినట్టు చేసే (దీనే తెలుగు సినిమా పరిభాషలో నాయకత్వ లక్షణములు అందురు) అతను. ఇంకా మాములుగా నాయకి వెనకాల చిల్లర వేషాలు వేసి ప్రేమించేసా అనడం. ఆ పిల్లకి వేరే దిక్కులేక వీడే నాయకుడు కావడం వాళ్ళ ప్రేమిచేయ్యడం షరా మామూలు. నాయకుడి కి ప్రతినాయకుడి తో గొడవ. ప్రతినాయకుడు ఇంకొంత మంది తొట్టిగాంగ్ తో కలిసి నాయకుడి కి అన్యాయం చెయ్యడం. నాయకుడు ప్రతీకారం తో అందరిని మట్టుపెట్టడం. పోలీసులు నాయకుడి ని ఆహా ఒహో అనడం షరా మామూలు .
కథనం , సంభాషణలు అన్ని మనకి ఇంతకు ముందు చుసిన లెక్క లేని అన్ని సినిమాలు గుర్తుకు వస్తాయి. శ్రీనివాస్ రెడ్డి హీరో పక్కన ఉండి, మాటకి ఒక చెంపదెబ్బ తినే పాత్ర. ఇలాంటివి సునీల్ కాని శ్రీనివాస్ రెడ్డి కాని బోలెడు సార్లు చేసారు. కొత్తదనం ఎం లేదు దాంట్లో. బ్రహ్మానందం పాత్ర కూడా అంతే. కొన్ని సంభాషణలు వింటే మనకి పోకిరి, బుజ్జిగాడు సినిమాలకి బాగా పాపులర్ ఆయనవి కొంచం అటు ఇటు మార్చి రాసాడు అని అనిపించడం లో తప్పు లేదు. తెర మీద పాత్ర ఎం చెప్పబోతోందో ముందే ఊహించగలం అలా ఉన్నాయ్ సంభాషణలు. పోనీ సన్నివేశాలు చూద్దామా అంతే అవి కూడా పాత సినిమాల కి కొన్ని నకళ్ళు. ఒక్కడు, ఒకే ఒక్కడు లాంటి సినిమాల్లో నుంచి కొన్ని సెంటిమెంట్ సన్నివేశాలు యదాతధం గా వాడుకున్నారు.
ప్రతినయకులని పట్టించడానికి నాయకుడు, స్నేహితుడి తో కలిసి వాళ్ళు చేసే వెధవ పనులని వీడియో తీస్తాడు. కామెడి ఏంటి అంతే.. ఆ వీడియో లో వీడియో తేసే స్నేహితుడు కూడా కనపడతాడు. మరి వీడియో ఎవరు తీసారు చెప్మా అని ప్రేక్షకుడికి బేతాళ ప్రశ్న.
నాయక పాత్ర అందాల అడ బొమ్మ. చెయ్యడానికి ఎం లేదు. అలా అని అందం గా కూడా లేదు అదేంటో గాని. అంటే ఆంజనయులు కదా అలా ఉన్న సరిపోతుంది అనుకున్నారో ఏంటో తెలిదు మరి.
సినిమాలో నచ్చింది ఒక్కటే.. నిర్మాత దిల్ రాజు ని టార్గెట్ గా పెట్టి ఎం ఎస్ నారాయణ చేత వేయించిన వేషం. ఇది ఒక్కటే బాగుంది. మరి పరుశురాం కి అయన మీద అంత కోపం దేనికో తెలిదు. సంగీతం సో సో. కెమెరా బాగుంది సినిమా లో ఉన్న అదృష్టం ఏంటి అంటే ఎక్కడ నుంచి అన్న సరే చూడొచ్చు. ముందర చూడలేదే ఎమన్నా మిస్ అయ్యామే అన్న భాద లేదు.
Tuesday, August 18, 2009
దర్శకుడు అరుణ్ ప్రసాద్ తో ముఖా ముఖి.
మొదటి సినిమా నుంచి ....
మొన్నీ మధ్య జో జీతా వహి సికందర్ మళ్ళా చూస్తుంటే (ఎన్నో సారి అని మాత్రం అడగకండే ! ) , తెలుగు లో ఇదే అరుణ్ ప్రసాద్ కి మొదటి చిత్రం అని గుర్తుకు వచ్చింది. నవదీప్ అరుణ్ తో రెండు సినిమాలు చెయ్యడం వల్ల అరుణ్ గారి గురించి అప్పుడప్పుడు చెప్పేవాడు సరే అని అరుణ్ గారి నెంబర్ సంపాదించి ఆయనకు ఈ సమయం లో కాళి నో కనుక్కుని మర్నాడు మళ్ళా ఫోన్ లో పలకరించాను. ఆయనతో జరిగిన సంభాషణ క్లుప్తంగా ఇక్కడ మీ కోసం..
అరుణ్ ప్రసాద్ : నేను పుట్టింది పెరిగింది అంటా చీరాల లో నే. మొదటి నుంచి సినిమాలు అంటే విపరీతమైన పిచ్చి. అప్పట్లో దాసరి గారి సినిమాల చివరలో ఒక ఉపన్యాసం లాంటివి ఉండేవి. మూడుగంటల సినిమా అయ్యాక కూడా అయన ఉపన్యాసం వినడానికి జనాలు కూర్చునే ఉండే వాళ్ళు. అది చూసి డైరెక్టర్ అంటే ఆయనే.. అలా ఎప్పటికన్నా పేరు తెచ్చుకోవాలి అన్న ఒకే ఒక కోరికతో సినిమాల్లో కి వచ్చాను.
చదువు లో ఒక రకం గా నేను గౌతమ్ SSLC టైపు. పదో తరగతి మూడు సార్లు తప్పాను. ఇంటర్ లో కాలేజి నుంచి డిబార్ అయ్యాను. దాంతో ఇంకా ఇంట్లో గోల భరించలేక (మా నాన్నగారికి నేను IAS లేక IPS అవ్వాలి అని ఉండేది. నాకేమో IAS అంటే పూర్తీ abbrivation కూడా సరిగ్గా తిలీడు. ఇంకా చదువు కూడానా ! ఇలా కాదు అని చెప్పి మద్రాస్ పారిపోయి వచ్చేసాను.
మద్రాస్ వచ్చాక దాసరి గారిని కలవడానికి ప్రయత్నం చేసాను. కాని ఆయనకి అప్పటికే డెబ్భై మంది దాకా assistants ఉన్నారు. అయన దగ్గర కుదరదు అని అప్పటికి మంచి ఊపు మిద ఉన్న కోడి రామకృష్ణ గారి దగ్గర చేరాను. అయన దగ్గర కూడా అప్పటికి నలభై మంది దాక ఉన్నారు. నేను నిజానికి నలభై ఎనిమిదో assistant ని అయన దగ్గర. అయన దగ్గర కూడా జేరడం అంత సులువుగా జరగలేదు, స్వాతి ముత్యం లో కమల్ హసన్ లో లాగ రోజు ఇంటి దగ్గర హాజరు వేయించుకునే వాడిని. అలా తిరగగా తిరగగా అయన చివరకి చేర్చుకున్నారు. అంత మంది ఉండటం వల్ల అందరికి ఒక్క సారి పని దొరికేది కాదు. ఒకో సినిమాకి ఒక బాచ్ కి పని ఉండేది. అలా నాకు సంవత్సరానికి ఒక చిత్రానికి పని చేసే అవకాసం ఉండేది. అయన చాల త్వరగా సినిమా పూర్తీ చేసేవారు. అందువల్ల నాకు సంవత్సరం మొత్తం మీద మూడు లేక నాలుగు నెలలు పని ఉండేది. మిగిలిన సమయం అంతా బ్రిటిష్ లైబ్రరీ లోను బైట దొరికిన సినిమా అల్లా చూడటమే పనిగా ఉండేది.
కోడి రామకృష్ణ గారి దగ్గర ఏడు సినిమాలకి పని చేసాను అయన దగ్గర మొదటి సినిమా స్టేషన్ మాస్టర్, తర్వాత బాలగోపాలుడు, శత్రువు , పోలీసు లాకప్ లాంటి సినిమాలు చేసాను.
శివ వచ్చిన కొత్తలో అందరు కొత్త దర్శకులు కొత్త ఆలోచనలు అని కొత్త దర్శకులకి అవకాశం ఇద్దాం అన్న ఆలోచనలో ఉండి కొత్తవాళ్ళకి అవకాశం ఇవ్వడానికి కొంచం ఉత్త్సాహం చూపించారు. అదే సమయం లో రాము తీసిన రాత్రి సినిమా అట్టర్ ఫ్లోప్ అవ్వడం తో వీళ్ళు ఒక్క సినిమా నే సరిగ్గా చేస్తారు అన్న ఆలోచన తో చాల మంది వెన్నక్కి వెళ్లి పోయారు. ఈ నేపద్యం లో నేను తెలుగు లో ప్రయత్నం చెయ్యాల తమిళ్ లో ప్రయత్నం చెయ్యాలా అని ఆలోచనలో పడ్డాను.
అప్పట్లో నేను మద్రాస్ లో ఉండటం వల్ల ఆర్. బి. చౌధురి గారి పరిచయం ఉండటం తో వెళ్లి ఆయనకి ఒక కథ వినిపించాను. ఆయనకి అది బాగా నచ్చింది. అప్పుడు అయన సుస్వాగతం సినిమా పవన్ కళ్యాణ్ తో చేస్తున్నారు. అయన తీసుకెళ్ళి నన్ను కళ్యాణ్ కి కథ చెప్పమని చెప్పారు. నేను కళ్యాణ్ గారికి కథ చెప్పాను. కళ్యాణ్ కి కథ బాగా నచ్చి తప్పకుండా సుస్వాగతం తర్వాత సినిమా చేద్దాం అని చెప్పారు. చౌదరి గారు కూడా తర్వాత సినిమా మళ్ళా పవన్ కళ్యాణ్ తో నే అని చెప్పారు. నేను సరే అని కథ డెవలప్ చేసి సన్నివేశాలు రాసుకునే పని లో పడ్డాను. కాని సుస్వాగతం తర్వాత చౌధురి గారికి కళ్యాణ్ కి remuneration విషయం లో కుదరక పోవడం వల్ల ఆ సినిమా ఆగి పోయింది. కాని ఆ విషయం నాకు తెలిదు. అందువల్ల నేను నా పని లో నే ఉన్నాను.
ఆ సినిమా అయ్యాక చౌదరి గారికి కళ్యాణ్ కి పారితోషకం విషయం లో అభిప్రాయ బేధాలు దావడం తో తర్వాత సినిమా కుదరలేదు. కాని ఆ విషయం నాకు తేలిక పోవడం వల్ల నేను నా పని లో మునిగిపోయాను. సుస్వాగతం విడుదల అయింది. కళ్యాణ్ తరవాత సినిమా మొదలు కూడా పెట్టేసారు . అదే తోలి ప్రేమ. ఆ షూటింగ్ సమయం లో నాకు కబురు పంపారు . నేను మద్రాస్ లో ఉన్నా అయన హైదరాబాద్ లో ఉన్నారు. నేను వెళ్లి కలిసాను. ఎంటయ్యా మళ్ళా కలవలేదు అని అడిగారు. నేను మీకు చెప్పిన కథకి స్క్రిప్ట్ పని లో ఉన్నా అండీ అని చెప్పాను. అయన ఆ సినిమా ఆగిపోయింది కదా మీకు చౌధురి గారు చెప్పలేదా అని , మీరు చెప్పిన కథ , కథనం బాగా నచ్చాయి . కాని కొంచం ఆ పోలికలు నేను ఇప్పుడు చేసే కథ లో కూడా ఉన్నాయి . మీరు వేరే కథ తీసుకు రండి నేను తొలిప్రేమ తర్వాత సినిమా మీకే చేస్తాను అని మాట ఇచ్చారు. నాకు అప్పటికే షాక్ సినిమా ఆగి పోయింది అని అనే అప్పటికి. ఎం చెయ్యాలో తోచలేదు . అలాగే మద్రాస్ తిరిగి వచ్చేసాను.
కోడి రామకృష్ణ గారు అప్పడే దాడి దాడి అని ఉషాకిరణ్ బ్యానర్ కి సినిమా చేస్తున్నారు. దాంట్లో వెళ్లి మళ్ళా అయన దగ్గర చేరి పోయాను. సినిమా చివరలో ఉండగా అయన కళ్యాణ్ ఫోన్ చేసారు. బురుగుపల్లి శివరామ కృష్ణ గారి సినిమా ఒప్పుకున్నాను వచ్చి కలవమని. నేను ఆయన్ని వెళ్లి కలిసాను. అప్పుడు అయన జో
జితా వహి సికందర్ సినిమా రీమేక్ హక్కులు కొన్నాము. దాని మనకి సరిపడే లాగా మార్చమని చెప్పారు. నేను ఆ పని లో పడ్డాను. కాని బూరుగుపల్లి గారికి నేను దర్శకుడుగా అంటే జంకారు. అయన దృష్టిలో బి. గోపాల్ గారు కాని రాఘవేంద్ర రావు గారు కానీ అయితే బాగుటుంది అని అనుకున్నారు. సినిమా ఇంకో రెండు రోజుల్లో ఉంది అనగా కూడా అయన అదే మాట అన్నారు. కాని కళ్యాణ్ గారు ఒప్పుకోలేదు. నేను దర్శకుడిగా లేక పొతే సినిమా మానేస్తాను అని చెప్పారు. ఇంకా తప్పని సరి పరిస్థితిలో అయన ఒప్పుకోక తప్పింది కాదు. నేను ఆయన్నని ఎక్కువ ఇబ్బంది పెట్టకుండానే నా పని చూపిస్తే ఆయనే సమాధాన పడతారు అని అనుకున్నాను. మొదటి షెడ్యూల్ అయింది. అది అంతా ఆయనకి చూపించా అది చూడగానే అయన బాగా ఇంప్రెస్స్ అయ్యి , వెంటనే మూడు సినిమాలకి కాంట్రాక్టు రాయించుకున్నారు. Navdeep in yaagam
శ్రీ : నాకు తెలిసి అదితి బదులు ఇంకెవరన్నా అయితే ఇంకా బాగా ఉండేది ఏమో అనుకున్నా..
అరుణ్ ప్రసాద్ : నిజానికి అదితి ని అందుకే తీసుకున్నాం. మా ఉద్దేశం ఏంటి అంటే పక్కన అందమైన సంప్రదాయమైన పక్కింటి అమ్మాయి ఉండగా, మాములుగా ఉన్న మోడరన్ అమ్మాయి వైపు ఎలా ఆకర్షించబడతామో చూపించడానికి అలా ఆ అమ్మాయి ని ఎన్నుకున్నాము.
శ్రీ : తెలుగు లో హిందీ లో పాపులర్ సాంగ్ రుట్ కే హుమ్సే నహి పాట మొత్తం లేపెసారు ...
అరుణ్ ప్రసాద్ : అదే అని ఏంటి ... నాటకం సీన్ కూడా లేదు కదా.. మన వాళ్ళకి ఎలా నచ్చుతుంది అని అనుకున్నామో అలా ట్రీట్మెంట్ మార్చాము. తెలుగు లో సైకిల్ రేస్ కూడా లేదు కదా.. దాని బదులు boxing పెట్టాము. కళ్యాణ్ దాని కోసం ప్రత్యేక తర్ఫీదు తీసుకున్నాడు.
శ్రీ : సినిమాలో కూడా హిందీ లో ఉన్న ఫీల్ మిస్ అయినట్టు కనపడింది నాకు. హిందీ లో ఆ హోటల్ వాతావరణం అవి కొంచం సహజం గా ఉన్నాయ్.. తెలుగు లో కి వచ్చేసరికి ఆ హోటల్ అది posh వాతావరణం ..
అరుణ్ ప్రసాద్ : అసలా కథే సహజమైనది కాదు కదా.. కావలి అంటే ఇరానీ కేప్ లాంటివి పెట్టొచ్చు కాని మనకి ఈ కాలేజి లో వాడు గవర్నమెంట్ కాలేజి , ప్రవేట్ కాలేజి కాన్సెప్ట్ అన్నదే లేదు కదా. సినిమా కొంచం ఆసక్తి గా ఉండాలి కాబట్టి అలాంటివి తప్పవు.
శ్రీ : అందరికి ఉండే సెకండ్ ఫిలిం syndrome మీకు కూడా తప్పినట్టు లేదు. (భలే వాడివి బాసు సినిమా గురించి ) ?
అరుణ్ ప్రసాద్ : నిజానికి ఆ సినిమా నాకు తప్పని సరిగ్గా చెయ్యవలిసి వచ్చింది... నేను బాలయ్య గారికి మొదట చెప్పనా కథ వేరు. ఆయనకి ఆ కథ నచ్చినా కాని, చెయ్యడానికీ అయన ఆసక్తి చూపించలేదు. కారణం మరేం లేదు. ఎప్పుడు చంపుడు , నరుకుడు సినేమాలేనా కొంచం ligther vein సినిమా తీద్దాం అని అన్నారు. నేను నిర్మాత గారికి ఆ సినిమా వేరే వాళ్లతో తీద్దాం అని కూడా అన్నాను . కానీ అయన ఈ సినిమా చెయ్యక పొతే తను అప్పుల్లో కి పోతాను అని, సెంటిమెంట్ తో కమిట్ చేయించడం వల్ల చేసాను. అప్పట్లో నాకు దాని ప్రభావం తెలీలేదు.
శ్రీ : నా ఉద్దేశం లో మీరు మీ భవిష్యత్తు గురించి సరిగ్గా ఆలోచించినట్టు లేదు.
అరుణ్ ప్రసాద్ : ఒకరకం గా నిజం. అప్పట్లో కోడి రామకృష్ణ గారు కాని దాసరి గారికి కాని ఒక సినిమా సరిగ్గా ఆడక పోయిన అంత సమస్య ఉండేది కాదు. కాని మా తరం వచ్చే అప్పటికి పరిస్తితులు మారాయి. అందువల్ల ప్రతి సినిమా కూడా కొద్ద మాకు జీవన్మరణ సమస్యే. అప్పట్లో అది నాకు తెలీలేదు. తమ్ముడు విడుదల అవ్వగానే చిరంజీవి గారు ఆఫర్ ఇచ్చారు. కాని నేను అప్పుడే మీతో సినిమా అంటే నేను తర్వాత కొంచం తక్కువ హీరోలతో చెయ్యలేను ఏమో తర్వాత చేస్తాను అని అన్నాను. ఆ సమయం లో నాకు మహేష్ తో ఒక సినిమా, సురేష్ ప్రొడక్షన్స్ వాళ్లతో ఒక సినిమా ఇలా పెద్ద పెద్ద బానర్లు లో ఆఫేర్లు ఉన్నాయ్.
మహేష్ తో యువరాజు తర్వాత సినిమా చెయ్యవలసి ఉంది. యువరాజు సరిగ్గా ఆడకపోవడం తో ఆ బ్యానర్ లో మళ్ళా చెయ్యడానికి అయన ఇష్టపడలేదు. అందువల్ల ఆ సినిమా ఆగి పోయింది. అదేసమయం లో సురేష్ ప్రొడక్షన్స్ ఆఫర్ దిని మిద ఎక్కువ శ్రద్ధ వల్ల వదులుకున్నాను.
కళ్యాణ్ తో నే రెండో సినిమా కూడా చెయ్యవలిసి ఉండేది. అది కూడా కొన్ని కారణాల వల్ల కుదరలేదు. దాని వల్ల కొంత సమయం పోయింది.
బూరుగుపల్లి గారితో మూడు సినిమాలు కాంట్రాక్టు ఉంది అని చెప్పా కదా. దాంట్లో భాగం గా తమ్ముడు తమిళ్ వెర్షన్ విజయ్ తో తీసాను. అది పెద్ద హిట్. విజయ్ ఆ సినిమా తర్వాత రెండు మూడు సినిమాలు చెయ్యమని అడిగారు. కాని అవి అన్ని ఒకే ఫార్మాట్ లో మూస ధోరణి లాగ అనిపించడం వల్ల వదులు కున్నాను. బూరుగుపల్లి గారితో మూడో సినిమాగా నేను సర్దుకుపోదాం రండి సినిమా చెయ్యవలిసి ఉంది. ఆ సమయం లో నేను కన్నడ సినిమాలో బిజీ గా ఉండటం వల్ల కుదరలేదు.
కన్నడ లో హీరో సుదీప్ తో సినిమా ఆఫర్ రావడం తో కన్నడ లో మూడు సినిమాలు చేసాను. ఇలా తమిళ్, కన్నడ చిత్రసిమల్లో ఉండటం వల్ల నేను ఇంకా తెలుగు సినిమాలు చెయ్యను అన్న రూమర్ స్ప్రెడ్ అవ్వడం తో కొన్ని సినిమాల్లో ఆఫర్లు వెన్నక్కి వెళ్లి పోయాయి.
శ్రీ : గౌతమ్ ఎస్ ఎస్ సి లో మళ్ళా తమ్ముడు పోలికలు కనిపించాయి ... యాగం , మా నాన్న చిరంజీవి చిత్రాలు విజయవంతం అవ్వాలని కోరుకుంటూ ముఖ ముఖి కి ముగింపు పలికాను
అరుణ్ ప్రసాద్ : అది నేను ఒప్పుకోను ఒక రకం గా అది నా కథ అని అనుకోవచ్చు. నేను చెప్పాను కదా నేను కూడా మూడు సార్లు పదో తరగతి తప్పాను. చాల వరకు అది నా కథే.. కాకపోతే ఆ సెంటిమెంట్ అవి సినిమాటిక్ గా ఉండటం కోసం తప్పదు.
శ్రీ : మీ యాగం, మా నాన్న చిరంజీవి రెండు దగ్గర దగ్గర ఒకే సమయం లో విడుదల కి సిద్దం అయినట్టు గా ఉంది.
అరుణ్ ప్రసాద్ : యాగం, మా నాన్న చిరంజీవి రెండు డిఫరెంట్ కథాంశాలు ఒకదానికి ఒకటి సంబంధం లేని చిత్రాలు. అది కాక నేను బాగా పేరు ఉన్న దర్శకుడిని ఏం కాదు కదా. అందువల్ల అంత సమస్య ఎం ఉన్నట్టు నాకు అనిపించడం లేదు.
శ్రీ : ముందుగా మా నాన్న చిరంజీవి సినిమాకి సుబ్బరాజు ని అనుకున్నట్టు గా విన్నాను ...
అరుణ్ ప్రసాద్ : నిజమే కాని ప్రొడ్యూసర్ కి జగపతి బాబు అంటే ఫ్యామిలీ audience ఎక్కువ వస్తారు అని జగపతి బాబు గారిని కలిసాము. అందువల్ల సుబ్బరాజు తో కుదరలేదు. ఇది తప్పనిసరిగా అందరికి నచ్చే సినిమా నే అవుతుంది.
శ్రీ : దీనికి inspiration my super ex-girl friend అని విన్నాను.
అరుణ్ ప్రసాద్ : లేదు అండీ. మన తండ్రి మనకి ఎప్పుడు సూపర్ మాన్ లాగ కనపడతారు కదా ఆ కాన్సెప్ట్ మిద తీసిన సినిమా అంతే.
శ్రీ: సి. ఎం. రాజశేఖర్ రెడ్డి గారి తో సినిమా ఏమయింది. ఎలక్షన్స్ ముందర విడుదల చేస్తారు అని అన్నారు కదా..
అరుణ్ ప్రసాద్ : ఎలక్షన్స్ ముందర విడుదల చెయ్యడానికి గవర్నమెంట్ ఒప్పుకోదు కదా అండీ. ఇంకా రెండు రోజులు షూటింగ్ బాలన్స్ ఉంది ఆ సినిమా. అయన బిజీ కదా అందువల్ల ఆలస్యం అయింది.
శ్రీ : ఈ సినెమా ల తరవాత సినిమాలు ఎమన్నా అనుకుంటున్నారా ..
అరుణ్ ప్రసాద్ : నవంబర్ నుంచి ఎలెవెన్ అని తెలుగు / తమిళ్ ద్వి భాష చిత్రం చేస్తున్నాను అండీ. మిగిలిన ఎనిమిది మంది కి నిజ జీవితం లో రౌడీలని సెలెక్ట్ చేస్తున్నాం. ఆల్రెడీ ఇప్పటికి నలుగురిని సెలెక్ట్ చేసాం.. మిగిలన వాళ్ళకోసం ఇంకా వెతుకుతున్నాం.
Thursday, August 13, 2009
జో జీతా వహి సికిందర్ (1992)
ఈ చిత్రాన్ని నిర్మించింది నాసిర్ హుస్సేన్.
తెలుగు లో అన్నదమ్ముల అనుభందం అని ఒక సినిమా వచ్చింది గుర్తు ఉందా . దాని మాతృక యాదోన్ కి బారాత్ సినిమా ఆమిర్ ఖాన్ కి మొదటి చిత్రం. దాంట్లో బాల నటుడిగా చేసారు ఆమిర్ ఖాన్. ఆ చిత్రానికి నిర్మాత దర్శకుడు నాసిర్ హుస్సేన్. ఆమిర్ ఖాన్ కి మేన మామ. అప్పట్లో అయన చాలా సూపర్ హిట్ సినిమాలు తీసారు. షమ్మి కపూర్ , అశాపరేఖ్ కలయిక లో బోలెడు హిట్ సినిమాలు తీసారు అయన. తీస్రీ మంజిల్, (దర్శకుడు : విజయానంద్) హమ్ కిసీ కే కం నహి లాంటి హిట్ సినిమా రికార్డు ఉంది ఆయనకి. దాదాపు పది హిట్ సినిమాల తర్వాత మూడు ఫ్లాప్ సినిమాలు రావడం తో తాత్కాలికం గా సినిమాలు ఆపేసి , తిరిగి కొడుకు మన్సూర్ ఖాన్ ని దర్శకుడుగా పరిచయం చేస్తూ కయామత్ సే కయామత్ తక్ అన్న సూపర్ హిట్ సినిమా తో తిరిగి రంగప్రవేశం చేసారు.
అశాపరేఖ్ ని ప్రేమించారు అని చెప్పుకుంటారు. ఆశాపరేఖ్ ని తెరకి పరిచయం చేసింది ఆయనే . దిల్ దేఖే దేఖో చిత్రం ద్వారా పరిచయం అయిన ఆశా ఎక్కువ నాసిర్ హుస్సేన్ చిత్రాల్లో నటించారు. ఇప్పటికి కూడా పెళ్లి చేసుకోలేదు కానీ బహిరంగం గా ఎప్పుడు ఇద్దరిలో ఎవరు బయటపడలేదు.
మన్సూర్ ఖాన్ గురించి ..
నాసిర్ కొడుకైన మన్సూర్ ఖాన్ మొత్తం నాలుగే చిత్రాలు చేసారు. కయామత్ సే కయామత్ తక్. జో జీతా వహి సికిందర్ , అకేలే హమ్ అకేలే తుం, జోష్. నాలుగు కూడా వేరే చిత్రాలు లేక నాటకాల ఆధారంగా తీసినవే.
మన్సూర్ ఖాన్ మొదటి చిత్రం కయామత్ సే కయామత్ తక్. షేక్స్ ఫియర్ రాసిన రోమియో జూలియట్ నాటకం ఆధారంగా తీసారు. జో జీతా వహి సికిందర్ చిత్రం దర్శకుడి గా రెండో చిత్రం మన్సూర్ కి ఆమిర్ కి కూడా (నాయకుడిగా ) . దీనికి ఆధారం ఇంగ్లీష్ లో వచ్చిన బ్రేకింగ్ అవే అన్న చిత్రం మూలం. అకేలే హమ్ చిత్రానికి మూలం kramer vs kramer చిత్రం ఆధారం. జోష్ చిత్రానికి ఆధారం westside story . దీని తర్వాత ఈయన సినిమాలు అన్ని మానేసి కూనూర్ లో వ్యవసాయం చేసుకుంటూ సంఘ సేవలో నిమగ్నం అయ్యారు. ఈ మాదే ఇంకో మేనల్లుడు ఇమ్రాన్ ఖాన్ ని నాయకుడిగా పరిచయం చేస్తూ ఆమిర్ తీసిన జానే తు చిత్రానికి సహా నిర్మాతగా కనిపించారు ..
మూలం బ్రేకింగ్ అవే చిత్రం గురించి :
అప్పుడే యవ్వనం లో కి అడుగుపెడుతున్న నలుగురు యువకులు , (డెన్నిస్ quaid) వాళ్ళలో ఒకడు లెండి. ఆ వయసులో వాళ్ళలో ఉండే వేడి వాడి. తల్లి తండ్రుల ఆశలు వారు పైకి రావాలి అని. చిత్రం లో ముఖ్య పాత్ర by-cycle పందాలు . Indiana University Little 500 bicycle race. ఇది యదార్ధంగా జరిగిన కథ కి సినిమాటిక్ రూపకల్పన గా చెప్పుకొనవచ్చు . చిత్రం చాల వరకు ఇండియానా లో ను బ్లూమింగ్టన్ లో ను తీసారు . చిత్రం ఆఖరిలో తీసిన e "old" Memorial Stadium సినిమా అయిన కొన్నాళ్లకే demolish చేసారు.
సినిమా యధార్ద గాదా ఆధారంగా తీసారు అని చెప్పా కదా. ముఖ్య పాత్ర నిజం పేరు Blase అతను చిత్రం లో రేస్ అన్నౌన్సుర్ గా కనిపిస్తారు. నిజ జీవితం లో రెండు వందల రౌండ్స్ కి అయన నూట ముప్పై అయిదు పూర్తి చేస్తారు.
హిందీ లో తీసినప్పుడు ముఖ్య సన్నివేశాలు కొన్ని మాత్రమె తీసుకుని మిగిలినది అంతా మార్చి తీసారు. ఆంగ్లం లో అసలా సోదరుడి పాత్ర లేనే లేదు. అయిదు ఆస్కార్ అవార్డు లను గెల్చుకున్న ఈ చిత్రం అమెరికా లో టాప్ టెన్ స్పోర్ట్స్ చిత్రాలలో దీనికి ఎనిమిదో స్థానం ఉంది అంటే ఇది ఎంత పాపులర్ సినిమానో అర్ధం చేసుకోగలరు .
సంగీత దర్శకులు జతిన్ - లలిత్ ల గురించి :
జతిన్ లలిత్ లు ఇద్దరు సోదరులు. పండిట్ జస్రాజ్ కి మేనలుళ్ళు. తండ్రి దగ్గర శాస్త్రీయ సంగీతం నేర్చుకున్న సోదరులు తర్వాత గిటార్ , పియానో ప్రముఖ సంగిత దర్శకులు lakshmi kaath - ప్యారేలాల్ దగ్గర నేర్చుకున్నారు. (సులక్షణ పండిట్ గుర్తు ఉందా ?! apanapana అని జిత్రేంద్ర తో ఒక సినిమా చేసింది (ఇంకా చాలా చేసింది కానీ నాకు గుర్తు ఉంది అదే లెండి ) దాన్ని తెలుగు లో కూడా ఇల్లాలు పేరు తో చేసారు (శోబన్ బాబు, శ్రీదేవి , జయసుధ ) తర్వాత మంచి గాయనిగా పేరు తెచ్చుకుంది (ఒక ఫిలిం ఫేర్ అవార్డు కూడా వచ్చింది ). ఆ అమ్మాయి జతిన్ లలిత్ ల కి సోదరి .స్వర్గీయ సంజీవ్ కుమార్ ని ప్రేమించింది అని చెపుతారు (ఇప్పటికి పెళ్లి చేసుకోలేదు ). ఇంకో సోదరి విజేత పండిట్ ( కుమార్ గౌరవ సరసన లవ్ స్టొరీ (తెలుగు లో ప్రేమసంకెళ్లు అని నరేష్ రెండో సినిమా ) లో చేసింది).
1992 సంవత్సరం జతిన్ - లలిత్ ల కి అచ్చి వచ్చిన సంవత్సరం గా చెప్పుకొనవచ్చు .వాళ్ళకి ఆ సంవత్సరం మూడు సూపర్ హిట్ సినిమాలు చేసారు . జో జీతా వహి సికిందర్ , కిలాడీ, రాజు బాన్ గయా జెంటిల్ మాన్ చిత్రాలు వచ్చాయి. జో జితా వహి సికిందర్ వాళ్ళకి రెండో చిత్రం. పదహారేళ్ళ కలిసి చేసిన వీళ్ళు తర్వాత విడిపోయారు. (ఆర్ధిక లావా దేవిలే కారణం అని అంటారు, నిజమెంతో తేలేదు కానీ ) .
జో జితా వహి సికిందర్ కి ఆమీర్ తమ్ముడు ఫైసల్ సహాయ దర్శకుడిగా పని చేశారు సినిమా లో చాలా చిన్న వేషం వేసారు లెండి. ముందుగా ఈ చిత్రానికి గీతాంజలి గిరిజ ని నాయకి గా అనుకున్నారు. సినిమా చాలా వరకు తీసారు కూడా. కానీ మన్సూర్ కి గిరిజ కి అభిప్రాయ భేదాలు రావడం వల్ల అయేషా ని ఆ స్థానం లో తేసుకున్నారు. కానీ నాటకం లో గిరిజ ని చూడవచ్చు మనం. నాటకం (దివానా హమ్ ప్యార్ కే పాట) లో మొదట లో వచ్చే గిటార్ ప్లేయర్ లలిత్. అమ్మాయి తో నాట్యం చేసేది జతిన్ . రూట్ కే హం సే (ఆక్సిడెంట్ అయ్యాక వచ్చే బ్యాక్ గ్రౌండ్ పాట ) లో చిన్ని ఆమీర్ గా వేసింది ఆమీర్ మేనల్లుడు ఇమ్రాన్ ఖాన్. (జానే తు చిత్రం నాయకుడు ).
అయేషా జుల్కా అంటే తెలుగు లో కూడా రెండు సినిమాలు చేసింది . నాగార్జున సినిమా నేటి సిద్దార్థ గుర్తు ఉందా (ఓసి మనసా నీకు తెలుసా పాట ఉంది ఆ సినిమాలో ) దాంట్లో నాయక. ఈ మధ్య తేజ తీసిన ఫ్లాప్ సినిమా లో తల్లిపాత్ర కూడా వేసింది అయేషా చేసిన సినిమాల్లో కల్లా ఇది మేటి చిత్రం గా చెప్పుకొనవచ్చు.
అన్న వేషం వేసిన నటుడి పీరు మైమిక్ సింగ్. అప్పట్లో పాపులర్ మోడల్. మైమిక్ కి ఆ పాత్ర మంచి పేరు తెచ్చినప్పటికీ తర్వాత చెప్పుకోదగ్గ మంచి పాత్రలు రాలేదు. కానీ TV లో చాలా సీరియల్స్ చేసారు (నిర్మాతగా కూడా ) .
ఇంకో చెప్పుకో తగ్గ పాత్ర వేసింది పూజ బేడి. పాపులర్ మోడల్ కబీర్ బేడి, ప్రోతిమా బేడి ల కుమార్తె. అప్పట్లో వచ్చిన కామసూత్ర మోడల్. విషకన్య అన్న చిత్రం తో సిని రంగ ప్రవేశం చేసిన ఈ అమ్మాయి కి పేరు తెచ్చింది మాత్రం ఈ చిత్రమే.
శేఖర్ పాత్ర వేసింది దీపక్ తిజోరి. కయమత్ సే లో ఆమీర్ కి స్నేహితుడిగా వేసాడు. ముందుగా ఈ చిత్రానికి
ఆ పాత్ర కోసం అక్షయ్ కుమార్ కూడా ప్రయత్నం చేసారు కానీ దీపక్ కి ఆ పాత్ర వరించింది. ప్రస్తుతం దర్శకుడిగా fox అన్న చిత్రాన్ని తొందర్లో విడుదల చెయ్యడానికి ప్రయతిస్తున్నారు .
ఈ సినిమా అనగానే గుర్తు వచ్చే ఇంకో పేరు Farah Khan సరోజ్ ఖాన్ పాట చిత్రీకరణ పూర్తీ కాకా ముందే అలిగి వెళ్ళిపోవడం వల్ల ఆ స్థానం లో వచ్చారు. తర్వాత ఈవిడ దర్శకురాలి గా మారి మై హు నా లాంటి చిత్రాలు తీసారు. తెలుగు లో తోడూ నీడ అని ఒక చిత్రం వచ్చింది గుర్తు ఉందా ఆ చిత్రం లో చేసిన చిన్న పిల్ల డైసీ ఇరాని వీళ్ళకి పిన్ని. Farah మై హూ నా కి పని చేసిన ఎడిటర్ ని తర్వాత ప్రేమించి పెళ్ళాడారు (అయన కూడా దర్శకుడి గా మారారు జానేమన్ చిత్రం తో ). .
ఈ సినిమా విడుదల కి ముందర filmfare పత్రిక లో చిత్రం కి సంబంధించిన ఫోటోలు ప్రచురించి కథ కనుకోండి అని ఒక పోటి పెట్టారు. కథ కనుకున్న వాళ్ళకి మంచి బహుమతి కూడా ఇస్తాం అని ప్రకటించారు ఈ చిత్రానికి film fare award కూడా వచ్చింది. సినిమా రామకృష్ణ ధియేటర్ లో విడుదల అయింది
తెలుగు లో ఈ చిత్రాన్ని బురుగపల్లి శివ రామకృష్ణ గారు నిర్మించారు. చిత్రం పేరు తమ్ముడు. కాకపోతే ఈ చిత్రం లో by cycle race లెదు దాని బదులు బాక్సింగ్ పోటీలు పెట్టారు. అంతే కాకా చాలా విషయాలు మార్చారు. సినిమా హిట్ అయినా కాని జో జీతా వహి సికిందర్ లో లాగా ఆ ఫీల్ మిస్ అయ్యాము.
Monday, August 10, 2009
వావి వరసలు...
నేను బడిలో ఉండగానే ... అంటే నాలుగైదు తరగతుల్లో అనుకుంటా ... ఒక రోజు డిగ్రీ అయిపోయిన మా చుట్టాలబ్బాయి బడికి వచ్చాడు నన్ను తొందరగా తేసుకు వెళ్ళడానికి.. వరస ప్రకారం నేను తనకి బాబాయ్ అవుతాను. అందువల్ల (మరియు నన్ను ఏడిపించడం కోసం ) నన్ను బాబాయి అనే పిల్చే వాడు. తను తరగతి గదికి వచ్చి మా శ్రీను బాబాయ్ ని తెసుకేల్లోచ్చ అని పంతులు గారిని అడిగారు. ఇంకా చూసుకోండి క్లాసు అంతా ఒక్క సరి గొప్ప కలకలం అండ్ నవ్వులు... నాకు గొప్ప సిగ్గు అండ్ అవమానం ( ఆ సమయం లో రెండు ఒక్కటే అని అనుకునే వాడిని లెండి ). తనతో ఇంకా వారం మాట్లాడితే ఒట్టు. తను గదిలో కి వస్తే వేరే గదిలో కి వెళ్లి పోయేవాడిని.. నాన్నగారు కూర్చో పెట్టి వరస పెట్టి పిలవడం లో తప్పు లేదు అని నాకు సర్ది చెప్పారు . అక్కడికి అది సర్దు మణిగింది. అప్పటినుంచి నేను ఆ పిల్పు కు అలవాటు పడిపోయాను. తను నన్ను ఇప్పటికి అలాగే పిలుస్తాడు.
కట్ చేస్తే ఇప్పుడు అతను అమెరికా లో ఉన్నాడు.. మొన్న మద్య వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాను. వాళ్ళ అబ్బాయి కి పదిహేను ఏళ్ళు అనుకుంటా . పిలిచి మీ తాతగారు అని పరిచయం చేసారు. ఆ అబ్బాయి ఒక చూపు చూసి. He don't look that old. I cannot call him as తాతగారు అనేసి చక్క వెళ్ళిపోయాడు. నాకు నవ్వు ఆగలేదు . మళ్ళా భోజనలకాడ కలిసాడు. నాకు తాతగారు అని పిలిస్తే నేను ఎం ఫీల్ కాను అని అన్నాను. ఒక సరి ఎగా దిగా చూసి I think I can call you as brother అని తీర్మానం చేసేసి ఇదే నా తీర్పు లాగా వినిపించేసాడు.
TANA కి వెళ్ళినప్పుడు, మా మేనకోడలు, తన భర్త తో banquet కి వచ్చింది. అబ్బాయి ఆరడుగుల కన్నా ఇంకో ఇంచి ఎక్కువే. తనని తీసుకు వెళ్లి సిరివెన్నెల గారికి మా అబ్బాయి అని పరిచయం చేశాను ఆయనకి ఒక నిమషం అర్ధం కాలా పాపం. నీకు పెళ్లి అయిందా ? అప్పుడే ఎంత పెద్ద కొడుకా అని ఒక గుక్క తిప్పుకోకుండా అడిగేసారు. ఆయనకి అప్పుడు చుట్టరికం చెప్పను. అంత పొడవు అబ్బాయి ని పాలనా వాళ్ళ భర్త అని ఎం పరిచయం చేస్తాము, కాంతం గారి మొగుడు టైపు లో కష్టం కదా .. అలా రెండు సార్లు అయ్యే సరికి పాపం అబ్బాయి సిగ్గు పడిపోయి బాబాయ్ మనం కజిన్స్ అని చెప్తే ప్రాబ్లం ఉండదు ఏమో అది బెటర్ ఆప్షన్ ఏమో అన్నాడు..అలా కాదులే మా వాడు అని చెప్తా లెండి అన్నా అక్కడి నుంచి ఎవరకి పరిచయం చెయ్యాలి అన్న మా వాడు అని అటు ఇటు కాకుండా పరిచయం చేశా.
నిన్న ఇంకో అబ్బాయి వచ్చాడు. తను కూడా నాకు వరసకి అబ్బాయే.. కొత్తగా పెళ్లి అయింది . చాల ఇబ్బంది పడి పోయాడు. ఇమ్మలని బాబాయి అని పిలవాలంటే .. అన్నా అని పిలవోచ్చ అని అడిగాడు... నీకు ఇబ్బంది లేన్దినిది ఏదన్న పరవాలేదు లే అంటే ఇంకా అప్పటి నుంచి అన్న అనడం మొదలు పెట్టాడు...
