Wednesday, October 28, 2009

ది బాయ్ ఇన్ ది srriped పైజమాస్


ఒక రోజు మా స్నేహితుడి స్నేహితుడు భోజనానికి పిలిచారు. మనకి అసలే ఎక్కువగా ఇలా ఫార్మల్ భోజనాలకి వెళ్ళాలి అంటే ఒక విధమైన బెరుకు. వీలయినంతగా తప్పించుకోడానికి ప్రయత్నిస్తా. సో అలాగే ఇది తప్పించుకోడానికి వెళ్లి ఒక మాల్ లో ఉన్న పుస్తకాల దుకాణం లో దూరాను. అక్కడ జాన్ బోయ్నే పుస్తకం ది బాయ్ ఇన్ ది srriped పైజమాస్ కనపడింది. జాన్ బోయ్నే రాసిన మొదటి పుస్తకం The thief of time చదివాను. అది బాగానే అనిపించింది. ఇది ఎలా ఉంటుందో అని ఒక సారి సెర్చ్ కొట్టి చూసా. అప్పటికే అది అయిదు మిలియన్ కాపీలు అమ్మింది అని తెలిసి సరే అని కొని అక్కడ ఉన్న కాఫీ షాప్ లో కూర్చుని చదవటం మొదలు పెట్టాను. కథ బాగానే ఉన్నా కొన్ని సన్నివేశాలు నాటకీయతని సంతరించుకున్నాయి అని అనిపించింది. పుస్తకం చివరకి వచ్చే సరికి భాద వెయ్యక మానదు. మొత్తం మిద మంచి పుస్తకమే అని అనిపించింది.

జాన్ మొదటి డ్రాఫ్టు మొత్తం రెండు రోజ్జులలో రాసాడు అని చెపుతారు. కథ మొత్తం ఒక తొమ్మిదేళ్ళ అబ్బాయి వైపు నుంచి చెప్పబడుతుంది . కథాకాలం హిట్లర్ పాలన సమయం లో జరిగినట్టు గా ఉంటుంది. బ్రునో ఒక తొమ్మిదేళ్ళ అబ్బాయి. హాయిగా బెర్లిన్ లో అయిదంతుస్తుల మేడలో బోలెడు మంది పనివాళ్ళ మద్య సంతోషంగా ఉంటూవుంటాడు. ఒక రోజు బడి నుంచి వచ్చే సమయానికి వాళ్ళ నాన్న కి వేరే వూరికి బదిలీ అయ్యింది అని తెలుస్తూంది. తన పన్నెండేళ్ళ అక్కతో కలిసి ఆ వూరికి వెళతాడు బ్రునో. అక్కడ అతనికి ఆడుకోవడానికి ఎవ్వరూ ఉండరు. బెర్లిన్ లో బోలెడు సందడిగా ఉన్న ఇంటి నుంచి వచ్చిన బ్రునో కి కొత్త స్థలం అసలు నచ్చదు. ఒక రకంగా అది వాడికి జైలు లాగా ఉంటుంది. ఎక్కడికి వెళ్ళనివ్వరు వాడిని. అలాంటి సమయం లో ఒక రోజు కిటికి లో నుంచి చూస్తున్న బ్రునో కి దూరంగా ఒక కంచె అక్కడ చారల పైజమాలు వేసుకున్న మనుషులు కనపడతారు. వారు మనుషులే కారు అంటాడు తండ్రి. ఒక రోజు కంచె దగ్గర చుక్కలా కనపడ్డ అబ్బాయి ని వెతుకుంటూ వెళ్తాడు బ్రునో, అక్కడ పరిచయం అవుతాడు జువిష్ కుర్రాడు ష్మయూల్. తన వయసు వాళ్ళు ఎవ్వరూ లేని బ్రునో కి ష్మయూల్ ఎడారిలో ఒయస్సిస్ లా కనపడతాడు. ఇద్దరికీ స్నేహం కుదురుతుంది. రోజు కంచె దగ్గర కలుసుకుని ఇద్దరు ఆడుకుంటూ ఉంటారు.

ఇంతలొ మళ్లి బ్రునో తండ్రికి బెర్లిన్ బదిలీ అవుతుంది. ఆఖరి సారి ష్మయూల్ ని కలిసి వెళ్లడానికి కంచె దగ్గరకి వెళ్తాడు బ్రునో. అక్కడ ష్మయూల్ తండ్రి కనపడటం లేదు అని తెలిసి బ్రునో , ష్మయూల్ లో కలిసి వెతుకుదాం అని కంచె కి కింద తవ్వి లోపలకి వెళ్తాడు వర్షం మొదలు అవుతుంది , ష్మయూల్ తండ్రి కనపడడు, బ్రునో వెనక్కి వెళ్లి పోదాం అని అనుకుంటాడు కాని ఈ లోపల సైనికులు చుట్టుముట్టి అందరిని ఒక గదిలోకి పంపుతారు . అక్కడ వర్షానికి తడవకుండా ఉండటానికి పంపారు అని అనుకుంటారు ఇద్దరూ. కానీ అది ఒక గాస్ ఛాంబర్. అలా ఒకరి చెయ్యి ఒకరు పట్టుకుని తెలీకుండానే ఇద్దరూ కలిసి మృత్యువు ని చేరుకుంటారు.

రచయిత తుది పలుకులో బ్రునో కోసం వెతికిన తల్లి తండ్రులకి బ్రునో దుస్తులు కంచె దగ్గర దొరకడం వల్ల జరిగింది ఊహించగలుగుతారు అని చెపుతారు . దాదాపు గా నలభై బాషలలో ఈ పుస్తకాన్ని అనువదించారు అంటే ఈ పుస్తకం ఎంత మందికి నచ్చిందో ఆలోచించండి.

ఈ కథ మిద విమర్శలు లేవా అంటే ఎందుకు లేవు ఉన్నాయి. అప్పట్లో మరి ఇంత చిన్నపిల్లల్ని concentration క్యాంపు లో అసలు ఉంచేవారు కాదు, గాస్ ఛాంబర్ లో ముందరే పంపెసేవారు లాంటి విమర్శలు కనిపించాయి. కాని ఇవి ఏవీ నవల విజయాన్ని ఆపలేక పోయాయి.

ఈ కథ ని అచ్చుకావడానికి ముందరే ప్రూఫ్ కాపి ని జాన్ ఏజెంట్ మార్క్ హెర్మన్ కి డేవిడ్ హేమాన్ కి విడి విడిగా పంపారు. పుస్తకం అచ్చు కాక ముందర నుంచే వారి తో విడి విడిగా జాన్ చర్చించేవారు. తర్వాత వారి ఇద్దరినీ కలిపి చర్చకు పిలిచారు. అలా వాళ్ళిద్దరూ కలిసి చిత్రానికి పని చేసారు.

కథ లో లేని చాల సన్నివేశాలు సినిమాలో కనపడతాయి. అలాగే చాలా సన్నివేశాలు కథలో నుంచి సినిమాలో కి వచ్చేఅప్పటికి దారితప్పి కనపడకుండా పోయాయి. కాని అవి తప్పదు అంటారు జాన్. సినిమాకి స్క్రీ ప్లే కోసం వాళ్ళిద్దరూ ఎంత కష్టపడ్డారో తనకి తెలుసునని ప్రతి మార్పు తనకి తెలిసే జరిగింది అని చెప్పారు జాన్.

మార్క్ హార్మన్ పేరు వినగానే గుర్తు వచ్చేది అయన మొదటి చిత్రం Blame it on Bellboy (దీన్నే తెలుగు లో ఎవడి గోల వాడిది అని ఈ వి వి గారు తీసారు ) , తర్వాత గుర్తుకు వచ్చేది మైఖేల్ కేన్ అద్భుతంగా నటించిన లిటిల్ వాయిస్ చిత్రం. అయన ఈ చిత్రాన్ని కూడా బాగా తీసారు.

డేవిడ్ హేమన్ పేరు వినగానే మనకి హారీ పోట్టర్ సినిమాలు గుర్తురాక మానవు. ఈయనే వాటి అన్నిటికి నిర్మాత. ఇవే కాక అయన ఇంకా వేరే సినిమాలు కూడా తీసారు. వాటిలో ఇది ఒకటి.

బ్రునో గా వేసింది Asa Butterfield , ఇతనికి ఒక అన్న ఒక అక్క ఉన్నారు. చిన్నప్పట్టి నుంచి గిటారు , పియానో వాయించడం లో అనుభవం సంపాదించాడు. తొమ్మిదో ఏట రాక్ స్కూల్ పోటిలలో పాల్గొని గిటార్ బహుమతి గా పొందాడు. సినిమాకోసం అప్లై చేసిన వాళ్ళల్లో ఇతనే మొదటి వాడు. Audition కి వచ్చిన వాళ్ళల్లో మూడో వాడు. డేవిడ్ కి మార్క్ కి వెంటనే నచ్చినా కాని మిగిలిన వాళ్ళని కూడా పరీక్షించే చివరకి తీసుకున్నారు. British Independent Film Awards లో దేవ్ పటేల్ (slumdof millionere hero ) పోటి పడ్డాడు మోస్ట్ ప్రోమిసింగ్ న్యూ కమ్మర్ అవార్డు కి. ఇతని రాబోయే చిత్రం లో Anthony Hopkins తో నటించనున్నాడు. ష్మయూల్ గా వేసింది జాక్ స్కాన్లోన్. ఇతను వడపోతలో చివరి ముగ్గురిలో మిగిలాడు. ఆ ముగ్గురిని Asa Butterfield తో కలిపి విడివిడిగా చిత్రీకరించి చూసి చివరికి ఇతన్ని ఎన్నిక చేసారు. ఇతను కూడా చాలా బాగా చేసాడు.

నిర్మాత డేవిడ్ హేమాన్ కూడా ఒక చక్కటి పాత్ర వేసారు. సినిమా మొత్తం బుడాపెస్ట్ లో తీసారు. concentration camps సన్నివేశాలకి ఎస్కాపే తో విక్టరీ సెట్ వాడారు. సినిమాలో ఇంకా చెప్పుకోదగ్గవి కెమెరా , సంగీతం , ఆర్ట్ వర్క్ ... అన్ని చక్కగా కుదిరాయి.

కుదిరితే తప్పక చూడాల్సిన చిత్రం

Saturday, October 24, 2009

కొత్త చిత్రాల సమీక్షలు

ఈ వారం నేను చూసిన వాటిలో కొంచం బాగున్నా సినిమా Law abiding citizen. అసలు బాగోలేనివి ఘటికుడు, జగన్మోహిని.

కొంచం బాగున్నా సినిమా అని ఎందుకు అన్నా అంటే , Law Abiding Citizen లో హింస పాలు ఎక్కువ, చెత్త క్లైమాక్స్ కావడం వల్ల ఆ సినిమా సాధారణ సినిమా కి కొంచం ఎక్కువ గా మిగిలింది. కథ, కథనం బాగుండి క్లైమాక్స్ వల్ల పాడయిన సినిమా ఇది.

Clyde ఒక మంచి భర్తా , మంచి తండ్రి. అతనికి ఒక పది సంవత్సరాల కూతురు. ఒక రోజు కూతురు తో ఆడుకుంటున్న సమయంలో ఇద్దరు దుండుగులు ప్రవేశించి , ఇతన్ని పొడిచి , భార్య ని హత్య చేసి , కూతురు ని ఎత్తుకు పోయి హత్య చేస్తారు. తర్వాత ఇద్దరు పట్టు పడతారు. District Attorney నిక్ కి ఈ కేసు అప్పగిస్తారు. కోర్ట్ లో కేసు వాధించాల లేక అప్ప్రోవేర్ గా మారిన వాడితో డీల్ కుదుర్చుకుని వాడికి శిక్ష తగ్గించి రెండో వాడికి మరణ శిక్ష విధించడమా అని డైలమా లో పడతాడు నిక్. సహాయకురాల్ని సలహా అడుగుతాడు. ఆ అమ్మాయి, కేసు నడిస్తే బోలెడు పని గంటలు , లక్షల కొద్ది ప్రజా ధనం దండగ అవుతుంది అందువల్ల డీల్ కుదుర్చుకోవడం బెటర్ అన్న సలహా ఇస్తుంది. దాని ప్రకారం నిక్ డీల్ కుదుర్చుకుని ఒకడిని విడిచి పెట్టేస్తాడు. రెండో వాడికి పదేళ్ళ శిక్ష , మరణ దండన విధిస్తారు. వెళ్ళే పోయే అప్పుడు మొదటి వాడు నిక్ ని షేక్ హ్యాండ్ ఇస్తున్నప్పుడు CLYDE నిస్సాహాయం గా గాయపడి చూస్తూ ఉండి పోతాడు.

పదేళ్ళు గడిచాక శిక్ష అమలు చేసే సమయం లో ఇంజెక్షన్ లో ఏదో కలవడం వల్ల హంతకుడు నరక యాతన అనుభవించి మరణిస్తాడు. అది ఎలా జరిగింది అని ఆలోచించే లోపలే విడుదల కాబడ్డ హంతకుడి ని కిడ్నాప్ చేసి చిత్రహింసల పాలు చేసి ఖండ ఖండాలు గా చేసి దాని వీడియో చేసి నిక్ కి పంపిస్తాడు Clyde.

ఈ లోపల Clyde ఇంటి ని చుట్టుముట్టి అరెస్టు చేస్తారు. Clyde తను హత్య చేశాను అని ఒప్పుకుంటాడు కాని ఆధారం ఏది అని అడుగుతాడు. ఎక్కడ ఆధారం దొరకదు. ఈ లోపల జైలు లో ఉండే Clyde కేసు కి సంభందించిన ఒకో ఆఫీసర్ ని మట్టుపెట్టడం మొదలు పెడతాడు. ఎలా చేస్తున్నాడో అర్ధం కాక నిక్ సతమతమవుతాడు.

ఆఖరికి నిక్ ఎలా చేదించాడు. ఎం చేసాడు అన్నది క్లైమాక్స్. నాకు క్లైమాక్స్ చిత్రం లో పరమ చెత్త గా అనిపించింది. ఒక పక్కన Clyde చేసేది తప్పు అని చెపుతూ నిక్ చేసింది కూడా అదే కదా అని అనిపించింది.

సినిమాలో ముఖ్యం గా చెప్పుకోవాల్సింది స్క్రీన్ ప్లే , సంభాషణలు. మొదటి డ్రాఫ్టు రాసింది Kurt Wimmer. ( Al Pachino , Collin Farell నటించిన The Recruiter కి కూడా ఈయన స్క్రీన్ ప్లే చేసారు. తరవాత దానికి మెరుగులు దిద్దింది Frank Darabont. ఈయన ఇంతకు ముందర (The Shawshank Redemption, The Greenmile, The majestic ) లాంటి సినిమాలకి పనిచేసారు. ఈయనే డైరెక్ట్ చేస్తారు అని కూడా అనుకున్నారు కాని చివరి నిమషం లో Felix Gary Gray (The Negotiator (1998) , The Italian Job (2003) ) డైరెక్ట్ చేసారు.

నిక్ గా జేమీ ఫాక్సు, Clyde గా గేరార్డ్ బట్లర్ ( 300, పి ఎస్ ఐ లవ్ యు హీరో ) పోటి పడి నటించారు. హింస కొంచం ఎక్కువగా ఉండటం వల్ల అందరికి నచ్చకపోవచ్చు ఈ చిత్రం. నిక్ కి clyde మిద సానుభూతి ఉంటుంది కాని అతను చట్టాన్ని తన చేతుల లో కి తీసుకోవడం భరించలేక పోతాడు. తన దాకా వస్తే అన్నది ఎలా ఉంటుందో బాగా తెలిసి వస్తుంది నిక్ కి.

చిత్రం : Law abinding citizen Cast : Jamie Foxx, Gerard Butler , Director : F.Gary Gray.
---------------------------------------------------------------------------------------------

ఘటికుడు

ఈ సినిమా చూసాక గొప్ప సందేహం రాక మానదు. ఘటికుడు ఎవరు అని. ఇలాంటి చెత్త చిత్రం ఒప్పుకున్నా నాయకుడా , ఇలాంటి పాత చింతకాయ కథ ని బోలెడు కర్చు పెట్టి తియ్యడానికి ఒప్పించగలిగిన దర్శకుడా లేక తెలిసి తెలిసి ఇలాంటి సినిమా చూసే నా లాంటి సీతయ్యలా ?

మనం ఈ మధ్య బోలెడు సినిమాల్లో చూసినట్టే హీరో ఒక కిరాయి హంతకుడు ( మన కథకులకి ఈ మధ్య తాజా జాడ్యం ఈ కిరాయి హంతకుల నాయకుల పైన సినిమా తియ్యడం ) ఎప్పుడు గురి తప్పని నాయకుడు ఒక సారి గురి తప్పుతాడు. పెంపుడు తండ్రి తో పందెం కట్టి ఎలా అయినా సరే ఆ తప్పించుకున్న వారి ని చంపుతా అని ప్రతిన పూని, ఆ ఇంట్లో పని వాడుగా ప్రవేశిస్తాడు. అక్కడ ఇతను ఎలా నెగ్గుకు వచ్చాడు, చంపడానికే వెళ్ళాడా ? లేక వేరే కారణం ఏంటి ? గట్రా గట్రా ఏదో ఒక తెర మిద మీరు కూడా సితయ్యలు అయితే చూడండి లేక పొతే వచ్చే నష్టం ఎంత మాత్రము లేదు .

హీరో చంపడానికి వెళ్ళడం అక్కడ హీరోయిన్ ఉండటం, గురుడు పీకల లోతు లేక ఇంకా ఎక్కువ కుదిరితే పడిపోవడం , బుర్ర తక్కువ హీరోయిన్ ఒడ్డు పొడుగు ఉన్నాడు అని ప్రేమించేయ్యడం చాలా మాములుగా దీంట్లో కూడా అంతే. కొత్తేం లేదు. హీరో కి చదువు చట్టుబండలు ఉండవు. కాని కంప్యూటర్లు , హాకింగ్ లు గట్రా అవలీలగా చేసి పారేస్తాడు.

క్లైమాక్స్ కామెడీ ఏంటి అంటే .. హీరోయిన్ కారు గాల్లో క్రేన్ కి కట్టి ఉంటుంది.. విలన్ ఆ కార్ కి బజ్జుక ప్రయోగిస్తాడు. వెంటనే పెలేది కాదు, దానికి టైమర్ ఉంటుంది. మరి నాయకుడు వెళ్లి రక్షించాలి కదా.. ఇలాంటి సినిమా కామేడీలకి ఈ సినిమా లో బోలెడు అవకాశాలు ఉన్నాయ్ లెండి.

సినిమాలో బాగుంది ఒక్కటే, సూర్య , వడివేలు కామెడి అది తప్ప సినిమా అంతా పరమ చెత్త. చాలా రోజుల తరవాత బి సరోజా దేవిని చూడటం బాగుంది. కానీ ఆవిడ కొంచం తగ్గితే బాగుంటుంది ఏమో. ఆవిడ పాత్ర మాత్రం దండగ పాత్ర. సినిమా నే దండగ .. ఇంకా పాత్రల విషయం ఎందుకు అంటే ఎం చెప్పలేం మరి . తమిళ్ నాడు లో మంచి వసూళ్ళ ల లో ఉంది మరి.

ఘటికుడు : సూర్య , నయన తార దర్శకత్వం : కే ఎస్ రవికుమార్
----------------------------------------------------------------------------------------------
జగన్మోహిని ...

తెలుగు లో డెబ్భై ల చివరల లో వచ్చిన సూపర్ హిట్ చిత్రం జగన్మోహిని. ఈ చిత్రం తో జయమాలిని ఒక రేంజ్ లో ఇమేజ్ వచ్చింది. ఆ తరవాత ఆ అమ్మాయి లేకుండా లేని చిత్రం ఒక దశాబ్దం వరకు లేదు అంటే అతిశయోక్తి కాదేమో. అప్పటి వరకు తెలుగు కమల్ హసన్ (కమల్ తమిళ్ లో వేసిన వేషలని ఇక్కడ తెలుగు లో నరసింహ రాజు చేసారు ఆ సమయం లో, తూర్పు - పడమర , అమ్మాయిలు జాగర్త ) ఇమేజ్ ఉన్న నరసింహ రాజు కి జానపద నాయకుడి గా ఇమేజ్ తెచ్చి కొత్త జీవితాన్ని ఇచ్చింది ఈ పాత జగన్మోహిని. ఈ తరవాత జానపదం అంటే నరసింహ రాజే అన్న మాట చిన్న నిర్మాతలకి.

తెలుగు లో నే కాక తమిళ్ లో కూడా ఈ సినిమా బాగానే ఆడింది అప్పట్లో. ఇప్పుడు తెలుగు , తమిళ్ లో లవర్ బాయ్ గా పేరు ఉన్న రాజా, భారి అందాల నమిత ముఖ్య పాత్రల్లో ఈ సినిమా , దానికి ఇళ్లయరాజ గారి సంగీతం అంటే అందరి (ముఖ్యం గా తమిళ్ లో ) అంచనాలు పెరిగాయి. నాకు తప్ప. నా ఉద్దేశం లో రాజా అసలా ఆ పాత్ర కి సరి పోడు అని అనిపించింది. అదే విషయం చెప్పాను తనకి. అయన మళ్ళా అటువంటి ఛాన్స్ రాదు అని దూకేసాడు ఆ సినిమాలోకి (పోయేది ప్రేక్షకుడు కదా ) .

సినిమా కథ మొత్తం మార్చి పడేసారు. మంచిదే సరిగ్గా తియ్యగలిగితే. కాని ఇక్కడ ఒక్క సన్నివేశం కూడా అతికే సన్నివేశం లేదు. పాత్రల పేరు కూడా అన్ని ఆరవ వాసన. అలల దొంగ, జగన్, ఇవి పేరులు. నమిత తెలుగు వాళ్ళకి కష్టం, ఆవిడ తమిళ తంబి లకే ఇష్టం. సినిమా లో అప్పటికి ఇప్పటికి పెరిగిన సాంకేతిక అభివృద్ధి వల్ల సినిమాని ఇంకా బాగా ఎలా తియ్యవచ్చో అరుంధతి , మగధీర లాంటి సినిమాలు నిరూపించాయి. అవి చూసిన కళ్ళకి ఇది చుస్తే ఏడ్చినట్టు ఉంది అనడం తప్పు కాదు.

రాజా అసలు దేని మీదా శ్రద్ధ పెట్టి నట్టు గా కనపడదు. ఒకో సీన్ లో ఒకో రకం గా ఉంది అయన వస్త్ర ధారణ కాని, కేశాలంకారణ కాని. ఎక్కడ జానపద పోలికలు కనపడవు అయన ఆహార్యం లో కాని , భాష లో కాని. మీరా పాత్ర దారుణం. అలీ, హనుమంత రావు లు కలిసి హాస్యాన్ని అపహాస్యం చేసారు..

సినిమాలో కొంతవరకు భరించగాలిగింది నరసింహ రాజు తండ్రి పాత్ర వేసారు దీంట్లో. అలాగే కోట శ్రీనివాస్ రావు. తన పాత్రని బాగా చేసారు. జగన్మోహిని తల్లిగా జయమాలిని ని ప్రయతించారు కాని ఆవిడ చేయ్యననడం వల్ల ఆవిడ అక్క జ్యోతి లక్ష్మి ఆ పాత్ర చేసారు.

మొత్తానికి అందరు కలిసి జగన్మోహిని ని దారుణమైన సినిమా గా చెయ్యడానికి శాయశక్తులా కృషి చేసి విజయాన్ని సాధించారు. జై జగన్మోహిని టీం ...

జగన్మోహిని : రాజా , నమిత , కోట శ్రీనివాస్ రావు , మీరా . దర్శకత్వం విశ్వనాధం

ఇదేనండి ఇదేనండి భాగ్యనగరము ...


















ఒక పక్క మనం అభివృద్ధి చేద్దాం అని చంకలు కొట్టుకుంటూ .. ఇంకో పక్క మన ట్రాఫిక్ ని చూడండి ఎలా ఉందొ ...

పంపిన వారు : హేమంత్ పరాన్జీ

Wednesday, October 21, 2009

ఓ గురువారం సాయంత్రం

అమెరికా లో ఎవరన్నా తెలిసిన వాళ్ళు ఇండియా వెళ్తున్నారు అంటే ముందర మనం ఆలోచించేది వాళ్ళు మనకి ఎం తీసుకెళ్తున్నారు అని. అదే వాళ్ళు వస్తున్నారు అంటే మనకి ఎం తెస్తున్నారు అని. అలాగే పోయిన గురువారం మధు ఇండియా వెళ్తున్నాడు అని తెలిసి గుడిలో ఉండే జయగారు ఏవో ఇస్తా అని అన్నారు. సరే అని మంగళ వారం వెళ్ళాం తెచ్చుకుని పాక్ చెయ్యడానికీ. ఆవిడ మధు గారు మధ్యానం వెళ్ళిపోతారు కదా సాయంత్రం మీటింగ్ ఉంది వెళ్తారా అని అడిగారు. సాయంకాలాలు మనకి పని పాట ఎం ఉండదు కదా సరే అని చెప్పా. ఎం మీటింగ్ లాంటి వివరాలు కూడా ఎం అడగలేదు. ఆ సంగతి అప్పుడే మర్చిపోయాను.

గురువారం సాయంకాలం సాయి గారు కాల్ చేసి గుడికి వస్తున్నారా అని అన్నారు. గుడికే కదా అని చిరిగిన జీన్స్ , రెగ్యులర్ గా వేసే టి షర్టు , చెప్పులు వేసుకుని సాయి గారి కోసం ఎదురుచూడటం మొదలు పెట్టాను. సాయి గారు మాములుగా గుడికి పంచె కట్టుకుని వస్తారు. కాని ఈ రోజు మంచి ఆఫీసు డ్రెస్ లో వచ్చారు అప్పుడు సందేహం వచ్చింది ... డ్రెస్ మార్చుకోవాలా అని అడిగితె , మారిస్తే బెటర్ అని అన్నారు. ఎం మీటింగ్ అంటే , ఎస్ ఎం యు లో టర్కీ దేశస్తులు అన్ని దేశస్థులతో ఒక స్నేహేపురిత డిన్నర్ అని చెప్పారు. మన దగ్గర ఫార్మల్స్ లేవు , అన్ని జీన్స్ తప్ప. సరే అని వేరే జీన్స్ కు మరి , ఇంకో ఫార్మల్ చొక్కా వేసుకుని , షూ వేసుకుని బయలుదేరాను. గుడి లో పూజారి గారి అబ్బాయిలు ఇద్దరినీ పిక్ అప్ చేసుకునే మీటింగ్ జరిగే చోటికి బయలుదేరాం.

మీటింగ్ కాడ ఎక్కువగానే ఉన్నారు జనాలు. వెళ్ళగానే అందరికి నేమ్ టాగ్స్ ఇచ్చారు. దానితో పాటు ఒక రంగు కాగితం ఇచ్చారు. నా కిచ్చిన రంగు కాగితం ఆకు పచ్చ. మా నలుగురికి సీట్లు నాలుగు వేరు వేరు టేబల్ లో ఇచ్చారు. ఒకో టేబల్ మిద ఎనిమిది మంది కి కూర్చునే వీలు ఉంది. మా టేబల్ మిద నేను వెళ్ళే అప్పటికి ఒక టర్కీ దేశస్థుల జంట, ఒక అఫ్రికాన్ అమ్మాయి కుర్చుని ఉన్నారు. నేను దగ్గరకి వెళ్ళగానే అతను నవ్వుతూ లేచి ఎదురు వచ్చి పరిచయం చేసుకున్నారు. తన పేరు ముస్తఫా , ఇక్కడ స్కూల్ లో టీచర్ గా పని చేస్తున్నారు . ఏడో తరగతి పిల్లలకి కంప్యూటర్ క్లాస్సులు చెపుతాను అని చెప్పారు.

నన్ను పరిచయం చేసుకున్నాను. ఆఫ్రికా అమ్మాయి పక్కన ఇంకో ఇద్దరు వచ్చి కూర్చున్నారు. ఈ లోపల సమావేశం మొదలు పెట్టిన సూచనగా డయాస్ మిద ఒక అతను వచ్చి ప్రారంభ ఉపన్యాసం మొదలు పెట్టాడు. ఇది మొదలు పెట్టి పది సంవత్సరాలు అయ్యింది అని చెప్పారు. ఎక్కువగా టర్కీ వాళ్ళే కనపడ్డారు. వారి తరవాత ఇక్కడ వేరు వేరు ప్రదేశాల నుంచి వచ్చిన అమెరికన్స్ ఉన్నారు ఇండియాన్స్ మేము నలుగురు కాకా ఇంకో ఇద్దరు కనపడ్డారు. దాదాపు గా అందరూ సూట్ వేసుకునే ఉన్నారు, మేము తప్ప.

మా టేబల్ మిద ఎనిమిది మంది కూర్చో వచ్చు అని చెప్పా కదా. ఒకో కుర్చీ దగ్గర మేము వెళ్ళే అప్పటికే ఒక ప్లేట్ నిండా సలాడ్ (కుకుంబర్, లేక్టిస్ వగైరాలతో చేసినది ) పెట్టి ఉంది. మంచి నీళ్ళు కాని , ఐస్ టీ కాని సర్వ్ చేస్తున్నారు తాగాడానికి. ఇంకో ప్లేట్ లో రెండు రకల టర్కీ స్వీట్స్, ఒక చిన్న బుట్ట లో టర్కీ రొట్టెలు రొట్టెలు ముందర ఒక క్రీం లాంటిది ఉంది ... అది విడిగా కూడా తినవచ్చు అని తర్వాత తెలిసింది.

ఉపన్యాసాలు వింటూ సలాడ్ తినడం మొదలు పెట్టాం. మధ్య మధ్య లో ముస్తఫా టర్కీ గురించి చెపుతూ నేను భారత దేశం గురించి చెపుతూ సలాడ్ ముగించాం. ఉపన్యాసాలు (అందరు అమెరికన్స్ ) ఇచ్చే వారు అందరు దాదాపు గా టర్కీ ని సందర్శించారు. అక్కడి వారి పద్దతులు, అక్కడి వారి స్నేహపూరిత వాతావరణం గురించి ఎక్కువ గా మాట్లాడారు . ఉపన్యాసకుడిని పరిచయం చేసే అప్పుడు, ఒక్కొక్కళ్ళ పేరు వెనుక బోలెడు డిగ్రీలు చెప్పారు. వీళ్ళకి చాలా ఓపిక అంత చదవటానికి అని అనుకున్నా (మనం ఏమో విన్నది రాయడానికే బద్ధకం కదా మరి ).

ముగ్గురి వుపన్యాసం అయ్యాక డిన్నర్ మొదలు పెట్టడానికి ముందర , ఒక ప్రకటన చేసారు. ప్రతి ఒక్కరు వేరే టేబల్ దగ్గరకి వెళ్లి కొత్తగా ఇంకో ముగ్గురిని కొత్తగా పరిచయం చేసుకోవాలని చెప్పారు. నేను నా టేబల్ మిద ఉన్నవాళ్ళనె పూర్తిగా పరిచయం చేసుకోలేదు అని ముందర ఆ ఆఫ్రికా అమ్మాయి కనపడగానే పరిచయం చేసుకున్నా. ఆవిడ ఆఫ్రికా లో ఒక చిన్న దేశం నుంచి వచ్చారు అని చెప్పారు. ఆవిడ పక్కన ఉన్నవాళ్ళు కూడా అక్కడ ఉన్న పక్కన దేశం లో నుంచి వచ్చారు. నేను వీళ్ళతో మాట్లాడుతూ ఉండగానే అనిల్, సునీల్ (పూజారి గారి పిల్లలు ) వచ్చారు. నేను వాళ్ళని పరిచయం చేసి మాట్లాడుతూ ఉండగా , ఇంకో ముగ్గురు పరిచయం చేసుకున్నారు. అంత బిన్న దేశాలకి చెందినవారే. ఇలా ఒక అయిదు నిమషాలలో దాదాపు కొత్తగా ఒక ఎనిమిది మంది కలిసారు.

మళ్ళా ఒక ప్రకటన , డిన్నర్ కి అందరు కూర్చోవాలని.. అప్పుడు నాకు ఇచ్చిన కాగితం అకుపచ్చది టేబల్ మిద పెట్టినట్టు గుర్తు వచ్చింది. నా పక్కన ఉన్న ముస్తఫా ఎదురుగా గిలబి రంగు కాగితం, వాళ్ళ పక్క వాళ్ళ దగ్గర ఎర్ర కాగితాలు గమనించాను. అవి మేము తినే ఆహారం గురించి సర్వర్ కి తెలియడానికి ఇచ్చిన కాగితాలు అని అర్ధం అయింది. నాది శాఖాహారం, పింక్ ఉంటె చేపలు, ఎర్ర రంగు కి కోడి మాంసము ఇలా వివిధ రంగులకి వివిధ రకాల భోజనం. నాకు శాఖాహారం లో సమోసా లాంటిది ఒక మూడు పెట్టారు దాంట్లో లైట్ గా పాల కూర పెట్టారు (మనకి ఎక్కువగా ఆలుగడ్డ మసాల పెడతారు కదా ). కొంచం బ్రోకల్లి , కొంచం వేయించిన బీన్సు , వేయించిన అన్నం కొంచం లావుగా ఉన్నది పెట్టారు. మనకి ఆ అన్నం సయించలేదు కాని ఒక సమోసా లాంటింది తిని ఆ బ్రోకేల్లి , బీన్సు తిని సరిపుచ్చు కున్నా.

స్వీట్స్ మనకి మిడిల్ ఈస్ట్ షాప్స్ లో కూడా దొరకుతాయి , వాటిని dry గా తెచ్చి వాటి మీద గోరువెచ్చని పంచదార పాకం వేస్తె చాలా బాగుంటుంది అని ముస్తఫా భార్య చెప్పారు. మేము భోజనం ముగించే సమయానికి మళ్ళా ఉపన్యాసాలు మొదలు పెట్టారు. ఇంకో ముగ్గురు అయ్యాక ఇక్కడి మేయర్ వచ్చి ఉపన్యాసం మొదలు పెట్టారు. అయన చెప్పిన దానిప్రకారం తొంభైల మొదట్లో ఇక్కడ తెల్ల వాళ్ళే ఎక్కువ గా ఉండేవారు (తొంభై శాతం ) ఇప్పుడు తెల్లవాళ్ళ సంఖ్య అరవై అయిదు కి వచ్చింది. మిగిలిన ముప్పై అయిదు శాతం లో ఇరవై శాతం వరకు మన వాళ్ళు మిగిలిన వాళ్ళు ఇతర దేశాల వాళ్ళు అని చెప్పారు . ఈ పద్దెనిమిది ఏళ్లలో చాలా పెరిగింది మన సంఖ్య అని అర్ధం అయ్యింది.

సమావేశం ముగిసే సరికి కొంచం ఏదోలా అనిపించింది. అప్పుడే అయ్యి పోయిందా అన్న భావన. అక్కడ సాయి గారి టేబల్ లోఒక టర్కీ కి చెందిన మెడికో కుర్చుని ఉంది. ఆ అమ్మాయి చెప్పిన దాని ప్రకారం. తనకి అక్కడ చదువుకునే అవకాసం లేక ఇక్కడకి వచ్చి చదువుకుంటోంది (టర్కీ లో అమ్మాయిలు జుట్టు కనపడకుండా తల మొత్తం ఒక వస్త్రం కప్పుకుంటారు. అమ్మాయిలు, కాని University లొ చదివె అమ్మాయిలు అలా కప్పుకుంటె వారికి University లో చదివె అవకాశం లేదు అలా అని కప్పుకొక పొతే వారు వారి మతానికి అపచారం చెసిన వారు అవుతారు . అందువల్ల వారికి అక్కడ చదివె అవకశం లేదు ) ఎంత బాధొ వింటుంటె నె, అలాంటిది అనుభవించాలి అంటె ఒక్క సారి అలొచించండి.) మన దేశం ఎంత గొప్పదొ అని అనిపిచదం లొ తప్పు లెదు. అక్కద నుంచి బైటకి వచ్చాక కొంతమంది కొత్త స్నెహితులని కలిసిన అనుభుతితొ యింటికి చెరుకున్నా.

Monday, October 19, 2009

మహాత్మా - బ్లూ చిత్ర సమీక్షలు

మహాత్మా ( తెలుగు చిత్రం )

కృష్ణ వంశి పేరు వినగానే ఎవరో విలేఖరి పూర్వకాలం ఇచ్చిన ట్యాగ్ లైన్ క్రియేటివ్ అని వచ్చేస్తుంది అదేదో ఇంటి పేరు లాగా. (సూపర్ స్టార్ కృష్ణ , మెగా స్టార్ చిరంజీవి గట్రా లాగా వాళ్ళు ఇప్పుడు ఆ పదవి లో లేక పోయినా సరే. ) శ్రీకాంత్ వందో సినిమా, కృష్ణ వంశి దర్శకత్వం , పేరు మహాత్మా అనగానే జనాలకి అంచనాలు పెరుగాయి.

కృష్ణ వంశి మాములుగానే సినిమా కి శ్రీకాంత్ చిత్రానికి ఉండే మార్కెట్ కన్నా చాలా ఎక్కువ ఖర్చు పెట్టి (కృష్ణ వంశి సినిమాలకి ముందర అనుకున్న బడ్జెట్ కి పూర్తీ అవ్వడం అన్నది కలలో మాట, ఎప్పటికప్పుడు బడ్జెట్ పెంచుకుపోవడం అయన creativity అనడం తప్పుకాదు) సినిమాని నష్టానికి (ఇది కూడా చాలా మామూలు అయన సినిమాకి )అమ్మారు . సరే సినిమా ఇంకా మాములుగా మన ఎన్ ఆర్ ఐ లు కొన్నారు (చెప్పినా వినరు కదా అని మనం చెప్పడం మానము కదా) అతి సాధారణం గా సినిమా ప్రింట్ ఆలస్యం గా వచ్చింది అందువల్ల సినిమా కూడా ఆలస్యం గా విడుదల అయ్యింది.

సరే ఈ లోపల మనకి తిన్నది అరగదు కదా, అందరికి ఫోన్ లు చేసి ఎలా ఉంది సినిమా అని అడిగాం. చాల వరకు కృష్ణ వంశి పైత్యం అది ఇది అన్నారు. మనం కొంచం సీతయ్య టైపు కదా సినిమా చూడటం లో (ఎవరి మాటా వినం ) అందుకని ఓపికగా మొదలు పెట్టా సినిమా చూడటం.

మొదటి నలభై నిమషాలు సినిమా తాబేలు నడక. గొంగళి ఎక్కడ అంటే వేసిన చోటే అన్నట్టు కదలదు. రెండు ఆరవ గోల పాటలు తప్ప. (టైటిల్ సాంగ్ బాగుంది).. ఇంకా నాయిక సంగతి చెప్పక్కరలేదు . కారణం లేకుండా లా చదివి ఉ అంటే ఓ అని ఏడుస్తానుంటుంది. లా చదివితే ఎడవకుడదని కాదు కాని ఇంకా అలాంటి వాళ్ళు ఉన్నారా అంటే ఉంటారు అండి మన కృష్ణ వంశి సినిమాలో . సినిమా మొదటి గంట దాదాపు గా అయ్యాక అప్పుడు కొంచం మలుపు తిరుగుతుంది అక్కడ నుంచి కొన్ని ఎత్తుకొచ్చిన (అంటే ఇంతకు ముందర ఇలాంటి సన్నివేశాలు వేరే సినిమాలో చూసాం కదా అన్న భావన రావడం అన్నమాట ) సన్నివేశాలతో సాగుతా ఉంటుంది. ఆఖరి పది నిమషాలు మంచి గ్రిప్ లో కి వెళ్లి క్లైమాక్స్ బాగా తీసారు.

కథానాయకి కి భాష తో బాటు నటన కూడా రాదు.కథ మంచి పట్టులో ఉన్నప్పుడు స్వప్నం లో జానపద బాణీ లో పాట వాళ్ళ కేరళ లో హీరో తో పాటు ఇంకో వంద మంది తో నీళ్ళల్లో పాడుకుంటుంది పడవ ఎక్కి.. అమ్మాయి తండ్తి కి ఎక్కువ సహాయపడుతూ ఉంటుంది అయన లాయర్ కాబట్టి. సినిమా మొదట్లో కొత్తగా ప్రాక్టీసు పెట్టిన లాయర్ అని చెపుతారు. మధ్యలో టీవీ వాళ్ళు ఏమో లీడింగ్ లాయర్ అని చెప్పేస్తారు అంటే ఈ లోపల అమ్మాయి లీడింగ్ లాయర్ అయిపొయింది అన్నమాట. హీరో తనకోసం గన్ పట్టుకుంటే రౌడీ అయిన సరే ప్రేమించిన అమ్మాయి తర్వాత గాంధి గారి కబుర్లు చెపుతుంది. హీరో వేరే కారణాల వాళ్ళ గాంధీ గిరి గురించి తెలుసుకుని ప్రశ్నలు వేస్తె అప్పుడు దారి చూపుతుంది. అంతకు ముందర హీరో ని సంస్కరిద్దాం అని ఆలోచన ఏ కోశానా ఉండదు. సుబ్బరంగా పాటలు పాడుకుంటూ తిరిగేస్తుంది.

ఒక్క హీరోయిన్ అనే కాదు, ఏ పాత్రకి సరి అయిన లోతు లేదు పాత్రలు . అన్ని పై పై నే. ఏ సన్నివేశం చూసినా మందలు మందలు గా జనం. కథ కాళ్ళకి అడ్డం పడుతూ కనపడతారు. కథకి అవసరం లేని సన్నివేశాలతో ఇబ్బంది పడుతూ, మనని ఇబ్బంది పెడుతూ ఏదో ఉంది అని అనిపిస్తూ , ఏమి లేదని కనిపిస్తూ , ఇదే కృష్ణ వంశి సినిమా అని నిరూపిస్తూ నీరసంగా, నిశ్చలం గా కదలక పోవడం ఈ కదిలే చిత్రం ప్రత్యేకత.

సినిమా చూస్తుంటే శ్రీకాంత్ తన నటన కంటూ ఉన్న ప్రత్యేకత ని మర్చిపోయాడు ఏమో అనిపిస్తుంది. చాలా సన్నివేశాలలో చిరంజీవే కనపడతాడు శ్రీకాంత్ కన్నా. రామ్ జగన్ కి కొంచం గుర్తింపు వచ్చిన వేషం ఇదేనేమో శివ తరవాత. జయప్రకాశ్ రెడ్డి కూడా పరవాలేదు.

సినిమా లో ముఖ్యం గా చెప్పుకోవలిసినది సిరివెన్నెల పాట. అద్బుత్యమైన పాట. ఇందిరమ్మ ఇంటి పేరు కాదురా గాంధి (సెన్సార్ ఇబ్బంది వల్ల కొంతమంది ఇంటిపేరు గా మార్చారు ) అది తప్ప సినిమా లో పైన చెప్పినట్టు గా సరుకు తక్కువ సౌండ్ ఎక్కువ.

ఇన్ని కబుర్లు చెప్పిన మహాత్ముడు కృష్ణ వంశి వరదబాదితులకి సహాయం చేసే విషయం లో గాంధి గారి విగ్రహం లాగే నిశ్చలంగా ఉన్నారు కదలకుండా , మెదలకుండా, నన్ను కాదన్నట్ట్టుగా జరిగేది చూస్తూ ...

మహాత్మా .. శ్రీకాంత్ వందో చిత్రం. భావన నాయిక , కృష్ణ వంశి దర్శకత్వం .
---------------------------------------------------------------------------------------------
బ్లూ (హిందీ చిత్రం )

హిందీ వాళ్ళు మనకంటే గొప్పవాళ్ళు ఏమో అని మనకున్న సందేహలని పటాపంచలు చేసే చిత్రం బ్లూ.. నూట ముప్పై కోట్లు పెట్టి తీసిన సినిమా. ఈ సినిమాకి pirates of the carribean సినిమాకి పనిచేసిన కెమెరా మాన్ పని చేసారు, సంవత్సరం కష్ట పడి చేసిన సినిమా అది ఇది అని ఓ చెప్పితే నిజమే అనుకున్నా. పాటలు కూడా బాగానే ఉన్నాయ్ కదా అని కొంచం ఆతురత గానే చూసా.. సినిమా లో మొదటి సన్నివేశం చూడగానే ఇది కూడా సరుకు తక్కువ సౌండ్ ఎక్కువ సినిమా అని తల మిద బల్బు వెలగడం మొదలు పెట్టింది. అయిన సరే మనం సీతయ్య వారసులం కదా సినిమాలు చూడటం లో, అందుకని ఆ బల్బ్ మిద టర్కీ టవల్ వేసి మొత్తం ఓపికగా చూసా.

సినిమా చాలా వరకు ఆంగ్లం లో వచ్చిన పాత సినిమా Deep (1977) కి నకలు. సినిమాలో చాలా వరకు సన్నివేశాలు వేరే వేరే ఆంగ్ల సినిమాలో వచ్చిన సన్నివేశాలకి నకలు. పనికి రాని చేజ్ దృశ్యాలు. నవ్వు రాని హాస్య దృశ్యాలతో నింపేశారు.

లారా దత్తా బికిని దృశ్యాలు బాగున్నై . అలాంటివి చూసి మనం ప్రియమణి ని అలా చూస్తె రాజుని చుసిన కళ్ళతో మొగుడిని చూస్తినట్టు ఉంటుంది మరి. సినిమాలో బాగుంది కెమెరా మాత్రమె. మిగిలింది అంతా పరమ పరమ బోర్ సినిమా.

సంజయ్ దత్ ఊరిపోయి దారుణంగా ఉన్నాడు. నాయికలు పరవాలేదు. అక్షయ్ కొంచం పరవాలేదు. జావేద్ ఖాన్ సినిమా సగం మొహం కనపడదు రెండు కారణాల వల్ల .. ఒకటి అయన కి ఉన్నవి ఎక్కువగా చేజ్ దృశ్యాలు అందువల్ల బైక్ మిద హెల్మెట్ పెట్టుకోవడం వల్ల మొహం కనపడదు. రెండో కారణం జుట్టు సగం మొహం కప్పెయ్యడం వల్ల (మన రామ్ చరణ్ కి అంటే అర్ధం చేసుకోగలం వీడికి ఆ అవసరం ఏంటో అర్ధం కాలా మరి )

కథ మొత్తం ఒక సముద్రం లో మునిగిన సంపద గురించి. దానికి దారి తెలిసిన వాడు ఒక్కడే .. సంజయ్.. దాని కోసం ఎవరు ఎలా ఎం చేసారు అన్నది కథ. బాహామాస్ కొత్తగా అందంగా ఉంది అని చెప్పడం హాస్యాస్పదం. అది ఎలాంటి కెమెరా అన్న సరే అందంగానే ఉంటుంది . అండర్ వాటర్ కమెరా బాగుంది. మంచి స్టాండర్డ్ maintain చేసారు.


నీతీ : పాటలు బాగుంటే ... సి డి కొనుక్కుని విను. అంతే కాని సినిమా చూడాలనుకోకు.( గన్ను చూడాలనుకుంటే తప్పులేదు.. బుల్లెట్ చూడాలనుకుంటే తప్పే. చచ్చి పోతాం ( అతడు లో డైలాగు ) )

నూట ముప్పై కొట్లలో ముప్పై కోట్లు వచ్చినా గొప్పే ఈ సిన్మాకి .


బ్లూ : తారాగణం : అక్షయ్ కుమార్, సంజయ్ డుత్త్, జావేద్ ఖాన్ ,

Wednesday, October 14, 2009

పురాణ ప్రలాపం - హరి మోహన్ ఝూ

డెట్రాయిట్ లో సాహితి సభలకి ఉమా వచ్చినప్పుడు లక్ష్మి రెడ్డి గారి ఉపన్యాసం వినడం జరిగింది. పుస్తకం కొంచం బిన్నంగా ఉంది అని అనిపించింది. చదివాక నిజంగానే భిన్నంగా అనిపించింది. మనం చిన్నప్పటి నుంచి ఏదో ఒక సందర్భం లో సత్యనారాయణ వ్రతాన్ని ఇంట్లో చెయ్యడమో, లేక ఎవరి ఇంట్లో ఏదన్న శుభకార్యం జరిగినప్పుడు సత్యనారాయణ వ్రతం చేస్తుకుంటూ ఉంటె వెళ్లి చూడటమో, సంవత్సరానికి ఒక సారి ఏదో ఒక సందర్భం గా ప్రసాదం తినడం జరగక మానదు. ఆ వ్రత కథని ఇప్పటికి బోలెడు సార్లు కూడా వినివుంటాం.

కథకులు హరిమోహన్ ఝూ గారి ప్రకారం ఆ పూజ ఒక పూజ ఒక నాటకమైతే , కథ ఒక నవల.. పూజ నాటకం అని ఎందుకు అన్నారు అంటే , అన్ని ఉత్తితిగా పెట్టి, ఇదే బంగారం అనుకో, ఇదే పట్టు పీతంబరం అనుకో అని అంటాం కదా. పైగా అన్ని పెట్టి గంట వాయించేసి తినేది మనమే. అందువల్ల అది ఒక నాటకం అని ఈయన భావన.

కథ చివర్లో ఈ కథ చదివి అక్షింతలు వేసుకున్నవారికి , ప్రసాదం తిన్నవారికి, పూజ చేసినవారికి అష్ట ఐశ్వర్య ప్రాప్తి, మరణం తరవాత సత్యలోక ప్రాప్తి లభిస్తాయి అని ఉంటుంది కదా. మరి జనాలు అందరు ఇది చదివి ప్రసాదాలు తినేసే ఉంటారు కదా. వారు అందరికి ఐశ్వర్యం ఎందుకు రాలేదు. ముందర ఈ పూజ కాశి లో బీద బ్రాహ్మణుడు చేసి తరించారు అని అంటారు కదా. మరి మిగిలిన బ్రాహ్మణులు ఎందుకు ఈ పూజ చెయ్యలేదు. వారికి ఆ మాత్రం తెలివి లేదా ?

అంతే కాదు భగంతుడు పెద్ద వ్యాపారి. పూజ చేస్తా అని చెయ్యకుండా వాయిదా వేసే వాళ్ళకి ఏదో ఒక శిక్ష వేసి వాళ్ళు పూజ చెయ్యగానే వాళ్ళకి విముక్తి కలిపిస్తూ ఉంటాడు .

సౌభాగ్య సంతతికరం సర్వత్రా విజయీ ప్రచమ్ (పూజ చేసే వాడు సౌభాగ్యం పొందుతాడు అన్ని చోట్ల గెలుపొండుతాడు ) అంటే వాడి ప్రతివాది ఇద్దరు పూజ చేస్తే ఎవరు గెలుపు పొందుతారు.

పూజ చేయించే గృహస్తు కోరిక సిద్దిస్తుందో లేదో కాని పూజ చేయించన బ్రాహ్మణుడి కోరిక మాత్రం సిద్దిస్తుంది. ఎందుకంటే కథ విని అందరు బ్రాహ్మణుడికి దక్షిణ ఇవ్వాలి. లేక పొతే విధాత కూడా ప్రతికులుడు అయి పోగలదు..

ఇది మచ్చుకు మాత్రమె నేను ప్రస్తావించింది . హరి మోహన్ గారు ప్రతి పద్యం ఎంచుకుని దానికి బోలెడు నానార్హాలు చెప్పారు. అయన భాష పాండిత్యానికి ముగ్డులం కాక తప్పదు. ఒక ఇరవై మూడు ప్రసంగాలో అన్ని బాబాయి , అబ్బాయి ల మధ్య చర్చ జరిగినట్టు చూపించారు. అక్కడక్కడ అనువాదం కొంచం ఇబ్బంది పెట్టినా తప్పకుండా చదవాలిసిన పుస్తకం ఇది .

పురాణ ప్రలాపం - మైథిలి మూలం : హరి మోహన్ ఝూ . తెలుగు అనువాదం : లక్ష్మి రెడ్డి వేల వంద రూపాయలు

పెత్తనం - మల్లీశ్వరి కథలు

డెట్రాయిట్ లో సాహితి సభలకి వెళ్లి నప్పుడు ఆనంద్ మల్లీశ్వరి గారి కథల పుస్తకం ఇచ్చారు. పుస్తకం చిన్నగానే ఉండటం తో కథ అక్కడే చదవటం మొదలు పెట్టాను. మొదటి కథ పోరాటం చదువుతున్నప్పుడు నాకు తెలిసిన ఒకరి కథ కొంచం ఇంచు మించు గా యిలాగే ఉండటం తో ఆసక్తి కలిగింది. మంచి శైలి. ఈవిడ మీద ఓల్గా గారి ప్రభావం బాగానే ఉన్నట్టు గా ఉంది (ఓల్గా గారి నవలల మీద పరిశీలన చెయ్యడం వాళ్ళ ఏమో మరి ). మిగిలిన స్త్రీ వాద రచయిత్రులకి ఈవిడకి కొంచం మంచి తేడా ఉంది. మిగిలన వాళ్ళలా కాక యివిడ మగవాళ్ళ వైపు కూడా కొంచం ఆలోచిస్తున్నారు అని అనిపించింది. అంతే కాక వర్ణ వివక్ష లాంటి వాటి మీద కూడా బాగా చర్చించారు. ఇది మంచి పరిణామం.

స్త్రీలకి ప్రయాణం లాంటి వాటి వెనుక ఇంత మానసిక సంఘర్షణ ఉంటుందా అని అనిపించింది. మీరే చేసారు అన్న కథ మనం మనకి తెలీకుండా ఎలా అమ్మాయిలని అబ్బాయిలని విడిగా చూస్తున్నామో చెపుతుంది. (అమెరికా లో అమ్మాయిలు అయితే పింక్ కలర్ , అబ్బాయిలు అయితే బ్లూ కలర్ దుస్తులే దొరుకుతాయి. ఒక పక్క ఇద్దరు సమానమే అని ఇంకో పక్క ఈ గోల ఏంటి అని ఎంత చిరాకో నాకు, ఒక రకం గా పింక్ చూస్తె ఎలర్జీ వచ్చే అంతగా ).

ఇంకో మంచి కథ ఊయ(హ) ల మంచం. మన మనసులో కోరికలు ఎలా అణచి వేయబడతాయో దాని వల్ల ఎలా నలిగిపోత్తమో బాగా చెప్పారు. మంచి కథ.

అన్ని మంచి కథలేనా అంటే , కొన్ని సాధారణ కథలు కూడా ఉన్నాయి . వంటాట అను రాజకీయ వంటింటి కథ, మాట్లాడుదాం , పాద బందనం లాంటివి కొంచం సాదా సీదా కథలు లాగే ఉన్నాయి నాకు.

కథనం అన్నింట్లో బాగుంది. కథ మొదలు పెట్టగానే చదివించే గుణం, అనవసర మసాలాలు లేకుండా సూటిగా స్పష్టంగా చెప్పదలుచుకున్నది మనసుకు ఎక్కే లాగ చెప్పే గుణం అన్ని కథలలో ఉంది.

శ్రీమతి సుశీల నారాయణ రెడ్డి ట్రస్ట్ నిర్వహించిన కథ సంపుటాల పోటీలో బహుమతిగా ఆర్ధిక సహాయం పొందిన పుస్తకం. వారి అమ్మాయి స్నిగ్ద పేరు మిద స్నిగ్ద బుక్స్ అని ప్రచురించారు.

పెత్తనం - మల్లీశ్వరి కథలు వేల నలభై రూపాయలు.